ความเสื่อม

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

เหมือนกับเป็นระเบิดเวลาที่เริ่มทำงาน เมื่อ มูดี้ส์ อินเวสเตอร์ เซอร์วิส สถาบันจัดอันดับความน่าเชื่อถือระดับโลก ส่งสัญญาณจะลดความน่าเชื่อถือของไทย เนื่องจากปัญหาการขาดทุนจากโครงการรับจำนำข้าวที่สูงกว่า 2 แสนล้านบาท

แม้ว่าจะมีการออกมาแก้ไขสถานการณ์ ทำนองจะให้กระทรวงการคลังไปชี้แจงข้อมูลทั้งหมด แต่ทว่าสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือรัฐบาลเองยังไม่รู้เลยว่าตัวเลขขาดทุนจริงๆ ของโครงการข้าวมีเท่าใด เนื่องจากข้อมูลทั้งหมดถูกเก็บเป็นความลับไว้ที่กระทรวงพาณิชย์

นี่แหละ อันตรายของประเทศ

รัฐบาลพยายามหลบหลีกความจริงเรื่อยมา ไม่ว่าจะเป็นการอธิบายข้าวที่อยู่ในสต๊อก ถ้าไม่ขายก็ไม่ขาดทุน แทนที่จะมีการประเมินราคาโดยอ้างอิงราคาตลาด ก็จะรู้เช่นกันว่าตัวเลขขาดทุนทางบัญชีมีเท่าใดกันแน่

หรือแม้กระทั่งเมื่อมีการสรุปความเสียหายจากโครงการรับจำนำข้าวออกมาที่ 2.6 แสนล้านบาท สิ่งที่ทำก็คือการย้ายรองปลัดกระทรวงการคลังที่ทำหน้าที่สรุปตัวเลข ปิดบัญชีโครงการรับจำนำข้าวออกจากตำแหน่ง

นี่แหละ อันตรายของประเทศ

เพราะความเสียหายแท้จริงจากโครงการรับจำนำข้าว ไม่เพียงแต่ปัญหาตัวเลขการขาดทุนที่สูงลิ่วเท่านั้น แต่สิ่งที่มากไปกว่านั้นคือการขาดความน่าเชื่อถือของข้อมูลทั้งหมด

ถ้าเป็นเช่นนี้ต่อไป สิ่งที่รัฐบาลต้องเผชิญอยู่ก็คือวิกฤตศรัทธา

ข้อมูลหลากหลายที่แถลงออกมาอย่างเป็นทางการ กลายเป็นประเด็นที่น่าสงสัย หรือไม่ก็กลายเป็นข้อมูลที่ผิดพลาด อาทิ ตัวเลขการส่งออก ที่ผิดแล้วผิดเล่า จนไปถึงตัวเลขเงินเฟ้อ ที่ภาคเอกชนแสดงท่าทีสงสัยอย่างชัดเจน ยังไม่นับข้อมูลโครงการจำนำข้าวที่เลอะเลือนตลอดมา

ถ้าในประเทศเองตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับข้อมูล ข้อเท็จจริงแล้ว ต่างประเทศจะเชื่อถือข้อมูลเหล่านี้หรือ

การซุกซ่อน ปิดข้อมูล ไม่บอกข้อเท็จจริง สุดท้ายมันจะนำมาสู่ความล้มละลายของความน่าเชื่อถือ

ความเสื่อม วิกฤตศรัทธาจะตามมา ความเชื่อมั่นจะหดหาย โดยไม่ต้องให้สถาบันจัดอันดับความน่าเชื่อใดๆ มาวิเคราะห์ เครดิตต่างๆ จะไม่เหลือหลอ

อย่าลืม ในระบบเศรษฐกิจทุนนิยม ความเชื่อมั่นมีความสำคัญอย่างยิ่งยวด

และสิ่งที่สำคัญก็คือ ความเชื่อมั่น สร้างยาก แต่โบกมือลาอย่างง่ายดาย

นี่แหละ คือปัญหาที่รัฐบาลกำลังเผชิญอยู่

และนี่แหละ คืออันตรายของประเทศ !!!!