ไม่ได้กลัว

โดย...กันติพิชญ์ ใจบุญ

ระทึกขวัญ จ.ปัตตานี กลางค่ำกลางคืนวันที่ 10 เม.ย. คนร้ายก่อความไม่สงบนัดรวมพลก่อเหตุทั่วทุกพื้นที่รวม 35 จุด เผายาง เผารถ กระหน่ำยิงปืนเข้าค่ายชุดคุ้มครองตำบล และสิ่งเหล่านี้ทำให้ชาวบ้านอกสั่นขวัญแขวน จะอยู่กันไม่ได้เสียแล้ว

สะท้อนถึงการบ้านการเมือง บ่งบอกได้ชัดเจนถึงความล้มเหลวของการเจรจาสันติภาพกับกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบในพื้นที่ภาคใต้ ที่เป็นข่าวครึกโครมว่าสร้างความหวังเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ เห็นหนทางหยุดตายของประชาชน เห็นหนทางแห่งความสงบสุขจะกลับคืนถิ่นชายแดนใต้ แต่หวังทั้งหมดก็เหมือนลมอากาศ

เพราะตั้งแต่คุยมา ยังเกิดเหตุร้ายได้ทุกวันตามปกติ หนำซ้ำข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ นายตำรวจระดับบังคับบัญชา ยังต้องมาสังเวยชีพ ไม่นับรวมทหาร ตำรวจ ครู พระสงฆ์ หรือชาวบ้านอีกหลายคน ประชาชนก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง หวาดผวากันเหมือนเดิม

ภาพที่รัฐบาลและ พล.ท.ภราดร พัฒนถาบุตร เลขาฯ สมช. หัวหน้าคณะพูดคุย บอกว่าสถานการณ์จะดีขึ้น และเป็นจุดเริ่มต้นของสันติภาพ แต่ความจริง เหตุการณ์จริงที่เกิดขึ้นมันสวนทางกันสิ้นดี

ถ้าพูดคุยกันดีจริง มีการลงนามกันดีจริง ทำไมเหตุร้ายยังเกิดได้ทุกวัน

หรือเป็นเพราะไปพูดคุยกันกับตอไม้ คุยกันกับกลุ่มที่ไม่มีอำนาจจริง หรือเป็นเพราะรัฐบาลกลายเป็นว่าถูกกลุ่มก่อการร้ายจูงจมูกเสียแล้ว บังคับเลี้ยวซ้ายได้ เลี้ยวขวาได้ กลายเป็นเครื่องมือที่ตกอยู่ในหมากเกมที่ต้องการของกลุ่มก่อความไม่สงบ หรือเปล่า?

ผมไม่อยากจะนึกภาพ

แน่นอนว่าการเจรจาเพื่อร่วมกันหาแนวทางสันติภาพเป็นเรื่องดีครับ แต่เจรจาไปแล้วมันไม่ดีขึ้น ก็ไม่เห็นควรที่จะเจรจาทำพระแสงอันใดอีก

หรือจะเอาแบบที่ พล.อ.อ.สุกำพล สุวรรณทัต รมว.กลาโหม บอกไว้ดีมั้ยครับ ใครอยากคุยด้วยก็คุย หรือใครจะแรงก็พร้อมที่จะแรงกลับ ดีมั้ยครับ

หรือเรามามองกันที่จุดเริ่มต้นดี ดูว่าจะหาหนทางใดหยุดเหตุรุนแรงกันได้บ้าง

ผู้หลักผู้ใหญ่ของบ้านเมืองที่ได้รับมอบให้ดูแล เพื่อให้เกิดความมั่นคงปึกแผ่น มีความพร้อมมากแค่ไหน ทั้งตัวบุคคล และทีมที่ปรึกษา

จะมัวแต่เมาไวน์ เมาเหล้าไปตามประสาคนมีอันจะกินและมากอำนาจบารมี บ้านเมืองประชาชนจะอยู่อย่างไรไม่สนใจ แม้นายกรัฐมนตรียิ่งลักษณ์ จะสั่งนักสั่งหนาว่าถึงเวลาลงไปพื้นที่ชายแดนใต้ได้แล้ว แต่ก็ยังเฉย ไม่รู้ว่ากลัวตาย หรือว่าขี้เกียจ คงไม่ต้องบอกนะครับว่าเอ่ยถึงใคร

กระทั่งทนเสียงสังคมไม่ไหว ล่าสุดก็เห็นภาพว่าแอบบินเดี่ยวลงชายแดนใต้ไปแล้ว ไปแบบเงียบๆ เพราะไม่อยากเป็นข่าว หรือว่ากลัวตกเป็นเป้ากันแน่

แต่ที่แน่ๆ ใจถึงแล้วครับ ไม่ได้กลัวอย่างที่ครหา เพียงแต่ขอหนีบ ผบ.ตร.ไปด้วยแค่นั้น “เขา” ไม่ได้กลัวนะครับ