ม.68 ชนวนร้อน

โดย...ธรรมสถิตย์ ผลแก้ว

อีกวาระที่กำลังเพิ่มอุณหภูมิทางการเมืองให้ร้อนพอๆ กับสภาพอากาศเมืองไทยตอนนี้ เห็นจะเป็นวาระแก้ไขรัฐธรรมนูญรายมาตรา ได้แก่ มาตรา 68, 117, 190, 237 ซึ่งจะเข้าสู่การพิจารณาขั้นรับหลักการสัปดาห์หน้า

เจียระไนรายมาตรา ไล่จากมาตรามากไปหาน้อย มาตรา 237 มุ่งต้องการแก้ไขประเด็นการยุบพรรคให้ยากขึ้น ซึ่งธรรมชาตินักการเมืองด้วยกันไม่อยากให้พรรคตนเองล่มสลาย โอกาสเผชิญแรงเสียดทานจึงมีน้อย

มาตรา 190 เกี่ยวกับหนังสือสัญญาระหว่างประเทศต้องให้ที่ประชุมรัฐสภาพิจารณา มีการอ้างว่าเพื่อต้องการระบุประเภทหนังสือสัญญาชัดเจนขึ้น มาตรา 117 แก้ไขที่มา สว.มาจากเลือกตั้ง ตรงนี้ก็ไม่ได้มีเสียงทัดทานเช่นกัน เพราะไม่ได้ตัดสิทธิ สว.สรรหาที่ดำรงตำแหน่งปัจจุบัน โดยให้หมดวาระตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด

แต่ทว่า มาตรา 68 นี่สิ เกี่ยวกับขั้นตอนการเสนอเรื่องต่อศาลรัฐธรรมนูญ ซึ่งเดิมมีสองช่องทางคือยื่นอัยการสูงสุดและศาลรัฐธรรมนูญโดยตรง แต่แก้ไขคราวนี้ให้ยื่นผ่านอัยการสูงสุดพิจารณาก่อนส่งให้ศาลรัฐธรรมนูญ ปฏิเสธไม่ได้ว่าเหตุของการแก้ไขมาตราดังกล่าว มาจากผลพวงที่ประชาชนยื่นศาลรัฐธรรมนูญโดยตรงให้วินิจฉัยการแก้ไขรัฐธรรมนูญของพรรคเพื่อไทย จนในที่สุดถูกแช่แข็งในสภา อีกทั้งยังเป็นที่ถกเถียงกันถึงอำนาจศาลรัฐธรรมนูญมาถึงทุกวันนี้

เมื่อเจตนาการแก้ไขมาตรานี้ชี้ชัด ต้องการลดทอนอำนาจศาล ตัดช่องทางประชาชนตรวจสอบให้แคบลง โดยหวังผลสร้างทางสะดวกต่อการแก้ไขรัฐธรรมนูญทั้งฉบับ จึงทุบโต๊ะ ได้เลยว่า มาตรา 68 จะเป็นชนวนจุดไฟในสภาให้ร้อนแรงบานปลายในที่สุด