หมดเวลาพัก

โดย...สันทัด กรณี

การเมืองไม่ใช่เรื่องยากจะคาดเดา เพราะนักการเมืองบ้านเรานั้น บทคุณพี่จะเอาอะไร คุณพี่ทำได้ทุกอย่าง ทำกันดื้อๆ ทำกันซึ่งหน้าไม่สนเสียงครหานินทา

วันนี้การเมืองกำลังเดินไปบนเส้นทางที่ผมเคยชวนคุยกันไว้เมื่อช่วงเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ช่วงเวลาอันแสนสงบ นักการเมือง กลุ่มการเมือง ต่างมีพฤติกรรมน่ารักเพื่อหวังชัยชนะจากการชิงเก้าอี้พ่อเมืองกรุงเทพฯ

เฮ้อ! ตอนนี้เริ่มออกมาวาดลวดลายกันแล้ว ทั้งนักการเมือง ทั้งกลุ่มการเมืองใต้ปีกรัฐบาล ขยับตัวอย่างรวดเร็ว

คุณวรชัย เหมะ สส.เพื่อไทย สายแกนนำเสื้อแดง ร่วมกับคณะ สส.พรรค 42 คน ยื่นร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรมแก่ผู้ซึ่งกระทำความผิดเนื่องจากการชุมนุมทางการเมืองและการแสดงออกทางการเมืองของประชาชนฯ

มองแล้วปวดขมับกับเรื่องเหล่านี้เหลือเกิน ไม่รู้ว่าจะป่วนจะรวนกันไปถึงไหน เพราะหากเพ่งสายตาไปที่รัฐสภา เราจะเห็นกฎหมายนิรโทษกรรมในนามกฎหมายปรองดองกองเป็นตับ รวม 4 ฉบับ ล้วนเป็นของพวกคุณวรชัยทั้งนั้น

เนี่ย...ยังไม่นับร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรมผู้ซึ่งกระทำผิดเนื่องในการชุมนุมทางการเมืองของประชาชนฯ ของคุณอุกฤษ มงคลนาวิน ประธานคณะกรรมการอิสระว่าด้วยการส่งเสริมหลักนิติธรรมแห่งชาติ (คอ.นธ.) ที่คุณยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี ส่งไปให้คณะกรรมการกฤษฎีกาศึกษาพิจารณา

ว่ากันตามตรง ทั้ง 6 ร่างกฎหมายนิรโทษกรรมหรือปรองดองตามแต่วิสัยจะเรียกนั้น ไม่ว่าจะสวมเสื้อตัวไหนล้วนเป็นร่างกฎหมายของพรรคเพื่อไทยทั้งสิ้น

ครับ...มีคนเคยถามผมในวงสนทนา ทำไมพรรคเพื่อไทยไม่เสนอร่างกฎหมายในร่างเดียว แล้วผลักดันอย่างจริงจังเพื่อหวังผลสัมฤทธิ์ การเสนอไม่รู้กี่ฉบับแบบนี้ทำให้ประชาชนสับสนเปล่าๆ?

ครับ...ประการนี้ถูกต้องแล้ว การเสนอร่างกฎหมายเรื่องเดียวกันหลายฉบับ โดยคนที่ต่อท่อน้ำเลี้ยงจากแหล่งเดียวกัน ก็หวังให้คนสับสนจริงๆ แหละ และร่างแต่ละฉบับนั้นยังมีรายละเอียดที่ต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ

การตั้งข้อสังเกตของคุณอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ จึงมีน้ำหนักอย่างยิ่ง กับการออกมาแสดงท่าทีคัดค้านอย่างแข็งขัน โดยขอให้พรรคเพื่อไทยและพรรคพวกถอนร่างกฎหมายปรองดอง 4 ฉบับ ออกจากสภาซะก่อน แล้วค่อยมาคุยกันถึงร่างฉบับล่าสุดของ สส.พรรคเพื่อไทยและแกนนำเสื้อแดง

เพราะถ้าวางเฉย สิ่งที่จะตามมา คือ การยำใหญ่ร่างกฎหมายทั้ง 4 ฉบับ เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด

อะแฮ่ม อย่าลืมชื่อ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร เชียว ชื่อนี้คือเจตนารมณ์สูงสุดของสิ่งที่เรียกว่า...ปรองดอง

เพราะปรองดอง แปลว่า พาทักษิณกลับบ้าน

กินทีละคำ ทำทีละขั้น เดี๋ยวเสี่ยแกก็คงได้กลับบ้านอย่างเท่ๆ...ถ้าคนในบ้านนี้ไม่ตีกันเละซะก่อน...เฮ้อ!