โชสวย...สุโค่ย

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

เมื่อวานนี้ มีข่าวที่น่ารักน่าชัง นั่นคือการที่ ณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ มอบหมายให้กรมพัฒนาธุรกิจการค้ากับสมาคมค้าส่งค้าปลีก ไปรณรงค์เปลี่ยนชื่อร้านค้าส่ง ที่เรียกติดปากว่า โชห่วย โดยให้เป็นร้าน โชสวยแทน

อย่าเพิ่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ บอกแล้วว่า เรื่องนี้น่ารักน่าชัง

ณัฐวุฒิ บอกอีกว่าเมื่อพูดถึงโชห่วย คนรุ่นใหม่ มักจะเข้าใจว่าเป็นร้านค้าที่ไม่ค่อยสะดวก ไม่สบาย แต่ถ้าเปลี่ยนเป็นร้าน โชสวย แล้วปรับปรุงหน้าร้าน ชั้นวาง รูปแบบการบริหารจัดการ ก็จะทำให้ดูดีขึ้น สิ่งที่ตามมา คนก็จะมั่นใจในการเข้ามาซื้อหาสินค้า ทำให้บรรดาร้านค้าขนาดเล็กแข่งขันได้

ทั้งหมดจะเริ่มทำทันที โดยได้ตั้งคณะทำงานขึ้นมาแล้ว มีอธิบดีกรมพัฒนาธุรกิจการค้าเป็นประธาน

รูปแบบในการผลักดันร้านโชสวย จะมีการจัดทำรูปแบบร้านค้าขนาดเล็ก กลาง และใหญ่ และเข้าไปจัดการฝึกอบรมผู้ประกอบการให้มีการบริหารจัดการที่ดี

นอกจากนั้นจะประสานผู้ผลิต และสหกรณ์ให้เข้ามามีส่วนช่วยในการสนับสนุนสินค้าราคาถูกให้ รวมทั้งจะประสานหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ทั้งหน่วยงานของกระทรวงพาณิชย์และหน่วยงานอื่นๆ เพื่อจัดทำแคมเปญผลักดันให้ประชาชนยอมรับร้านโชสวย

คณะทำงานที่จัดตั้งขึ้นนี้ นอกจากจะหารือถึงแผนการผลักดันร้านโชห่วยเป็นร้านโชสวยแล้ว ยังจะหารือถึงการสนับสนุนด้านเงินทุนให้กับผู้ประกอบการที่ต้องการเงินทุนไปพัฒนาร้านค้า โดยจะประสานไปยังธนาคารของรัฐเพื่อสนับสนุนด้านเงินกู้ให้ด้วย

นี่แหละ แผนการลึกล้ำเหนือคำบรรยายในปฏิบัติการร้านโชสวย

พูดตามตรงว่า อ่านข่าวนี้แล้วบังเกิดอาการเหลือเกิน โถ...จะไปทำอะไรก็ไม่ทำ แต่นี่มาเปลี่ยนชื่อเป็น โชสวย ที่ไม่มีคำแปลแม้แต่น้อย ฟังไปมันจะไพล่ไปเกี่ยวกับร้านเสริมสวย

เดิม โชห่วย เป็นคำที่เพี้ยนมาจากภาษาจีนฮกเกี้ยน สำหรับเรียกร้านขายของ สารพัดสิ่ง คนรู้จักกันดี จริงๆ แล้วคนไทยมีคำไทยใช้กันอยู่แล้วคือ ร้านชำ หรือร้านขายของชำ หรือร้านค้าปลีก แต่ในความคิดของ ฯพณฯมันอาจไม่เท่ เลยเอาเป็นโชสวยแทน

และการเปลี่ยนชื่อโชสวย ไม่ได้ทำให้สู้ร้านค้าปลีกสมัยใหม่ได้หรอก เพราะเบื้องหลังของกิจการค้าปลีกมีอะไรที่มากกว่าชื่อร้าน

เอาละ อยากเปลี่ยนก็เปลี่ยนเถอะ ไว้ดูขำๆ แต่ขออย่างเดียว ให้อนุรักษ์คำว่า โชห่วยเอาไว้ด้วย

กะเอาไว้เรียกอาการบรรดา ฯพณฯ ที่คิดอะไรบรรเจิดๆ คงเหมาะดี