บันได 3 ขั้น

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

วิกฤตเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นในโลก ไม่ว่าจะเป็นที่สหรัฐอเมริกาหรือยุโรป มักจะมีบันไดแห่งความหายนะเหมือนกันอยู่ 3 ขั้น

นั่นคือการ ซุก ปั่น และ วันหายนะ

ซุก เป็นการซุกข้อมูล ข้อเท็จจริง ซุกหนี้ ไล่ตั้งแต่วิกฤตซับไพรม์ของสหรัฐ ก็ซุกซ่อนความเน่าเสียของสินเชื่ออสังหาริมทรัพย์ ส่วนยุโรป ก็ซุกหนี้สินของรัฐบาลเอาไว้ ไม่ว่าจะเป็น กรีซ โปรตุเกส ฯลฯ

ส่วนการปั่น คือการปั่นฟองสบู่ นับตั้งแต่ราคาอสังหาริมทรัพย์ ราคาหุ้น ไปจนถึงตัวเลขเศรษฐกิจของแต่ละประเทศ

สิ่งที่ปรากฏภายนอกจะมีเฉพาะตัวเลขการเติบโตที่สวยหรู แต่ทว่าเบื้องหลังตัวเลขเหล่านี้มีที่มาที่ไปอย่างไร กลับหมกเอาไว้

ในยุโรป อย่างกรีซ ประชาชนถูกปั่นหัว ด้วยนโยบายประชานิยม ทั้งรัฐสวัสดิการ แจกแถม ทำให้ข้อเท็จจริง หรืออันตรายที่เหมือนระเบิดเวลาฝังเอาไว้ ถูกลืมเลือน

สุดท้าย เมื่อซุกหนักเข้า ปั่นหนักเข้า ฟองสบู่ก็แตก กลายเป็นเข้าขั้นถึงวันหายนะ

หันมามองบ้านเมืองเราในยามนี้ ทำไมถึงหลับหูหลับตาเดินตามไปในทิศทางเดียวกันไม่มีผิด

หนี้สินต่างๆ ถูกซุกซ่อนเอาไว้อย่างมิดชิด อาทิ หนี้โครงการรับจำนำข้าว ที่ยังไม่เคยคิดถึงเลยว่าจะต้องเจ๊ง ขาดทุนเท่าไร

คำพูดที่บอกออกมาก็คือ เมื่อข้าวยังไม่ขาย ก็แสดงว่ายังไม่ขาดทุน พูดไปเรื่อยๆ ไม่ต้องคิดอะไรมาก

และเมื่อสิ่งที่ซุกไว้ ชักจะปูดออกมา รัฐบาลบ้อท่าหมดเงินรับจำนำข้าวก็จะซุกต่อ โดยจะให้ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (ธ.ก.ส.) เอาเงินหมุนเวียนมาใช้จำนำข้าวแทน

นี่แหละ การซุกหนี้ หวังให้ ธ.ก.ส.แบกรับไปโดยแท้

ส่วนการปั่น ก็เป็นความถนัด นับตั้งแต่ปั่นความคิดของชาวบ้านด้วยนโยบายประชานิยม การปั่นตีฟองตัวเลขทางเศรษฐกิจ การกู้เงินมหาศาล โดยหวังจะให้มีอัตราการเติบโตสูงๆ

อาการมีฟองสบู่ทางเศรษฐกิจ ก็บังเกิดให้เห็น และเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ไม่มีการลดดอกเบี้ยลงมา

จับสัญญาณให้ดี ภาวะการซุก การปั่น ทำให้ทั้งหนี้รัฐบาล และหนี้ภาคครัวเรือน เพิ่มอย่างมากมาย สุดท้ายจะเข้าสู่ทางตัน

บันไดแห่งวิกฤต เราเดินมาถึงขั้นที่ 2 กันแล้ว มีสิทธิจะหล่นไปนอนกองที่บันไดขั้น 3 เจอวันหายนะ

เมื่อนั้น ก็ถึงคราวต้องเอวังด้วยประการทั้งปวง