ไม่เบื่อบ้างหรือ

ปัญหาของรัฐบาลที่กำลังเผชิญอยู่คือคำถามว่า สิ่งที่รัฐบาลพูดออกมานั้น เป็นการโกหกหรือเป็นความจริง

นโยบายจำนำข้าว เป็นมาตรการสะท้อนให้เห็นอย่างชัดเจนว่า สิ่งที่รัฐบาลพูดออกมามักจะเป็นการยกเมฆทั้งเพ

นับตั้งแต่การประกาศอย่างขึงขังตั้งแต่แรก หากนโยบายจำนำข้าวขาดทุนมากกว่าการประกันราคา จะมีการลาออกรับผิดชอบ แต่จนถึงป่านนี้ยังไม่มีใครยื่นใบลาออกด้วยเหตุที่เกิดการปกปิดข้อมูล และเก็บสต๊อกข้าวเอาไว้ยังไม่ส่งออก จึงปิดบัญชีไม่ได้

ตัวเลขการขาดทุนข้าวจะเหมือนกับการซุกหนี้มหาศาลเอาไว้ โดยเหมือนดินพอกหางหมูที่รอวันระเบิดในอนาคต

กรีซ ที่ประสบปัญหาวิกฤตเศรษฐกิจ ก็ดำเนินนโยบายซุกหนี้ ปกปิดตัวเลขหนี้ให้ต่ำกว่าความเป็นจริง จนสุดท้ายเมื่อปัญหาหนี้ระเบิดขึ้นมา ใครๆ ก็เอาไม่อยู่

พวกเรากำลังเดินตามซ้ำรอยกรีซอย่างชนิดที่มีการตะโกนเตือนกันแล้วก็ไม่ฟัง

นอกจากนั้น รัฐบาลยังบอกเป็นระยะว่า มีการติดต่อซื้อข้าวแบบรัฐต่อรัฐเรียบร้อยแล้ว ครั้งแรกบอกว่ามีสัญญาถึง 7 ล้านตัน แต่ไปๆ มาๆ กลับเป็นการโกหกอีกแล้ว

ตัวเลขการส่งออกปีนี้ยืนยันชัด รัฐบาลแทบหมดปัญญาในการส่งออกข้าว เนื่องจากต้นทุนการรับจำนำแพงกว่าราคาตลาดโลก จึงเกิดการพูดทำนองว่า อาจจะให้ชาวนาเปลี่ยนไปปลูกพืชผลชนิดอื่น เพื่อลดภาระในการรับจำนำ

นี่ก็เป็นการพูดแบบเพ้อฝันอีกแล้ว เพราะข้าวราคาดี มีแต่เกษตรกรที่เคยปลูกพืชผลอื่นๆ จะหันมาปลูกข้าว ที่ดินจะกลายเป็นที่นามากขึ้น เป็นไปตามกลไกราคาที่เป็นอยู่

ไม่มีใครเลิกปลูกข้าวหรอก ตราบใดที่ยังจำนำในราคาสูงลิ่วเช่นนี้ ดูได้จากปริมาณการรับจำนำข้าวของรัฐบาลมีแต่จะเพิ่มสูงมากขึ้นและจะมากขึ้นกว่านี้ไปตลอด

หรืออย่างล่าสุดที่มีการจับโกหกกลางสภา นั่นคือการระบุจะลงนามสัญญาขายข้าวกับรัฐบาลจีนหลายล้านตัน แต่เอาเข้าจริงกลับเป็นการลงนามแค่บันทึกความเข้าใจ หรือเอ็มโอยู ที่เป็นกระดาษเปล่าๆ ลอยๆ ไม่ใช่สัญญาขายข้าวแม้แต่น้อย

แต่เอาล่ะ ทางความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ เอ็มโอยู ยังถือว่าเป็นความต้องการซื้อข้าวได้ ทว่าสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือจีนจะซื้อข้าวแค่ราวๆ 3 แสนตัน ไม่ใช่ 5 ล้านตัน หรือหลายล้านตันอย่างที่โม้ตั้งแต่แรก

มิหนำซ้ำ ออร์เดอร์ข้าวจีนนี้ยังมีข้อมูลของบริษัทที่ถูกอภิปรายกลางสภาถึงความไม่ชอบมาพากล กลายเป็นมหกรรมแหกตาอีกครั้ง

นี่แหละ ถึงต้องยกนิ้วให้

โกหกซ้ำซาก ไม่รู้เบื่อ ต้องบันทึกเอาไว้แบบเหลือเชื่อจริงๆ