ทุกข์ทางบุญ

โดย...ขำ เคืองใจ

ช่วงสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา เปิดคอมพิวเตอร์คลิกข่าวสารบ้านเมืองปรากฏข่าวชิ้นหนึ่งทำให้อดซาบซึ้งไม่ได้ นั่นคือ นักการเมืองไทยรุ่นลายคราม ชื่อ วัฒนา อัศวเหม ทำพิธีฝังลูกนิมิตที่ตั้งอยู่ในบริเวณวัดเหมอัศววาราม ซึ่งเป็นวัดไทยพุทธนิกายเถรวาทแห่งแรกที่สร้างขึ้นในเมืองลั่วหยาง ทางตะวันตกของมณฑลเหอหนาน ภาคกลางของประเทศจีน

ตามข่าว บอกว่า คุณวัฒนาใช้เงินราว 200 ล้านบาท เพื่อสร้างวิหาร ที่วัดไป๋หม่าซือ แห่งนี้

ทางหนึ่ง ผมว่าเป็นเรื่องน่ายินดี ที่คนไทยอย่างคุณวัฒนา ไปสร้างชื่อจารึกไว้บนแผ่นดินจีน แขกเหรื่อที่ไปร่วมงาน รวมถึงคนไทยทราบข่าวคงอิ่มบุญไปด้วย ผมคนหนึ่งก็ขออนุโมทนาผลแห่งกุศลบุญครั้งนี้เช่นกัน

อีกทางหนึ่ง น่าชื่นชมได้เห็นมหาเศรษฐี ซึ่งคุณวัฒนาถือเป็นเถ้าแก่ใจป้ำเหมือนอีกหลายคนในเมืองไทย ที่มีเงินทองเหลือเฟือจากสัมมาอาชีพ ส่วนจะมาจากอาชีพอะไรบ้างก็สืบหาได้ตามหน้าข่าวในอดีตที่ผ่านมาแล้วกันนะครับ

แต่ที่แน่ๆ คุณวัฒนาได้ยอมสละทรัพย์สินมหาศาลก่อสร้างศาสนสถานให้คนรุ่นต่อไปได้มากราบไหว้เคารพบูชา ได้รับรู้ อ๋อนี่คือ เส้นทางบุญของคุณวัฒนา

เหมือนดั่งพระท่านเทศนาไว้ “เมื่อคนเราลาลับโลกก็เอาอะไรไปไม่ได้แม้แต่ทรัพย์สินศฤงคาร เพราะฉะนั้นช่วงที่มีชีวิตจะทำบุญกุศล บริจาคทานสิ่งใดจงทำไปเถิดบังเกิดผลไม่ภพนี้ก็ภพหน้า”

แต่เอาล่ะ เมื่อทำดีสร้างชื่อเสียงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ส่งผลกายสุขแต่ทว่าจิตจะว้าวุ่นต่อไปหรือเป็นความสุขชั่วขณะ เรื่องนี้คุณวัฒนารับรู้แก่ตนเองดี

เพราะการปรากฏตัวครั้งนี้ทำให้สาธารณชนได้เห็นตัวเป็นๆ ของคุณวัฒนาครั้งแรกในรอบ 4 ปี กับการที่ยังจดจำได้ดีว่าเจ้าพ่อปากน้ำรายนี้เผ่นออกจากเมืองไทย ก่อนศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองตัดสินคดีทุจริตบ่อบำน้ำเสียคลองด่านเมื่อปี 2551 และสั่งจำคุกเป็นเวลา 10 ปี ชีวิตต้องพลิกผันระเห็จระเหเร่ร่อนไปนอนเขมร จีน ฮ่องกง นิวซีแลนด์ ฯลฯ

ฉะนั้นแล้วเส้นทางบุญของคุณวัฒนาจึงยังคงฉาบไว้ด้วยผลแห่งความผิดฉ้อโกงทุจริต หากนำมาเปรียบตามหลักทางศาสนาพุทธ พระท่านก็สอนไว้ว่า “การปฏิบัติตนไม่สุจริตถือว่ากระทำชั่วประการหนึ่ง บางคนตกนรกเป็นเปรตก็มี”

บนความสุขจึงมีทุกข์ต้องเผชิญต่อ

นั่นคือ ยังต้องหลบลี้หนี ไปกบดานอยู่ผืนแผ่นดินอื่นตราบใดที่ไม่กลับเมืองไทยมารับโทษทัณฑ์ ลองคิดดูถ้าป่านนี้เจ้าพ่อปากน้ำ พร้อมใช้สิทธิอยู่ในเรือนจำก็กำลังจะเข้า 5 ปีแล้ว อีกทั้งทางการก็เตรียมแผนสร้างคุกวีไอพี ไว้รอรับนักโทษทางการเมืองด้วยซ้ำ

ขณะเดียวกันถ้าตัดสินใจกลับมานอนเรือนจำไทยแลนด์ก็สามารถขอพระราชทานอภัยโทษ ลดหย่อนโทษตามกระบวนการ ไม่ช้าเกินการณ์ก็ได้กลับมาเป็นพลเมืองเศรษฐีเต็มขั้น

ดูสิทำให้ผมอดไม่ได้ต้องนึกถึงนักการเมืองไทยร่ำรวยเงินทองมากองทับ แต่ชะตากรรมเดียวกับคุณวัฒนาเด๊ะ ทั้งเจ้าพ่อเมืองชล คุณสมชาย คุณปลื้ม ไม่รู้ปรากฏตนอยู่แห่งหนไหนหรือท่านสละทรัพย์สร้างวัด เนรมิตถาวรวัตถุที่ไหนบ้าง ลูกหลานวงศ์ตระกูลน่าจะบอกบุญให้ทราบกันบ้าง

หรือแม้แต่คุณทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกฯ ผู้โบยบินไปประเทศนั้นประเทศนี้ แม้จะมีผู้คนมากหน้าหลายตาเดินทางไปพบแสดงความยินดี แต่ก็เป็นสุขชั่วขณะเท่านั้นเอง ตราบใดที่ไม่กลับมาแผ่นดินเกิด