น้อยใจค่ะ

โดย...สันทัด กรณี

เอาแล้วไง ใครหนอใจร้ายใจดำแกล้งให้ผู้หญิงสวย รวย เก่ง อย่างนายกรัฐมนตรีของกระผม ต้องตาแดง น้ำตาซึมกลางตลาดสด ด้วยความน้อยใจ

คุณยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีของผม ออกมาพูดตัดพ้อกับสื่อมวลชนที่ติดตามทำข่าวเดินตลาดสดของท่านเมื่อวานนี้

นักข่าวยืนยัน เจ๊ปู พูดไปด้วยอาการน้ำตาคลอต่อการที่สื่อออกข่าวคำให้สัมภาษณ์เรื่องประชาชนรู้สึกไปเองว่าของแพงนั้น ทำให้เธอโดนประชาชนตำหนิ ว่านายกรัฐมนตรีไม่เข้าใจความเดือดร้อนของประชาชน

อะแฮ่ม...ดราม่ามาก เดี๋ยวไว้คุยตอนท้ายๆ อิอิ

ก่อนอื่น ผมขอแสดงความยินดีด้วยความซาบซึ้งใจ ต่อการที่คุณยิ่งลักษณ์ ไปเดินดูราคาสินค้าที่ตลาดพิชัย ปากเกร็ด อย่างเอิกเกริกเมื่อวานนี้

ครับ...มีชาวบ้านหน้าตาที่คนเดินตลาดไม่คุ้นนำดอกกุหลาบสีชมพูและสีแดง รอรับจำนวนมากจนเต็มพื้นที่ตลาด เอิ๊ก เอิ๊ก เกร๋มั่กๆๆๆ

ผลราคาสินค้าที่ปรากฏ วิ่งชนกะสายตานายกรัฐมนตรีเต็มๆ คือ ราคา อาหาร พืชผักในตลาดมีราคาสูงขึ้นจริงๆ

แม่ค้าขายผัก ยืนยันกะ คุณยิ่งลักษณ์ ผักมีราคาสูงขึ้นเกือบเท่าตัว โดยเฉพาะ ถั่วฝักยาว ที่ราคาจากเดิมกิโลกรัมละ 30 บาท ขึ้นราคาเป็น 70 บาท หากถั่วฝักยาวเกรดเอ จะราคาสูงถึง 100 บาทเลยทีเดียว โดยที่ร้านไม่นำถั่วฝักยาวมาขายเนื่องจากราคาสูงมาก

คนขายไข่ บอกกับนายกฯ ราคาไข่ไก่แพงขึ้นจริง

ครับ...ข้อมูลจากการเดินตลาด สอดคล้องกับข้อเท็จจริงยิ่งกว่าตัวเลขกระทรวงพาณิชย์ร้อยเท่าพันเท่า

ผมเสียดายมากๆ นายกรัฐมนตรีที่ชอบติดโพยไปไหนมาไหน มาครั้งนี้ทำไมไม่ถือโพยราคาแนะนำของกระทรวงพาณิชย์ติดไม้ติดมือไปด้วยก็ไม่ทราบ

อย่างไข่ไก่เบอร์ 0 บอกไม่เกิน 3 บาท บ้าเปล่า!

นายกฯ จะได้เทียบเคียงราคาแหกตานานาชนิด

เอาเถอะ...การเดินตลาดครั้งนี้แม้มีคนพยายามเอาใจด้วยการจัดผักชีโปรยๆ โรยๆ ไว้บ้าง แต่ข้อมูลที่ได้รับมาก็พอสมควร หากได้ใคร่ครวญและยอมรับกับข้อเท็จ ออกจากมนต์สะกด ก็น่าเป็นประโยชน์ในการแก้ปัญหา

ผมคาดหวังว่า คุณยิ่งลักษณ์ จะตาสว่างเสียที!

หากต้องการตาสว่าง ลงลึกข้อมูลมากยิ่ง แทนที่คุณยิ่งลักษณ์ จะยึดติดกับต้นทาง กลางทาง ปลายทาง ผมขอเรียนให้ท่านนายกรัฐมนตรี ทดลองใช้ชีวิตข้างทางดูบ้าง ไปคนธรรมดา อย่าขอเชลียร์ไปจัดฉากให้อึกทึกนะครับ

ดูสิว่า วันละ 300 บาท กินอะไรได้บ้าง...ลองมั้ย

ครับ...กลับมาเรื่องนายกฯ ท่านน้อยใจน้ำตาซึม ตัดพ้อสื่อ เรื่องประชาชนรู้สึกไปเองว่าของแพง เรื่องนี้จะตำหนิสื่อไม่น่าถูกต้อง ขอให้ท่านกลับไปดูสิ่งที่พูดละกัน ผมขอย้อนให้ดูในส่วนที่เบาหน่อยละกัน...เห็นใจอะครับ

“ความรู้สึกของผู้บริโภคอาจจะรู้สึกว่าอาหารแพง แต่จริงๆ รัฐบาลก็ต้องมองทั้งสองส่วน ทั้งความรู้สึกของผู้บริโภค ที่สำคัญต้องดูตัวเลขที่จับต้องได้จริงๆ”

ครับ...ตอนนี้เป็นไงครับ ตัวเลขที่จับต้องได้ของกระทรวงพาณิชย์ส่วนใหญ่แหกเนตร ตรงมั้ยกับที่นายกฯ ไปสัมผัสด้วยตัวเอง...แล้วไงดีเอ่ย?

ส่วนเรื่องความรู้สึกว่าแพง เพราะมันแพงจริงอะดิ

ม่ายเอาอย่าร้องไห้ ไปเร่งแก้ปัญหาพ่อค้าคนกลางและสร้างกลไกแทรกแซงให้ราคาสินค้าอยู่ในระดับที่เป็นธรรมกับผู้บริโภคดีกว่า...นะๆๆๆๆ