อย่าเหนียม

โดย..แม่ไม้มวยวัด

14 กุมภาฯ วันวาเลนไทน์ เวียนมาบรรจบอีกครั้ง...สงสัยว่าเจ้าหน้าที่บ้านเมืองยังจะ “เอาอยู่” มั้ย?

การข่าวแจ้งว่า ปีนี้ขาโจ๋จำนวนไม่น้อยได้นัดแนะเตรียมแผนการเผด็จศึกคู่รัก สังเวยเทศกาลล่าพรหมจรรย์กันแล้ว

แม้ตำรวจจะประกาศเคอร์ฟิวห้ามเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี ออกเตร็ดเตร่ยามวิกาลตามสถานที่อโคจร หรือแม้แต่ดักสกัดจับหน้าม่านรูด กระทั่งงัดกฎหมายพรากผู้เยาว์ออกมาข่มขู่ แต่ก็ใช่จะการันตีได้ว่า มาตรการทั้งหมดที่วางไว้จะสามารถป้องกันไม่เกิดเหตุการณ์งามไส้ได้ เพราะผู้ก่อการได้วางแผนหลบเลี่ยงม่านรูด หันไปเช่าอพาร์ตเมนต์รายวันและหอพักระเริงรัก

แค่นี้เจ้าหน้าที่ก็คงหมดปัญญาตามจับ...

อย่าว่าแต่เด็กเลย บรรดาผู้ใหญ่วัยดึก เฒ่าหัวงู ก็เริ่มวางแผนการชั่วร้ายกันอย่างฉาวโฉ่

ก่อนหน้านี้ไม่กี่วัน ปรากฏข่าวว่า เว็บไซต์วิตถารแห่งหนึ่ง ประกาศชักชวนผองเพื่อนสมาชิกโฉดร่วมกันโพสต์รูปแอบถ่ายใต้กระโปรงเด็กนักเรียนคอนแวนต์ แบ่งปันความหื่นให้แก่กัน มีการนัดหมายเอารูปถ่ายมาอวดกันในวันที่ 14 กุมภาฯ

กลายเป็นลัทธิอุบาทว์ เสื่อมทรามจนถึงขีดสุด!

เวลานี้ยอดสมาชิกพุ่งทะลุ 2,000 กว่าคนแล้ว แต่ละคืนมีผู้แวะเวียนเยี่ยมชมหน้าเว็บไซต์ไม่ต่ำกว่า 300-400 คน คนโฉดเหล่านี้กำลังป้วนเปี้ยนแทรกซึมอยู่ตามซอกหลืบของสังคม

หากสั่งสมความหมกมุ่น นานวันเข้าอาจวิวัฒนาการเป็นอาชญากรโรคจิตต่อไป

ถามไปยังจิตแพทย์ ฟันธงว่า คนกลุ่มนี้จัดเป็นพวก “อาชญากรทางเทคโนโลยี” มีปัญหาทางสุขภาพจิตรุนแรง สมควรลากคอไปเข้ากระบวนการบำบัด หาไม่แล้วอาจเป็นภัยคุกคามสังคม

ที่ผ่านมา เจ้าหน้าที่รัฐมักจับจ้องไปที่เด็กมาตลอด เด็กจึงตกอยู่ในสถานะคล้ายผู้ต้องสงสัย ที่ต้องถูกติดตามควบคุมความประพฤติอย่างไม่คลาดสายตา

หารู้ไม่ว่า “ผู้ใหญ่โรคจิต” ต่างหากที่เป็นวายร้ายตัวฉกาจ แต่กลับลอยหน้าลอยตาอยู่ในสังคม กระทั่งสามารถตั้งตัวเป็น “สมาคมนิยมเด็กคอนแวนต์” ชักชวนให้ชายโฉดร่วมกระทำความชั่วเป็นขบวนการ

เหมือนกับโพลทั้งหลายที่เผยผลสำรวจออกมาก่อนหน้านี้ แทบทุกสำนักต่างชี้ชัดความผิดไปที่ตัวเด็ก โยนบาปให้กับเด็กแทบทุกเรื่อง

แต่กลับไม่มีโพลสำนักใดเลย ที่มุ่งเน้นสำรวจประสิทธิภาพการทำงานของเจ้าหน้าที่รัฐและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ว่าทำงานได้ผลหรือไม่ได้ผลอย่างไร มีการปราบปรามเว็บไซต์ลามก หรือตรวจสอบเครือข่ายสังคมออนไลน์อย่างจริงจังบ้างหรือไม่

พอพูดถึงเรื่อง “เซ็กซ์” ทีไร สังคมไทยก็มักกระมิดกระเมี้ยนที่จะพูดคุยกันอย่างเปิดอก หลบเลี่ยงที่จะมานั่งถกหาทางออกกันอย่างจริงๆ จังๆ

กะอีแค่เรื่องพื้นๆ อย่างเช่น การแจกถุงยางอนามัยให้กับเด็ก หรือการติดตั้งตู้ถุงยางหยอดเหรียญในโรงเรียน ก็ยังเถียงกันไม่สิ้นสุด ว่าเป็นการรณรงค์ หรือยุยงส่งเสริม นับประสาอะไรที่จะคิดการใหญ่ในเชิงนโยบายแก้ปัญหาแบบบูรณาการระดับชาติ

ตัวผู้ใหญ่เองก็ยังมีปัญหา ลองถามท่านนายกฯ ปู ดูสิว่า แค่เรื่องโฟว์ซีซั่นส์ ชั้น 7 ถ้าไม่มีอะไรในกอไผ่ ก็ควรชี้แจงแถลงไขให้สาธารณชนได้รับความกระจ่าง

อย่าปล่อยให้สังคมเคลือบแคลง