ระวังเถอะ

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

รัฐบาลผ่าน พ.ร.ก. 4 ฉบับไปแล้วตั้งแต่วันอังคารที่ผ่านมา

ประเด็นที่น่าสนใจก็คือ ไม่เปิดเผยรายละเอียดของ พ.ร.ก. โดยมีการแจกเอกสารเฉพาะในการประชุม ครม. หลังจากพิจารณาเสร็จ ก็เก็บเอกสารคืนทั้งหมด

นี่แหละ มันไม่โสภาเอาเสียเลย

อย่าลืมลักษณะเช่นนี้เคยเกิดขึ้นแล้ว เมื่อมีการผลักดัน พ.ร.ฎ.อภัยโทษ ในที่ประชุม ครม. ก่อนวันเฉลิมพระชนมพรรษา

ครั้งนั้น ก็ไม่มีการเปิดเผยเนื้อหาแม้แต่น้อย

แล้วมันก็เกิดเรื่อง เพราะมีการระบุว่า เนื้อหา พ.ร.ฎ.ดังกล่าว พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร จะได้ประโยชน์ กลายเป็นระเบิดเวลาทางการเมืองทันที

สุดท้าย พ.ต.ท.ทักษิณ ต้องประกาศข้ามประเทศไม่ขอรับสิทธิใดๆ จาก พ.ร.ฎ.ที่ออกมา ความคุกรุ่นจึงยุติ

จริงอยู่แม้เนื้อหาความจำเป็นของ พ.ร.ก. 4 ฉบับ จะแตกต่างจาก พ.ร.ฎ.อภัยโทษอย่างสิ้นเชิง แต่กระบวนการ วิธีการดำเนินงาน กลับเหมือนกันราวกับแกะ

พ.ร.ฎ. กับ พ.ร.ก. มีลักษณะเหมือนกันก็คือหลังจาก ครม.อนุมัติแล้ว เมื่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงลงพระปรมาภิไธย ก็จะมีผลบังคับใช้ เพียงแต่ว่า พ.ร.ก.ต้องเข้าสภาผู้แทนราษฎรอีกครั้ง

แต่ระหว่างการพิจารณาของสภา พ.ร.ก.มีอำนาจตามกฎหมายไปแล้วเช่นกัน

คำถามที่เกิดขึ้นก็คือ ทำไมรัฐบาลถึงเลือกเอาวิธีที่เหมือนกับปกปิด รีบเร่ง ดำเนินการในเรื่อง พ.ร.ก.

จริงอยู่ รัฐบาลมีความจำเป็นต้องเร่งแก้ปัญหาน้ำท่วม สร้างความมั่นใจ แต่ทว่าเมื่อ พ.ร.ก.ผ่านการพิจารณาแล้ว ก็สมควรจะชี้แจงให้รับทราบ

สาเหตุเพราะประชาชน มีผลกระทบ มีส่วนได้เสียจาก พ.ร.ก.นี้อย่างแน่นอน

รัฐบาลอาจหวั่นเกรงว่า หากมีการเปิดเผยข้อมูล อาจถูกฝ่ายค้าน หรือ สว.ยื่นฟ้องต่อศาลรัฐธรรมนูญ ทำให้กระบวนการบังคับใช้ตามกฎหมายล่าช้าออกไป

แต่ทว่า ถ้าฝ่ายค้าน หรือ สว. กระทำสิ่งไม่ถูกต้อง ไม่สมควรไปขัดขา ยื้อยุดในสิ่งที่รัฐบาลกำลังทำเพื่อบ้านเมือง ก็ย่อมไม่ได้รับการสนับสนุน

แรงเหวี่ยงจะย้อนกลับไปที่ฝ่ายค้าน และ สว.เอง

รัฐบาลถ้าเชื่อว่าทำถูก จะกลัวอะไร

ในทางกลับกัน การปกปิดข้อมูล ทั้งที่เป็นเรื่องมีความสำคัญ หรือแม้กระทั่งตั้งใจกระทำสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อส่วนรวม มันทำให้เกิดความเคลือบแคลง

เพราะตัวอย่างการปกปิดมันทำให้เกิดเรื่องมาแล้ว อย่างที่บอก

และจริงอยู่การออก พ.ร.ก. เป็นอำนาจฝ่ายบริหาร เมื่อเกิดภาวะความจำเป็นอันเร่งด่วน แต่ความจำเป็นเหล่านี้จำเป็นต้องอธิบายรายละเอียดออกมา

การบริหารบ้านเมืองต้องมีหลักธรรมาภิบาล ความโปร่งใส การตรวจสอบมิใช่หรือ

ไม่เช่นนั้น ความจำเป็นอันเร่งด่วน อาจถูกตีความหมายกลายเป็นความจำเป็นอันร้อนรนขึ้นมาได้

เรื่องบางเรื่องที่ตั้งใจจะทำ ก็กลับกลายเป็นคำถามตัวโตๆ ว่า กำลังทำอะไรกันอยู่

ระวังความเชื่อถือ ความเชื่อมั่น จะหดหายไปเรื่อยๆ

และถ้าเป็นเช่นนั้นจริง แม้จะออก 4 พ.ร.ก. หรือกระทั่งออกไปจนถึง 40 พ.ร.ก. ก็ตามทีเถอะ

เห็นทีจะเอาอยู่ได้ยาก!!!