เขตกักน้ำ

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

เป็นเรื่องที่น่ายินดีที่กรุงเทพฯ ชั้นในน้ำไม่ท่วม และน้ำลดลงในหลายเขต

แต่สิ่งที่ต้องไม่ลืมก็คือ ผลดังกล่าวเกิดขึ้นจากการกักน้ำเอาไว้เหนือกรุงเทพฯ

หลายพื้นที่ ไม่ว่าจะเป็นดอนเมือง ปทุมธานี ลำลูกกา นครปฐม ธนบุรี นนทบุรี ฯลฯ ล้วนแต่มีปริมาณน้ำมหาศาล กลายเป็นเขตกักน้ำ โดยน้ำเหล่านี้ก็คือน้ำที่จะต้องระบายออก

พื้นที่ทั้งหมดที่กล่าวถึง กักน้ำเอาไว้ ด้วยคันกั้นน้ำบิ๊กแบ็ก เพื่อสกัดไม่ให้นำไหลเข้ามาใจกลางกรุงเทพฯ

นี่แหละ คือความเป็นจริงที่ยากปฏิเสธ

1 เดือน 2 เดือน คือตัวเลขที่บ้านในเขตพื้นที่ต่างๆ จะถูกน้ำท่วม เป็นน้ำเน่าเหม็น น่าคลื่นเหียน

ชีวิตความเป็นอยู่ของคนเหล่านี้ น่าสงสาร น่าเห็นใจ อย่าได้ว่าพวกเขา หากจะเกิดการโกรธ น้อยใจ และเข้ามาพังคันกั้นน้ำ

สิ่งที่ต้องทำเพื่อแก้ไขมันมีไม่มากนัก

อย่างแรก ต้องเปิดบิ๊กแบ็ก เปิดคันกั้น เพื่อเร่งระบายน้ำลงมา

ทำไมพวกเขาต้องน้ำท่วมขังนานกว่าคนอื่น ทำไมต้องกลายเป็นผู้ที่ถูกเลือกให้เดือดร้อน

ถ้าพูดถึงความเป็นคนเหมือนกัน มันไม่ยุติธรรมนักหรอก

แต่เอาล่ะ หากมีความจำเป็น ไม่เปิดน้ำลงมาไม่ได้ ก็ต้องไปทำด้านอื่นคือการช่วยเหลือ เยียวยาในหลายๆ ด้าน

อย่างแรก เงินช่วยเหลือ ต้องชัดเจน

5,000 บาท มันไม่พอหรอก และข้อเสนอจะเพิ่มอีก 1,500 บาท ก็เรียกได้ว่าทุเรศเกินไป

ชาวบ้านที่เป็นแหล่งกักเก็บน้ำควรจะได้รับการชดเชยมากกว่านี้ ในฐานะผู้ที่ต้องเสียสละเพื่อคนจำนวนหนึ่งไม่ต้องเสียหายเพราะน้ำท่วม และระบบเศรษฐกิจที่ตามมาอีกมากมาย

ถัดมา ชีวิตความเป็นอยู่ของพวกเขาต้องได้รับการดูแล

ทั้งด้านอาหารการกิน สุขลักษณะ การรักษาพยาบาล การเดินทาง ฯลฯ เรียกว่า กิน อยู่ หลับนอน ต้องเข้าไปเยียวยา ช่วยเหลือ อย่าให้อดอยาก

ที่สำคัญ ระดับน้ำจะต้องมีการระบายลงมา จะมากจะน้อยก็ต้องทำให้เห็น ไม่ใช่มีแต่น้ำเน่าแน่นิ่งอยู่

รัฐบาล และ กทม.จะต้องทำเรื่องเหล่านี้ จะหลีกเลี่ยงไปไม่ได้

น้ำท่วมครั้งนี้ แม้ปัญหาจะมาก แต่หากมีความเป็นธรรม เอาใจเขามาใส่ใจเรา ถึงจะแก้วันเดียวไม่จบก็เถอะ

แต่รับรองมันเอาอยู่ไม่บานปลายแน่