บทความหนีน้ำ

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

มหาอุทกภัยหรือสึนามิน้ำจืด (ที่กำลังเน่าเสีย) ที่บังเกิดขึ้นกับพวกเราชาวไทยเวลานี้ ทำให้เราได้เห็นสิ่งที่อยู่ในใจของเราเอง

ได้เห็นความเป็นจริงของชีวิตว่าสิ่งใดนั้นล้วน ...เกิดมา...ตั้งอยู่...เสื่อมลง...ดับไป ทุกสิ่งมันเป็นเช่นนั้นเอง ...

ไม่ต้องหาเวลาพักร้อน วันหยุด ไปฝึกสมาธิ ไปจำศีลภาวนา ปลีกวิเวกที่ไหน ไม่ต้องไปหาที่ลำบากที่ไม่มีน้ำไม่มีไฟอยู่ ไม่ต้องไปวัดป่าที่ไหนอีกต่อไป

อยู่ที่นี่ อยู่กับใจ อยู่กับความทุกข์ ความไม่สบายเบื้องหน้านี่แหละ การปล่อยวางแล้วทำหน้าที่ตรงหน้าให้ดีที่สุด คือสิ่งที่เราพึงกระทำ

อย่าไปโกรธใครต่อใครเลย...กรรมจะเป็นเครื่องชี้เจตนาเอง...

เราท่าน ทุกข์ได้ เสียใจได้ อิจฉาคนน้ำไม่ท่วมได้ โกรธใครต่อใครได้...ไม่แปลก หมั่นไส้กับการเอาปัญญาชนไปกรอกทราย เอาปัญญาคายไปบริหาร ก็ตาม

ขอพวกเราท่านอย่าทำลายความเป็นคน ความเป็นพุทธ ความเป็นไทย ความมีศักดิ์ศรี ที่มีอยู่ในตัวตนของเรานะครับ

เพราะเราคือผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็น มนุษย์ที่เจริญแล้ว

ไม่ว่าจะท่วมอีกเท่าใด...ไม่ว่าจะท่วมสูงแค่ไหน...ไม่ว่าจะนานเท่าใด...เราจะผ่านไปได้

ท้ายสุดเพื่อเป็นกำลังใจให้กับเพื่อนๆ ทุกท่าน ทุกคน ตลอดจนพี่ๆ น้องๆ ที่ทำงานในที่ทำงานที่ต่างๆ ผมขอส่งภาพนี้มายังท่านเพราะเรายังมี ในหลวง...พระเจ้าแผ่นดินของไทย ที่ท่านยังทรงมีความห่วงใยต่อพสกนิกรของพระองค์มากกว่ามหานทีที่ล้นมาเยือนเรา

แม้ในยามท่านป่วยไข้ ท่านยังทรงงานเพื่อเรา

เพราะจะยังไงก็ตามชั่วดีถี่ห่าง เราก็ไทยด้วยกัน

ทรงพระเจริญ

บทความข้างต้นนี้ คุณสุรพล โอภาสเสถียร ผู้จัดการใหญ่ บริษัท ข้อมูลเครดิตแห่งชาติ หรือเครดิตบูโร ส่งมาให้ครับ ขณะที่กำลังเก็บข้าวของหนีน้ำในฐานะผู้ประสบภัยเรียบร้อย

อ่านแล้ว ก็ต้องบอกคำเดียวกันครับ

ขอพระองค์ทรงพระเจริญ