ระวังอันตราย

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

แตกตื่น โกลาหลไปทั่วกรุงเทพฯ เมื่อสถานการณ์น้ำท่วมใกล้มาประชิดตัวมากขึ้นทุกขณะ

แม้รัฐบาลรวมถึงหน่วยงานต่างๆ จะประกาศอย่าตกใจ นาทีนี้เหมือนไม่มีใครฟัง

เพราะสิ่งที่เคยเกิดขึ้นตั้งแต่อยุธยาเรื่อยลงมา ทำให้เห็นคำว่า ไม่ต้องตกใจ หรือรับมือได้แน่นอน มันกลับหมายถึงย่ำแย่อย่างแน่นอน

สารพัดปัญหาจึงประดังประเดเข้ามา ซ้ำซ้อนกับปมน้ำท่วม

ความเสียหายแผ่กว้าง โดยเฉพาะความเชื่อมั่นหายไปกับสายน้ำ

แต่ทว่าปัญหาใหญ่ที่จะตามมากำลังก่อตัว และต้องหาทางแก้ไขให้ได้ โดยเรื่องสำคัญสุด คือปากท้องของชาวบ้าน

ขณะนี้โรงงานอุตสาหกรรมอาหารหลายแห่งเดินเครื่องเต็มที่ เพื่อเร่งผลิตอาหารให้พอเพียงต่อความต้องการ

แต่ถึงแม้จะเร่งผลิต ทว่าอาหารบางชนิดขาดแคลนไปจากตลาดบางส่วนก็เกิดจากการคมนาคมขนส่งที่ถูกน้ำท่วม บางส่วนเกิดจากความตื่นตระหนก การเร่งซื้อของชาวบ้าน

อย่างไรก็ตาม ต่อไปปัญหาที่จะตามมามี 2 ประการ

เรื่องแรก วัตถุดิบขาดแคลน

อย่าลืมน้ำท่วมคราวนี้ทำลายพื้นที่ปลูกพืช เลี้ยงสัตว์อย่างมาก หากวัตถุดิบหลายๆ อย่างอยู่ในสภาพผลิตมาไม่พอเพียงจะกลายเป็นอันตราย

เรื่องที่ 2 โรงงานผลิตอาหารได้รับผลกระทบจากน้ำท่วม

โรงงานอาหารหลายแห่ง ถูกผลกระทบน้ำท่วมปิดตัวไป และหากน้ำยังท่วมเรื่อยๆ โรงงานปิดกิจการต่อไป สต๊อกที่เคยมีอยู่ก็จะเหือดแห้งอย่างสิ้นเชิง

สุดท้ายสภาพอาหารขาดแคลนอย่างแท้จริงจะเกิดขึ้น

นี่แหละคือสิ่งที่รัฐบาลต้องคิด เตรียมพร้อมรับมือได้แล้ว หากไม่ทำคลื่นความตื่นตระหนกจะแผ่กว้าง

ลองไปดูก็ได้ สภาพของร้านสะดวกซื้อในสองสามวันที่ผ่านมา โดยเฉพาะในเขตกรุงเทพฯ อาหารการกินหลายอย่างหายไปจากหิ้งอย่างสิ้นเชิง ไม่เพียงแต่บะหมี่สำเร็จรูป แต่รวมไปถึงน้ำบรรจุขวดก็ไม่มี

สภาพเช่นนี้เป็นเพียงแค่บทเริ่มต้นเท่านั้น หากปล่อยให้ยืดเยื้อ หรือปรากฏข่าว กระบวนการผลิตอาหาร เครื่องดื่มมีปัญหา ก็น่าหวาดหวั่นใจ

รัฐบาลหน่วยงานใดมีหน้าที่ต้องทำได้แล้ว ทั้งในแง่การตรวจสอบหาข้อมูลเกี่ยวกับอาหารที่เกี่ยวเนื่องทั้งวัตถุดิบ โรงงานที่ผลิต ระบบการขนส่ง การจำหน่ายจ่ายแจก ฯลฯ ให้ครบสายการผลิต

ไม่ว่าน้ำจะท่วมอีกนานเท่าไหร่ หรือน้ำลดลงไปแล้ว หากไม่ระวังประเด็นปัญหาอาหารขาดแคลน จะกลายเป็นสถานการณ์ความตื่นตระหนกที่ควบคุมกันไม่ได้

นี่...คืออันตรายอย่างแท้จริง