อย่าประมาท

โดย...สันทัด กรณี

ที่บ้านเป็นอย่างไรบ้าง? กลายเป็นประโยคทักทายของคนกว่าครึ่งประเทศในเวลานี้

ผมขอทักทายท่านผู้อ่านด้วยประโยคนี้เช่นกัน

ครับ...ขณะเขียนคอลัมน์ช่วงบ่าย ตัวเลขล่าสุดจากรายงานของ ศูนย์ปฏิบัติการรองรับเหตุฉุกเฉิน กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย (ปภ.) ขณะนี้มีพื้นที่ประสบอุทกภัยทั้งสิ้น 30 จังหวัด สุโขทัย พิจิตร พิษณุโลก นครสวรรค์ อุทัยธานี ชัยนาท สิงห์บุรี อ่างทอง พระนครศรีอยุธยา ลพบุรี สระบุรี สุพรรณบุรี นครปฐม ปทุมธานี นนทบุรี อุบลราชธานี ขอนแก่น ศรีสะเกษ สุรินทร์ ฉะเชิงเทรา นครนายก ปราจีนบุรี เชียงใหม่ ร้อยเอ็ด ลำปาง เลย นครราชสีมา บุรีรัมย์ กำแพงเพชร และตาก รวม 223 อำเภอ 1,532 ตำบล 10,130 หมู่บ้าน ราษฎรเดือดร้อน 784,097 ครัวเรือน 2,388,286 คน และเสียชีวิต 261 คน สูญหาย 4 คน

พระนครศรีอยุธยาอ่วมกว่าใคร เสียหายมากที่สุดอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน เฉพาะจังหวัดนี้จังหวัดเดียว ความเสียหายมากกว่าแสนล้านบาท

ชาวกรุงวันนี้อยู่ในอาการวิตกกังวล ลุ้นระทึกกับประมาณน้ำก้อนใหญ่ที่กำลังถาโถมเข้ามา

จากเดิมที่มีคนจำนวนมากที่ไม่รู้ร้อนรู้หนาวกับปัญหาน้ำท่วมในพื้นที่ต่างๆ ของประเทศซึ่งสร้างความเดือดร้อนให้กับพี่น้องในต่างจังหวัดมากกว่า 2 เดือน

วันนี้ ประมาทไม่ได้แล้วครับ

หลายพื้นที่โดยเฉพาะชานกรุงด้านตะวันออก หนองจอก มีนบุรี คลองสามวา ลาดกระบัง กำลังเผชิญทุกข์กับน้ำที่เพิ่มระดับอย่างรวดเร็ว

ถ้าระบบคันกั้นน้ำเกิดความเสียหาย ไม่ว่าจากด้านฝั่งเจ้าพระยา หรือทางฝั่งตะวันออก

กรุงเทพฯ ตอนในรอดยากครับ

ครับ...ใครที่ติดตามข่าวสารอุทกภัยครั้งนี้ จะเห็นได้ว่าความเสียหายที่เกิดขึ้นอย่างมหาศาลนี้ กว่าครึ่งเกิดจากความประมาท

ความประมาทของหน่วยราชการ ความหย่อนยานในการทำหน้าที่ และการประเมินอย่างมองโลกในแง่ดี

ความประมาทของประชาชนในพื้นที่ เพราะเชื่อในสถิติที่ผ่านๆ มาว่าพื้นที่อยู่อาศัยของตัวเองไม่น่าจะต้องเผชิญกับปริมาณน้ำปริมาณมหึมา

เมื่อทัพน้ำเคลื่อนเข้าโจมตี อย่าว่าแต่ความเสียหายด้านทรัพย์สินเลยครับ คนจำนวนมากแทบเอาชีวิตไม่รอดจากระดับน้ำที่เพิ่มขึ้นอย่างฮวบฮาบจนมิดหลังคา

คนกรุงเทพฯ เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับคนต่างจังหวัดมาตลอด เมื่อมาถึงนาทีนี้ ทุกคนทุกครอบครัวน่าจะเตรียมพร้อมรับมือกันแล้วครับ อย่างน้อยทรัพย์สินภายในบ้านควรจะได้รับการดูแลป้องกัน ยกขึ้นไปไว้ในที่สูงเท่าที่จะทำได้

ผมเองตอนนี้ ตุนอาหาร น้ำ เตาแก๊ส ไฟฉาย ถ่านไฟฉาย เคลื่อนย้ายอุปกรณ์ไฟฟ้า เตรียมอุปกรณ์เวชภัณฑ์ กะประมาณว่า ในสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด ผมและครอบครัวสามารถอยู่ได้เดือนหนึ่ง...

นี่ขนาดบ้านผมสูงกว่าระดับถนนร่วมเมตรนะครับ

เพื่อนบ้านของผมบางราย เห็นผมเตรียมการท่านๆ ก็หันกลับไปจัดการบ้านตัวเอง บางท่านบางรายพูดเปรยกับผมในทำนองกระต่ายตื่นตูม ไปโน่น

เหอๆๆ พวกนี้ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา

ฮึ่ม...คอยดูเถอะ ถ้าวันนั้นเกิดมาถึงจริง พ้มจะตุ๋นซี่โครงหมูให้กลิ่นฟุ้งโชยทั้งหมู่บ้านให้ดู...

อยากกินก็ว่ายน้ำมาเองเฟ้ย...อิ อิ อิ