นครคารา ได้เวลาดวลไมค์

“นคร” ก็คือ “เมือง” ส่วน “คารา” นั้นย่อมาจาก “คาราโอเกะ” เมื่อรวมกันมันจึงได้ความหมายของ “เมืองแห่งคาราโอเกะ”....

โดย...โจ-ลิฟวิ่ง

ฟังคนอื่นร้องมาเยอะแล้ว ตั้งแต่รายการประกวดหน้าจอทีวี จนถึงเพื่อนซี้ที่ชื่นชอบโชว์ลูกคอ วันนี้ก็ได้เวลาแล้วที่เราจะขออวดเสียงหล่อๆ กับเขาบ้าง (ไง)

เดินเข้าไปไม่กี่ก้าว หลังห้างหรูย่านรัชดาภิเษก เป็นที่ตั้งของสวรรค์คนรักเสียงเพลง ซึ่งเพิ่งเปิดได้ไม่นาน ถือว่าเป็นร้านใหม่ป้ายแดง เอาใจแฮงเกอร์ทั้งหลายที่หลงใหลการร้องเพลงโดยเฉพาะ

หน้ากากอนามัย ของร้อน ใช้ช้อนกลาง ล้างมือบ่อยๆ ท่องไว้จนขึ้นใจ ก็พร้อมจะลุยเต็มที่

ที่นี่แค่หัวค่ำคนก็เริ่มแน่น ไม่ต้องรอให้ดึกดื่น “นครคารา” ที่แบ่งเป็น 3 โซน ดูเหมือนจะปกคลุมด้วยความคึกคักได้อย่างไม่ยากเย็น

โซนแรกบรรยากาศจะคล้ายอยู่ในสวน สามารถนั่งหย่อนขา หรือบนโต๊ะเก๋ๆ ตามสบายใจเฉิบ แสงจากโคมไฟช่วยเพิ่มให้ร้าน ไม่ธรรมดา แถมด้วยแสงเทียนวอมแวม ยิ่งสร้างความโรแมนติกได้อักโข

ถัดมานั้นเป็นห้องกระจก แลดูโอ่อ่า ทันสมัย เหมาะสำหรับงานปาร์ตี้ส่วนตัว แต่ก็มีไม่มาก ใครสนใจเห็นทีต้องจองล่วงหน้า

สุดท้ายคือ คาราโอเกะโซน โดยมีให้เลือกราว 15 ห้อง แตกต่างด้วยการตกแต่งที่มีสไตล์ สีสันไม่ซ้ำกัน ขณะที่ขนาดห้องก็เผื่อไว้กับจำนวนลูกค้าที่มาใช้บริการ ขนาดเล็ก 3-6 คน ขนาดกลาง 6-12 คน แต่ถ้ายกโขยงมาเฮฮามากกว่า 20 คน แนะนำว่าเลือกห้องใหญ่น่าจะโอเค

เราเลือกนั่งโซนแรกเพื่อหาของอร่อยรองท้องก่อน กะว่าหลังอิ่มจะไปต่อที่ห้องคาราโอเกะ ร้องเพลงสักชั่วโมงค่อยกลับบ้าน

เมนูถูกส่งมาให้เลือก โอ๊ย...น่ากินทั้งนั้น แต่เขา (ผู้จัดการร้าน) ก็ยังยืนกรานว่าอยากให้เราสั่งจานเด็ดประจำร้าน “กุ้งทอดนครคารา” “เมี่ยงปลาทูอัมพวา” กับ “ต้มจิ๋วสูตร ร.5”

เราเลยลองสั่ง 3 จานมาชิม กุ้งตัวไม่ใหญ่ทอดกรอบ กลิ่นหอมฉุย สีสันชวนมอง กัดกรวบๆ อร่อยจัง ไม่ต้องจิ้มน้ำจิ้มก็ยังเจ๋ง จานนี้ถูกใจเรามาก...ก และดริงเกอร์ก็น่าจะชอบเหมือนกัน เช่นเดียวกับจานที่ 2 มีดีตรงปลาทูแกะกะน้ำจิ้มหวานเปรี้ยวเผ็ดนิดๆ รวมเครื่องเคราห่อเป็นคำ แค่นี้ก็อร่อยละ อีกจานเป็นอาหารไทยโบราณ หากินไม่ง่ายนัก สูตรสมัย ร.5 ชื่อแปลก ได้ซดน้ำร้อน คล่องคอดี รสชาติคล้ายแกงจืด แต่แปลกที่ใช้มันเทศทำ

อิ่มแล้วแต่ยังไม่อยากร้องเพลง เลยหยิบดริงก์ลิสต์มาดู อูฮู้!!! มีครบครัน วิสกี้ เบียร์ ไวน์ ค็อกเทล เครื่องดื่มปลอดแอลกอฮอล์ก็มี เลือกไม่ถูกเลยแฮะ

เสียงเพลงเบาๆ จากบูธดีเจคลื่นทรู มิวสิก ลอยตามลมมา ชวนให้นึกถึงวันเก่าๆ ฟังดูอาจจะแก่ไปหน่อย แต่ความรู้สึกมันเป็นแบบนั้นจริงๆ เพื่อนคนหนึ่งเปรยขึ้น “ฉันอยากลองค็อกเทล” ผู้หญิงสวยๆ แอบเซ็กซี่เล็กๆ อย่างเธอ ต้องเป็น “Pink Lady ” สีชมพูหวาน เราถามรสชาติแรงไหม เธอว่าก็นิดส์หนึ่ง

ลองอีกแก้วไหม เด็กเสิร์ฟถาม เธอไม่ลังเลที่จะขออีกแก้ว และต่อด้วยแก้วใหม่ “Midori” ค็อกเทลที่สาวๆ นิยมจิบ ต่างกับเรา คืนอากาศไม่อบอ้าว ฟ้าเปิดโล่ง เพลงดังวันวานเคล้าคลอ ก็ต้องเบียร์เย็นฉ่ำเท่านั้น เหมือนที่ “จูเลีย แลมเบิร์ธ” ในหนังเรื่อง Being Julia โปรดปราน หลังเหนื่อยล้าจากการโชว์บนเวทีละคร เบียร์สักแก้วช่วยสร้างความกระชุ่มกระชวยแก่ชีวิตเธอได้

เอ้า...ได้เวลาโชว์ลูกคอกันแล้ว ใครในกลุ่มเตือน 3 ทุ่มกำลังดี ไม่ดึกเกินไป ห้องที่จองไว้พร้อมสรรพ เราจึงย้ายไปสิงสถิตที่คาราโอเกะโซน

ประเดิมที่เพลงฟังสบายหู แล้วเราก็ค่อยๆ ขยับจังหวะ นักร้องฮอตถูกหยิบยืมเพลงฮิตมาร้อง มือสมัครเล่นอย่างเราแม้เสียงอาจจะไม่ใช่ระดับบี้ เดอะสตาร์ แต่ก็พอไหวอยู่ ยิ่งเฉพาะเพลงลูกทุ่ง อุย!!! ความลับแตกจนได้ ไผ่ (พงศธร) ก็ไผ่เถ้อะ งานนี้ก็บ่ยั่น

เราหมดเวลาไปกับการร้องเพลงร่วมชั่วโมง ก็ต้องขอยอมแพ้ ไม่ใช่อะไรหรอก รู้สึกเจ็บคอ แต่ก็สัญญาว่าจะกลับมาทวงบัลลังก์เจ้าพ่อคาราโอเกะต่อแน่นอน