เทคโนโลยีกับชีวิตในบ้าน

ยิ่งเทคโนโลยีมีราคาถูกลงเท่าไร การใช้ชีวิตในครัวเรือนก็ยิ่งเปลี่ยนไป แม้จะไม่ใช่แบบแผนชีวิตที่ควรจะเป็น....

โดย...สัมมา คีตสิน ผู้อำนวยการศูนย์ข้มูลอสังหาริมทรัพย์

เทคโนโลยีสมัยใหม่ทำให้พฤติกรรม การใช้ชีวิตและบุคลิกของคนทั่วโลกเปลี่ยนแปลงไปมาก ทั้งขณะอยู่นอกบ้านและในบ้าน เช่น ในสมัยก่อนเราคงจะคิดว่าประหลาดหากเห็นใครบางคนเดินไปพลางและพูดกับตัวเองไปพลาง แต่อุปกรณ์เสียบหูที่เรียกว่า Bluetooth ได้ทำให้คนสามารถคุยโทรศัพท์เคลื่อนที่ได้โดยไม่ต้องยกเครื่องขึ้นมาพูด และกลายเป็นสิ่งชินตาของผู้คนจนหายแปลกไปแล้ว

พฤติกรรมนอกบ้านที่เปลี่ยนไปนั้น เป็นสิ่งเสริมแต่งนอกบ้านนอกครัวเรือน ไม่ได้มีผลต่อชีวิตครอบครัว แต่พฤติกรรมในบ้านในครัวเรือนนี่สิที่กำลังปรับเปลี่ยนแบบแผนการใช้ชีวิตร่วมกันในครอบครัวไปเรื่อยๆ

ในครัวเรือนของสังคมที่เทคโนโลยีพัฒนาไปมาก เช่น ในสหรัฐอเมริกาพบว่าบางครอบครัวมีลักษณะอยู่ด้วยกันแบบแยกกัน หรือแยกกันแบบอยู่ด้วยกัน โดยเห็นได้ในเวลาช่วงอาหารเย็น แทนที่พ่อแม่ลูกจะได้มีเวลาพูดคุยสนทนากัน เพื่อเติมแต่งสายใยความสัมพันธ์ที่ขาดหายไปในระหว่างวัน

แต่ระหว่างที่นั่งโต๊ะอาหารเย็น หรือแม้ภายหลังอาหารเย็นแล้ว ชีวิตของคนในครอบครัวกลายเป็นตัวใครตัวมัน เพราะแต่ละคนจะหันไปเล่นกับเทคโนโลยีส่วนตัว โดยสนใจคนรอบข้างน้อยลง เช่น ลูกคนหนึ่งอาจสนใจนั่งดูการ์ตูนจากเครื่อง Laptop ในขณะที่ลูกอีกคนอาจหันไปปลูกผักปลูกหญ้ากับเกมออนไลน์ และคุณพ่ออาจชมภาพยนตร์อีกเรื่องจากคอมพิวเตอร์จอใหญ่ หรือคุณแม่หันไปใช้เวลาคุยอีเมลกับเพื่อนฝูงผ่านเครื่อง Tablet

ยิ่งเทคโนโลยีมีราคาถูกลงเท่าไร การใช้ชีวิตในครัวเรือนก็ยิ่งเปลี่ยนไป แม้จะไม่ใช่แบบแผนชีวิตที่ควรจะเป็น แต่บ้านสมัยใหม่จากนี้ไปต้องถูกออกแบบให้สามารถรองรับการใช้งานอุปกรณ์ทางเทคโนโลยีสมัยใหม่ได้ โดยไม่มีการเดินสายไฟระเกะระกะ เพราะจะมีสารพัดอุปกรณ์ของแต่ละสมาชิกในครัวเรือนมากมายที่ต่างคนต่างงัดกันออกมาใช้

เฟอร์นิเจอร์ประเภทโต๊ะทำงานและเก้าอี้ อาจต้องถูกออกแบบให้คล้ายกับที่นั่งในห้องรับรองผู้โดยสารวีไอพีของสนามบิน กล่าวคือ จัดไว้สำหรับคนที่ไม่รู้จักกันมานั่งด้วยกัน อาจต้องมีเต้าเสียบสายไฟประจำเก้าอี้แต่ละตัว และต่างคนต่างหยิบอาหารมานั่งรับประทานกันไปทำงานกันไป

ขณะที่โซฟาประเภทตัวยาวนั่งเรียงเป็นแถวสำหรับนั่งดูรายการโทรทัศน์พร้อมหน้ากันนั้นอาจใช้ไม่ได้ ต้องปรับเปลี่ยนใหม่เป็นโซฟาแบบวงกลมที่ผู้นั่งแต่ละคนนั่งหันหลังเข้าสู่ศูนย์กลางให้|กันและกัน เหมือนเก้าอี้นั่งพักในห้างสรรพสินค้า

นั่นคือบ้านซึ่งมีพื้นที่เพียงพอ แต่หากเป็นห้องชุดคอนโดมิเนียมขนาดเล็ก เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นคงจะต้องทำให้สามารถพับเก็บเข้าข้างฝายามไม่ได้ใช้ และอุปกรณ์ทุกชิ้นคงต้องเน้นประเภท Nano ยิ่งเล็กยิ่งดี และสุดท้ายแล้วคนที่อยู่ด้วยกันก็อาจต้องหันหลังชนกันตัวใครตัวมันเหมือนคนอยู่บ้านใหญ่