‘อ่านเอา’ เกาะนักเขียนบนพื้นที่ออนไลน์

โดย  มัลลิกา นามสง่า

ในการล่มสลายของนิตยสาร ไม่ใช่การสูญหายของคอนเทนต์ นักเขียนไม่ได้ย่อยยับดับสูญตามเนื้อกระดาษไปด้วย แต่ได้ย้ายการนำเสนอไปสู่พื้นที่ใหม่ ซึ่งตอนนี้ใครๆ ก็อยู่บน “ออนไลน์”

“อ่านเอา” www.anowl.co เว็บไซต์น้องใหม่ที่จะเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 2 เม.ย.นี้ เป็นการรวมตัวของนักเขียนนิยาย 3 คน ที่เป็นหัวเรือใหญ่ เอ่ยชื่อมาคอนิยายรู้จักชื่อเสียงเป็นอย่างดี ประกอบด้วย ปิยะพร ศักดิ์เกษม กิ่งฉัตร และพงศกร

แน่นอนว่า เมื่อปรากฏชื่อ 3 นักเขียนนี้ ผู้อ่านคาดหวังการได้อ่านนิยาย ซึ่งคล้ายกับตอนส่งเรื่องลงในนิตยสารรายเดือนที่ปิดตัวไป หากในเว็บไซต์อ่านเอา ยังมีเนื้อหาอื่นๆ ที่ถูกจัดวางในรูปแบบเดียวกับนิตยสาร

ปิยะพร ศักดิ์เกษม ในฐานะพี่ใหญ่ หวังสร้างอ่านเอาให้เป็นพื้นที่รวมตัวของนักเขียนเพื่อให้นักอ่านได้หาติดตามง่าย

“เรามองว่า อินเทอร์เน็ตเหมือนทะเล ทุกคนเอาคอนเทนต์ลงไปตกตู้ม หายวับ คนอ่านกับนักเขียนหากันไม่เจอ คอนเทนต์ก็มีมากมาย ถ้าเราทำตรงนี้เหมือนเกาะกลางทะเลให้ทุกคนมีอ่านเอาเป็นฐานที่มั่น

เมื่อก่อนนักอ่านที่เขาเคยติดตามผลงานของเรา ก็ไปอ่านที่ สกุลไทย ขวัญเรือน ดิฉัน ฯลฯ ก็จะต้องเจอแน่ๆ แต่สมัยนี้กลายเป็นว่าหากันไม่เจอ จึงคิดว่าสำหรับจุดนี้ www.anowl.co ของเราจะสามารถเป็นเสมือนจุดศูนย์กลาง เป็นเกาะท่ามกลางมหาสมุทรแห่งคอนเทนต์ ที่ทั้งนักเขียนและนักอ่านจะได้มาพบปะกัน ให้คนได้มีรสนิยมในแบบคล้ายๆ กันได้มาพบกันสักที”

อ่านเอา นิตยสารออนไลน์

กิ่งฉัตรเล่าถึงการเกิดขึ้นของเว็บไซต์อ่านเอา “ตอนที่นิตยสารต่างๆ ปิดตัวลงไป ทุกคนรู้อยู่แล้วว่าเหตุการณ์มันเป็นสัจธรรม รุ่งเรืองแล้วก็ตก เรารับทราบมาระยะหนึ่ง มันเป็นสถานการณ์ที่เจอทั่วโลก

นักเขียนก็ยังมีช่องทางอื่น เฟซบุ๊ก เว็บไซต์ มีการเขียนรวมเล่ม มีอี-บุ๊ก การปิดตัวของนิตยสาร นักเขียนมีผลกระทบน้อย

เวลาที่ประตูบานหนึ่งปิดประตูบานหนึ่งจะเปิดขึ้น แล้วช่องทางออนไลน์สามารถสื่อสารกับคนอ่านได้รวดเร็วมาก ไม่ว่าจะนักเขียนหน้าใหม่หรือนักเขียนรุ่นใหญ่ก็มีโอกาสเท่ากัน นักเขียนรุ่นใหม่ในพื้นที่นี้เขาได้เปรียบเสียอีก เขารู้จักรสนิยมของการอ่าน แล้วมีเว็บไซต์สำหรับสนามการเขียนเยอะกว่ารุ่นเราอีก”

อ่านเอามีผู้ร่วมก่อตั้ง 8 คน ที่สันทัดในงานแต่ละด้าน เพราะในการจัดวางเนื้อหามีการออกแบบเหมือนนิตยสาร นิยายก็มีภาพปก

“เราเริ่มต้นจากส่วนนิยายที่เราถนัดที่สุด แต่ในอ่านเอายังมีคอลัมน์ต่างๆ ท่องเที่ยว ปกิณกะ คอลัมน์แนะนำหนังสือ แนะนำการเขียน สุขภาพ เกร็ดประวัติศาสตร์ จะมีเรื่องสั้น อนาคตเปิดให้คนอ่านเข้ามาจอยท์กับเรา มี พจมาน พงษ์ไพบูลย์ และปองวุฒิ รุจิระชาคร ช่วยดูเรื่องสั้น

ตอนนี้เรายังไม่เปิดรับงานเขียนข้างนอก เรายังไม่แข็งแรงพอที่จะควบคุมเนื้อหามากมายขนาดนั้นได้ นิยายที่เราเลือกนำมาลงก็เลือกจากตัวนักเขียน ไม่ได้กำหนดว่าจะต้องเขียนแนวไหน เขียนอะไรให้เรา เพราะเรามั่นใจว่านักเขียนแต่ละคนก็มีแนวทางของตัวเองที่ไม่ซ้ำกัน

ส่วนเนื้อหาทุกคอลัมน์ที่มาลงก็จะต้องผ่านการพูดคุยจากคณะกรรมการและบรรณาธิการก่อนว่าเป็นเรื่องที่สนุกให้สาระประโยชน์ สามารถต่อยอดทางความคิดได้”

ในส่วนของการเกิดรายได้ กิ่งฉัตรบอกว่าจะให้กระทบต่อกระเป๋าสตางค์คุณผู้อ่านน้อยที่สุด “เราอาจจะมีการจัดอบรมการเขียน หรือจัดทริปท่องเที่ยวตามรอยนิยาย ซึ่งสิ่งต่างๆ เหล่านี้นอกจากจะช่วยให้เราได้มีปฏิสัมพันธ์กับผู้อ่านแล้ว ยังเป็นการหารายได้ให้เว็บไซต์ของเราสามารถเลี้ยงตัวเอง และจ่ายค่าตอบแทนให้กับนักเขียนที่มาร่วมแรงร่วมใจกับเว็บไซต์ของเราได้

อย่างที่บอกว่าเริ่มแรกนั้นเราตั้งใจอยากจะให้เว็บไซต์นี้เป็นเว็บไซต์ฟรีคอนเทนต์ เพราะต้องการจะรบกวนคุณผู้อ่านให้น้อยที่สุด เราใช้ระบบการขายโฆษณา หาผู้สนับสนุน แต่ถ้าไม่สามารถจะทำเช่นนั้นได้จริงๆ ในอนาคตก็อาจจะต้องปรับให้เป็นระบบอื่น เช่น เสียค่าสมัครเพื่อให้เข้าถึงคอนเทนต์ แต่นั่นก็เป็นเรื่องของอนาคต ว่าเราจะสามารถหาสปอนเซอร์ได้มากพอหรือเปล่า ตอนนี้ผู้อ่านแค่ลงทะเบียนล็อกอินกันเข้ามาเป็นสมาชิกกันเยอะๆ เพื่อเราจะได้ใช้ฐานข้อมูลตรงนี้ไปขายโฆษณาได้”

10 เรื่อง 10 รสจาก 10 นักเขียนนิยาย

ปิยะพร ศักดิ์เกษม เปิดเผยรายชื่อนิยาย 10 เรื่อง ที่จะมาประเดิมลงทีละตอนๆ ในเว็บไซต์อ่านเอา “มีทั้งนักเขียนรุ่นใหญ่ รุ่นกลาง และนักเขียนหน้าใหม่ เรื่องที่ลงก็หลากหลายรสชาติไม่ได้ไปในทางเดียวกันหมด เหมือนที่คุณสุภัทร สวัสดิรักษ์ แห่งสกุลไทย บอกว่า การจัดนิตยสารเหมือนการจัดสำหรับกับข้าว ที่มีเผ็ด หวาน จืด ปนๆ กัน อ่านเอาก็เป็นอีกหนึ่งพื้นที่ให้นักเขียนเอางานมาลง ในเบื้องต้นทุกคนมาช่วยไม่มีค่าต้นฉบับเลย”

1.ปิยะพร ศักดิ์เกษม เรื่อง ดวงใจระบายสี

2.พงศกร แนวย้อนอดีต Irrawaddy…เกลียวกระซิบ

3.กิ่งฉัตร จัดนิยายเรื่อง นิลนาคินทร์ หนึ่งในนิยายชุดนวหิมพานต์ ภายใต้นามปากกา อลินา

4.มาลา คำจันทร์ เรื่อง สร้อยหงส์แสง

5.ภัสรสา เรื่อง เกมอาชา

6.ปราปต์ เรื่อง ลิงพาดกลอน

7.ทอม สิริ เรื่อง สาปเคหาสน์

8.กานต์ นิยายเรื่องแรกของเขา ชื่อ นิยาย (รัก) ไม่มีตอนจบ-The never ending (love) story

9.ปองวุฒิ รุจิระชาคร เรื่อง บ่วงสุคนธา

10.นาคเหรา เรื่อง ภูษาแห่งราชา นิยายที่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากฉลองพระองค์ของพระราชาแห่งแดนโสม

www.anowl.co เป็นอีกพื้นที่หนึ่งของนักอ่าน ที่นับว่าได้อ่านนิยายกันฟรีๆ และยังสามารถมีโอกาสได้พบกับนักเขียนที่ชื่นชอบ

นักเขียนไม่มีวันตาย และผู้อ่านก็ยังอยู่ เพียงแต่ต้องหากันให้เจอเท่านั้นเอง