งานงาน

อธิกร ศรียาสวิน (ก้า อรินธรณ์)ผู้อำนวยการสถาบัน Academy of Business Creativity (ABC) มหาวิทยาลัยศรีปทุมนักการตลาดอินดี้ ที่ปรึกษาด้านครีเอทีฟแบรนดิ้ง

งานจริงๆ ในชีวิตเรามีกี่แบบ...

นี่เป็นคำถามที่ผู้บริหารและมนุษย์งานหลายๆ คนคงเคยตั้งคำถาม กับตัวเอง

เคยได้รับฟังเรื่องราวจากนักบริหารที่มีประสบการณ์

เขาลองแบ่งปันแนวทาง ในการแบ่งกิจกรรมชีวิตไว้อย่างน่าสนใจ จนต้องขอนำมาเล่าสู่กันฟัง

เริ่มต้นด้วยการที่มนุษย์เราทุกคน ต่างมีเวลาวันละ 24 ชั่วโมง เท่าๆ กัน...

เขาจึงคิดริเริ่มการจัดการชีวิต ด้วยการแบ่งกิจกรรมในชีวิตออกเป็น สองประเภทใหญ่ๆ โดยยึดหลักของ "ความสำคัญ" กับ "ความเร่งด่วน" ของกิจกรรมต่างๆ เป็นจุดตั้งต้น โดยให้ความเห็นเพิ่มเติมไว้ว่า นักบริหารที่ดีต้อง รู้จักจัดระเบียบ ให้ความสำคัญกับกิจกรรมทั้งสี่ประเภท ต่อจากนี้ ให้เหมาะสม

ถ้าทำได้ดี ก็จะสามารถบริหารเวลาที่มีอยู่ในชีวิต ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เรามาลองดูกิจกรรมที่เขาจัดสรรไว้

กิจกรรมประเภทแรกคือ "เรื่องสำคัญ และเร่งด่วนจริงๆ"

เรื่องสำคัญแบบนี้ เขาอธิบายไว้ว่า มันมักจะเป็นเรื่องที่ต้องให้เวลา ให้ความตั้งใจ ต้องลงมือทำ ทั้งลงรายละเอียด ให้เวลา โดยส่วนมากมักเป็น หน้าที่การงานที่สำคัญมากๆ ซึ่งถ้าไม่ทำให้ตรงเวลา ก็จะเกิดความเสียหายได้

กิจกรรมประเภทที่สองคือ "เรื่องไม่สำคัญ แต่ว่าดันเร่งด่วน"

กิจกรรมชนิดนี้ เขาให้ความเห็นไว้ว่า เป็นอีกชนิดหนึ่งที่มีความแปลก คือมันมักจะแซงคิวเรื่องสำคัญอื่นๆ ขึ้นมา ทั้งๆ ที่มันไม่สำคัญ ไม่มีน้ำหนักเพียงพอ แต่ส่วนใหญ่ที่มันรีบ ก็เพราะเป็นเรื่องการถูกขอร้องให้ทำ อาทิ เป็นงานฝากจากผู้ใหญ่ เป็นเรื่องลำบากใจที่จะปฏิเสธ ทำให้จากเรื่องไม่เร่งด่วน มันก็เลยกลายเป็นเรื่องเร่งด่วนขึ้นมา หรือบางที ก็เกิดจากการจัดลำดับชีวิตที่ผิดพลาดของเราเอง จนทำให้เรื่องไม่สำคัญ ต้องมาเร่ง มาทำให้เสียเวลา

อีกสองประเภทสุดท้ายนั่นคือ...

"เรื่องสำคัญ แต่ว่าไม่เร่งด่วน"

กับประเภทสุดท้ายคือ "เรื่องไม่สำคัญ และก็ไม่เร่งด่วน"

ซึ่งเขาให้ความเห็นไว้ว่า ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ทำไมเจ้ากิจกรรมสองประเภทหลังนี้ มักจะปะปนระคนกัน จนกลายเป็นว่า มันแยกออกจากกันแทบไม่ออกเลย

เขาลองอธิบายให้ฟังว่า ในชีวิตแล้วไอ้เจ้า "เรื่องสำคัญแต่ว่าไม่เร่งด่วน" นี้แหละ ที่ทำให้ชีวิตคนเราแตกต่างกัน

"เรื่องสำคัญที่ไม่เร่งด่วน" นี้ จริงๆ แล้วมันควรจะเป็นเรื่องที่เราต้องให้ความใส่ใจมากๆ แต่ทว่าเรากลับปล่อยปละละเลยทั้งๆ ที่มันเป็นเรื่องของการสร้างความก้าวหน้าให้กับชีวิต การสร้างอนาคตที่ดี เพียงแต่ในวันนี้เรายังไม่เห็นความสำคัญของมันมากเพียงพอ เราก็เลยไม่สนใจ และก็ทำให้มันกลายเป็นเรื่องไม่เร่งด่วนไปได้

ตัวอย่างของเรื่องราวประมาณนี้ เช่น การศึกษาหาความรู้เพิ่มเติม การค้นคว้าหาข้อมูลในการวางแผนงานต่างๆ ล่วงหน้า ซึ่งล้วนแต่เป็นเรื่องที่สามารถรอได้ แต่ทว่าจริงๆ แล้วมันช่างสำคัญกับชีวิต มันเป็นการทำงานวางแผน สะสมภูมิปัญญาต่างๆ เพื่ออนาคต

เสมือนว่าเราไม่ทำวันนี้ ก็ไม่เป็นไร เราสามารถผัดวันประกันพรุ่งไปได้

แต่มันก็ทำให้อนาคตของเราผลัดเวลาตามกันไป แบบที่เราไม่ทันรู้ตัว

และเจ้าเรื่องสำคัญที่ไม่เร่งด่วนแบบนี้ มันมักชอบจะมา สะสมปะปนกับกับกิจกรรมประเภทสุดท้าย นั่นคือ "เรื่องไม่สำคัญและไม่เร่งด่วน" ที่มักจะแซงหน้า เข้ามา เพียงเพราะว่า เราจัดลำดับความสำคัญในชีวิตผิดพลาดไป

เรื่องไม่สำคัญ และไม่เร่งด่วน ที่เห็นได้ชัดๆ คือเรื่องการสนุกสนานท่องไปในโลกโซเชียล บางคนเสพติดไลน์ บางคนติด ไอจี ติดเกม ติดเพื่อน ฯลฯ

และจริงๆ แล้ว ในชีวิตของเรา คำถามที่ควรตั้ง ในขณะที่เรากำลังจะต้องทำงานในเวลาที่เรามีเท่าๆ กันกับคนอื่นๆ น่าจะเป็นว่า

"เรื่องนี้มันสำคัญแค่ไหน

และจริงๆ แล้ว มันเร่งด่วนมากเพียงใด"

ก่อนจบการสัมนนา ผู้บรรยายให้วิธีการบริหารแนวทางการทำงาน ไว้สั้นๆ ง่ายๆ สี่ข้อ แต่ทว่าน่าสนใจมากๆ

ข้อ 1 เรื่องสำคัญและด่วน ต้องลุยเอง ทำเอง

ข้อ 2 เรื่องไม่สำคัญ แต่ดันด่วน ใช้วีธีแจกให้คนอื่นช่วยทำได้ จ้างใครช่วยทำได้ โปรดจ้าง

ข้อ 3 เรื่องสำคัญแต่ไม่ด่วน ควรรีบทำ เพราะนั่นคืออนาคต

ข้อ 4 เรื่องไม่สำคัญ ไม่ด่วน อย่าเสียเวลาไปทำ

ท้ายสุดนักบริหารที่ดี ต้องรู้จักจัดลำดับ ตัดสินใจได้ว่า เรื่องใดสำคัญ และเรื่องใดไม่สำคัญ

โฟกัสกับเป้าหมายว่า สิ่งนี้เร่งด่วนแค่ไหน หรือไม่เร่งด่วน

ปีใหม่แล้ว...

เราทุกคนมีเวลาเท่าๆ กัน

โฟกัสกับงานแล้ว ก็อย่าลืมโฟกัสกับการออกกำลังกาย และสุขภาพด้วย นะครับ

สวัสดีใหม่ ขอให้ท่านผู้อ่านทุกท่านมีความสุขครับ n