Like father, like son

โดย ดอกบัวงาม

 บ่ายวันแห่งการสูญเสีย บิดา วัย 101 ปี ของผู้ว่าราชการจังหวัดอุบลราชธานี ดร.สมศักดิ์ จังตระกุล ชาวเมืองอุบล จึงได้รู้จักพ่อเมืองของพวกเขามากขึ้นอีกนิด จากการอ่านประวัติของบิดา และคำบอกเล่าเพียงสั้นๆ เท่าที่เวลาจะอำนวย

 คุณพ่อสงวน จังตระกุล เป็นชาว อ.สองพี่น้อง จ.สุพรรณบุรี ย้ายถิ่นฐานไปปักหลักทำมาหากิน ที่ อ.ชุมแพ จ.ขอนแก่น ตั้งแต่วัยหนุ่มกระทง ขยัน ทำงานหนักเอา เบาสู้ เป็นเหล่าซือสอนภาษาจีน เป็นคนแรกที่เปิดตำนานการทำหน่อไม้ปี๊บ เก็บสะสมสะเก็ดดาวในป่า ที่หล่นลงมาจากท้องฟ้า แล้วส่งมอบให้องค์กรอวกาศ นำไปใช้วิจัยต่อ

 บ้านนี้ สอนลูกให้ขยัน ลูกชายทั้งสี่ ลูกสาวทั้งสี่ จึงทำงานค้าขายกันเข้มแข็ง มีรับราชการ 2 คน เป็นหมอ และเป็นผู้ว่าฯ คนนี้แหละ

 เส้นทางรับราชการ เป็น “ข้าแผ่นดิน” พ่อเมืองคนที่ 59 ของเมืองอุบล ต้องใช้ความวิริยะ อุตสาหะ การโยกย้ายไปทุกพื้นที่ ต้องยืดหยุ่นทำงานหนัก เมื่อถูกสอนให้ทำงานบำบัดทุกข์ บำรุงสุขของประชาชน

 ความเก่าแก่ มีประวัติศาสตร์อันยาวนานของเมืองอุบล ที่มีวัยอ่อนกว่ากรุงเทพมหานคร เพียง 10 ปี (ปีนี้ กทม.ครบ 235 ปี เมืองอุบล จึงมีอายุ 225 ปี ) เป็นพื้นที่ผืนใหญ่ แบ่งแยกออกไปแล้ว 2 จังหวัด คือ อำนาจเจริญ และยโสธร แต่พบว่าระยะทางจาก อ.เมือง ถึงอำเภอไกลสุด ราว 200 กิโลเมตร ประชากรเกือบสองล้านคน มี 25 อำเภอ ซึ่งเท่ากับทำงานร่วมกับนายอำเภอ ทั้ง 25 คน

 ชื่ออำเภอ ทั้ง 25 ไพเราะ อ่อนหวาน อ.เมือง-กุดข้าวปุ้น-โขงเจียม-เขมราฐ-เขื่องใน-เดชอุดม-ดอนมดแดง-ตระการพืชผล-ตาลสุม-ทุ่งศรีอุดม-นาจะหลวย-นาตาล-นาเยีย-น้ำขุ่น-น้ำยืน-บุณฑริก-โพธิ์ไทร-พิบูลมังสาหาร-ม่วงสามสิบ-วารินชำราบ-ศรีเมืองใหม่-สว่างวีระวงศ์-สำโรง-สิรินธร-เหล่าเสือโก๊ก

 เมืองอุบล มีจุดขายที่เป็นเอกลักษณ์คือ “งานประเพณีแห่เทียนเข้าพรรษา” ที่จัดต่อเนื่องกันเรื่อยมา ปีนี้ ปี 2560 จะเป็นปีที่ 116 น่าภาคภูมิใจว่า คนอุบล บรรจงเน้นทำเทียนเป็นพุทธบูชา ด้วยจิตวิญญาณวิถีของชาวพุทธ ทำเทียนพรรษากันเป็นแต่ละคุ้มวัด แต่ละชุมชนจะช่วยกันนั่งลงแกะเทียน ชิ้นเล็ก ชิ้นน้อย ราวสามแสนชิ้น จึงจะสามารถนำไปประกอบเป็นต้นเทียนพรรษา นำไปประกวดกัน

 ในวันเข้าพรรษา รอบทุ่งศรีเมือง เป็นความวิจิตร สวยงาม โด่งดังไปทั่วโลก นักท่องเที่ยวหลั่งไหล มาชมงาน จนโรงแรมเต็มทุกห้องทั้งเมือง และน่าภูมิใจว่ามีการบรรจุวิชาการแกะเทียน อยู่ในหลักสูตรการเรียนของเยาวชนในพื้นที่อุบลราชธานีไว้ด้วย

 ทำงานหนักแบบนี้ จัดสรรเวลาสำหรับครอบครัว อย่างไร … เป็นความโชคดีที่ครอบครัวเข้าใจการเป็นข้าราชการ ที่ต้องทำงานตามหัวเมือง จึงวางแผนการศึกษาให้ลูกชายคนเดียว เข้าเรียนที่วชิราวุธวิทยาลัย เป็นโรงเรียนประจำที่ก่อตั้งมาแล้วกว่าร้อยปี เป็นพระมหากรุณาธิคุณของล้นเกล้ารัชกาลที่ 6

 “ผมวางใจที่จะฝากลูกไว้ที่วชิราวุธ เรื่องการเรียนการสอนให้เป็นสุภาพบุรุษ ซื่อสัตย์ มีวินัย รักแผ่นดินไทย ผมจึงไปทำงานตามพื้นที่ต่างๆ อย่างไม่กังวลใจ แม้อาจมีเวลาไม่พอที่จะสอนลูก เหมือนที่พ่อของผมทำงานหนักเป็นตัวอย่างให้เห็น ผมเชื่อมั่นว่า เขาจะเป็นคนดี เป็นความหวังของบ้านเมืองได้ครับ“

 ความเป็นพ่อลูก ที่ถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น ย่อมเข้มข้น ด้วยสายเลือด จากอากง ถึงพ่อและลูกชาย…Like father, like son 

 นับจาก 1 ต.ค.ที่ผ่านมา พ่อเมืองอุบล กำลังจะโยกย้ายไปทำงานในจังหวัดบ้านเกิดของเขา ที่เมืองดอกคูณ เสียงแคน มี 26 อำเภอ ความท้าทายก้อนใหญ่รออยู่ ทำงานธรรมดาก็ไม่ธรรมดาอยู่แล้ว พอมาทำงานที่บ้านเกิด ย่อม "เต็มแม็ก” และยิ่งไม่ธรรมดาอีกแล้ว เหมือนเช่นเคยๆ ที่ไม่เคยน้อยกว่าเมื่อวาน…