
สองมนุษย์ตาเหยี่ยว
ปริญญา ผดุงถิ่นอันว่าเขาเรดาร์ อ.บางสะพาน จ.ประจวบคีรีขันธ์นั้น มีตำนานที่ยังมีชีวิตที่ชื่อว่า "ลุงน้อย" เจ้าของฉายา "ลุงน้อย พันลี้" เรียกว่าคนชอบเหยี่ยวอพยพ มักได้ยินชื่อเสียงกิตติศัพท์ของแกกันแทบทั้งนั้น
ปริญญา ผดุงถิ่น
อันว่าเขาเรดาร์ อ.บางสะพาน จ.ประจวบคีรีขันธ์นั้น มีตำนานที่ยังมีชีวิตที่ชื่อว่า "ลุงน้อย" เจ้าของฉายา "ลุงน้อย พันลี้" เรียกว่าคนชอบเหยี่ยวอพยพ มักได้ยินชื่อเสียงกิตติศัพท์ของแกกันแทบทั้งนั้น
การกลับมาเขาเรดาร์ของผม หลังจากว่างเว้นไปนานหลายปี รู้สึกดีใจที่ได้เห็นหน้าลุงน้อยอีกครั้ง และดีใจยกกำลังสอง เมื่อลุงน้อยยังจำและทักชื่อผมได้ถูกต้อง
ทั้งที่เจอกันรอบนี้ ผมใส่ผ้าบัฟปิดใบหน้าแทบมิด แกก็บอกว่าจำได้ "ทำไมผมจะจำไม่ได้ครับ เคยให้กล้องดูนกกับผม ผมไม่ลืมหรอก"
เดาว่าลุงน้อยใช้หลักการดูเหยี่ยวอพยพ มาใช้กับการดูคน คือมองแค่ Jizz หรือเงาร่าง และท่าทางกระพือปีก ก็รู้แล้วว่าเหยี่ยวอะไร พอเจอผม แม้จะมีผ้าบัฟปิดหน้า แต่ Jizz เฉพาะตัวก็คงทำให้แกจำได้อยู่ดี (อาจจะดูพุง 555)
"ลุงน้อย พันลี้" หรือชื่อจริง ประพิณ บัวสงค์ ปัจจุบันอายุ 63 ปีแล้ว แต่สายตาที่เคยสร้างความอึ้ง+ทึ่ง ให้กับนักเลงเหยี่ยวอพยพทั้งหลาย ก็ยังไม่มีอะไรเสื่อมถอย
ลุงน้อยยังสามารถมองเห็นเหยี่ยวอพยพได้ไกลอย่างน่าพิศวง ตั้งแต่ยังมีขนาดราวกับเม็ดฝุ่นบนท้องฟ้า ครั้นร่อนเข้ามาจนพอเห็นเป็นรูปทรง ลุงน้อยก็สามารถฟันธงได้รวดเร็วว่าเป็นเหยี่ยวอะไร
ทั้งหมดนี้ พึ่งแต่ตาเปล่าๆ ไม่จำเป็นต้องมีกล้องดูนกใดๆ มาช่วย!
แต่ปัจจุบันใช่จะมีลุงน้อยคนเดียว ที่มีความสามารถน่าทึ่งเช่นนี้ ผมยังได้เจอกับ "รอง คำพูน" คำพูน บุญเสงี่ยม เป็นนักการเมืองท้องถิ่นตรงนั้น ตำแหน่งรองนายก อบต. ไชยราช มาเป็นอาสานับเหยี่ยวอพยพเขาเรดาร์ ปีนี้ก็เป็นปีที่สามแล้ว
"รองคำพูน" ก็มาอีหรอบเดียวกับ "ลุงน้อย" สายตาคมกริบยาวไกลเห็นฝุ่นเหยี่ยวก่อนใครต่อใคร พอเห็นรูปร่างก็ฟันธงฉับๆๆ อย่างแม่นยำว่าเหยี่ยวอะไร เรียกว่าเก่งทัดเทียมกัน อาจเป็นรองบ้างก็ตรงชั่วโมงบินที่ลุงน้อยโชกโชนกว่า
หนหนึ่ง "รองคำพูน" เรียกให้ผมช่วยถ่ายเหยี่ยวตัวหนึ่งที่บินสูงลิบทะยานเมฆ บอกตัวนี้แปลกๆ แต่สูงเกินไปที่จะฟันธง ผมเลยช่วยสอยภาพมาขยายดูในจอหลังกล้อง พบว่าเป็นเหยี่ยวนอกลิสต์เหยี่ยวอพยพจริงๆ
ชาวบ้านในพื้นที่ทั้งสองคนนี้ ต่างเป็น ผลงานการปั้นของนายสัตวแพทย์ไชยยันต์ เกสรดอกบัว ผู้เชี่ยวชาญนกล่าเหยื่อของเมืองไทย ก็ต้องให้เครดิตกับคนปั้นด้วย
ทั้งนี้ มีศิษย์รุ่นเด็กที่อาจเก่งขึ้นมาในอนาคต คือ ด.ช.ชนาทิพ หรือน้องชล ลูกชายของรองคำพูน ที่ติดตามพ่อมาตากแดดตากฝนนับเหยี่ยวทุกวัน
เมื่อถามลุงน้อยกับรองคำพูนถึงเหยี่ยว ตัวโปรด ทั้งสองใจตรงกัน ตอบโดยไม่มีลังเลว่า เหยี่ยวกิ้งก่าสีดำ Black Baza







