คิดที่แตกต่าง ชีวิตถึงอยู่รอดยุค 4.0

นพรัตน์ กิ่งแก้ว

ปัจจุบันสภาพเศรษฐกิจฝืดเคืองเข้ายุคข้าวยากหมากแพง ส่งผลให้ประชาชนต่างดิ้นรนหาอาชีพเสริม ด้วยการค้าขายต่างๆ ที่แตกต่างกันไป เพื่อให้มีรายได้มาจุนเจือครอบครัว

เช่นเดียวกับ คุณเด่น น้ำนิล หนุ่มใหญ่วัย 49 ปี อยู่บ้านเลขที่ 47 หมู่ 11 บ้านธาตุหลวง ต.ธาตุหลวง อ.พิมาย จ.นครราชสีมา มีความคิดที่แตกต่างจากพ่อค้าแม่ค้ารายอื่นๆ เพื่อพาครอบครัวให้อยู่รอดในยุค 4.0 โดยได้หันมาประกอบอาชีพขายรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าของเด็กเล่นข้างทางตระเวนหมุนเวียนไปขายยังจังหวัดต่างๆ ทั่วประเทศ สามารถสร้างรายได้ให้ไม่ต่ำกว่า วันละ 1,500-4,000 บาท หรือเดือนละ 6 หมื่น-1 แสนบาทเลยทีเดียว

คุณเด่น บอกว่า ยอดขายรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าของเด็กเล่นพุ่งกระฉุดเพราะมีความโดดเด่นน่าสนใจ สามารถดึงดูดลูกค้าที่สัญจรผ่านไปมาได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะรูปทรงที่ออกแบบมาคล้ายรถสปอร์ต สีสันที่หลากหลาย ทั้งสีแดง น้ำเงิน และขาว รวมทั้งใช้เทคโนโลยีที่สามารถชาร์จไฟกับมอเตอร์ของรถได้เลย โดยมีคันเร่งให้เหยียบเร่งเพื่อให้รถเคลื่อนที่ แถมระหว่างกดสวิตช์สตาร์ทเครื่องยังมีเสียงจากลำโพงที่ทำเป็นเสียงเครื่องยนต์ได้เหมือนจริงอีกด้วย รวมทั้งยังมีเพลงหลากหลายแนว ทั้งจังหวะช้าและเร็วให้กดฟังได้ โดยเฉพาะเพลง ABC เพื่อให้เด็กๆ ได้เรียนรู้ไปในตัวระหว่างขี่รถเล่น

ไม่เพียงเท่านี้ ยังมีช่องเสียบ USB ที่มีไว้ให้ลูกค้าสามารถโหลดเพลงโปรดเสียบฟังได้อีกเช่นกัน รถจักรยานยนต์ไฟฟ้าของเด็กเล่นดังกล่าว มีอยู่ 3 ล้อ เพื่อไม่ให้เด็กๆ ขี่ล้ม กำลังเครื่องที่แรง ด้วยกำลังขับ 2 มอเตอร์ สามารถวิ่งบนสนามหญ้าได้ แต่เคลื่อนที่ ไม่เร็วนัก เด็กๆ สามารถเล่นได้อย่างปลอดภัย สนนราคาขายอยู่ที่คันละ 4,500 บาท ที่ขายแพงเพราะเป็น สินค้านำเข้ามาจากประเทศจีน ทุกวันนี้ได้รับความ สนใจจากบรรดาพ่อแม่ผู้ปกครองที่แวะเวียนมาถามราคาและซื้อไปให้ลูกหลานได้ขี่เล่นตลอดทั้งวันอย่างไม่ขาดสาย

คุณเด่น พ่อค้าขายรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าของเด็กเล่น บอกว่า รถจักรยานยนต์ไฟฟ้าขายราคาคันละ 4,500 บาท ต่อรองได้นิดหน่อย ขายข้างทางได้วันละ 3-10 คันขึ้น แล้วแต่วัน การที่มาจอดขายที่ จ.สุรินทร์ ขายไปได้แล้ว 20 คัน กำไรตกคันละ 300-400 บาท โดยลูกค้าจะซื้อไปให้ลูกหลาน รถมีระบบทั้งเดินหน้าและถอยหลังได้ มีที่เสียบ USB ไว้ฟังเพลง ทั้งเพลง ABC ให้เด็กๆ ได้เรียนรู้ก็มีด้วย

"ผมขายมาประมาณ 1 ปีแล้ว เดินสายขายทั่วประเทศ แต่ส่วนใหญ่จะขายแถว จ.ลำพูน เชียงใหม่ และเชียงราย พอดีผมเดินทางกลับมาบ้านที่ อ.พิมาย ทดลองมาขายที่ จ.สุรินทร์ ดู ก็ขายดี พอมีรายได้จุนเจือครอบครัว ดีกว่าไปเป็นกรรมการก่อสร้าง ไม่ต้องเหนื่อยมาก เป็นเจ้านายตัวเองและอิสระ เวลาไปขายก็นอนตามวัดวาต่างๆ บ้าง ถึงแม้ไม่ได้อยู่บ้านก็ตาม ซึ่งญาติพี่น้องของตนเองก็ทำแบบนี้เหมือนกันหลายคน แยกไป ส่วนสินค้าก็รับมาจากพ่อค้าคนกลางที่เขาสั่งมาจากประเทศจีน เป็นตู้คอนเทนเนอร์ พวกผมก็จะไปรับมาขายต่อ"

คนที่พลิกวิกฤตเป็นโอกาส คือ คนที่สามารถเอาตัวรอดได้ในยุคไทยแลนด์ 4.0 n