7 ดรุณี หนีเป็นหลบตาย

เรื่อง : เพรงเทพ

ปี 2073 เป็นปีของโลกอนาคตที่มีการจำกัดให้คู่สมรสมีบุตรได้แค่หนึ่งคน

กระทรวงควบคุมบุตร ได้ประกาศเป็นกฎเหล็กออกมาเพื่อไม่ให้ประชากรล้นโลก และยืนยันถึงความมั่นคงทางด้านอาหารที่จะมีเสถียรภาพ เนื่องจากนโยบายควบคุมประชากรโลก ทำให้มนุษย์ไม่ต้องเผชิญหน้ากับความอดอยาก

วิกฤตประชากรล้นโลกถูกหยิบยกมาเป็นประเด็นหลักในภาพยนตร์ "What Happened to Monday" (7 เป็น 7 ตาย) ที่ใช้ฉากหลังในแนวดิสโทเปีย (Dystopia หรือมีชื่อเรียกอื่นๆ ได้แก่ Cacotopia, Kakotopia และ Anti-utopia) สังคมอุดมคติจอมปลอม ที่ถือเป็นสังคมในจินตนาการ อยู่ตรงกันข้ามกับแนวคิดสังคมแบบยูโทเปีย

คำว่า "ดิสโทเปีย" นี้ ปกติถือว่าเป็นสภาพการควบคุมทางสังคมที่โหดร้ายรุนแรง เป็นโลกที่กล่าวถึงความสมบูรณ์แบบ ประชาชนเชื่อฟังคำสั่งของผู้ปกครองและมีปัจจัยสำหรับการดำรงชีวิตทุกอย่าง เพียงแต่ใต้สภาพสังคมที่สมบูรณ์แบบของโลกดิสโทเปียนั้น ประชาชนต้องตกอยู่ใต้คำสั่งของผู้ปกครองโดยการควบคุม ไม่ว่าจะเป็นการควบคุมโดยใช้วิทยาศาสตร์ กฎหมาย หรือทหาร ก็ตาม เพื่อให้การปกครองเป็นไปอย่างราบรื่น มุ่งหวั่งถึงผลประโยชน์และความสงบสุขของบ้านเมือง

การมีบุตรหนึ่งคนต่อคู่สมรสหนึ่งคู่ ทำให้เด็กที่คลอดออกมาเกินโควตา ซึ่งส่วนมากเป็นครอบครัวชนชั้นล่างที่ยากจนและไม่ คุมกำเนิด ต้องส่งตัวหรือถูกเจ้าหน้าที่กระทรวงควบคุมบุตรจับตัวไปเข้าค่ายโอสลีปหรือแช่แข็ง ซึ่งมีการให้ความหวังอย่างสวยหรูถึงชีวิตของเด็กๆ ที่เข้าสู่กระบวนการเหล่านี้ว่าจะถูกทำให้ตื่นขึ้นมาเมื่อโลกอยู่ในภาวะควบคุมประชากรได้และมีความมั่นคงทางด้านอาหารอย่างสมบูรณ์แบบในอนาคต

เรื่องราวเกิดขึ้นหลังจากที่ประกาศนโยบายได้ไม่นาน มีหญิงสาวคนหนึ่งคลอดลูกแฝดเหมือน 7 คนออกมา แต่เธอต้องเสียชีวิตระหว่างคลอด ด้วยความร่วมมือของแพทย์และพ่อของหญิงสาว ซึ่งเป็นคุณตาของเด็กแฝดหญิงทั้ง 7 ให้รักษาทุกคนไว้ และทุกอย่างเป็นความลับ

30 ปีผ่านไป มีครอบครัวหนึ่งที่มีหญิงสาวอยู่รวมกัน 7 คน ต่างคนต่างบุคลิกและมีนิสัยที่ไม่เหมือนกันทั้ง 7 คน แต่เมื่อออกมาจากห้องชุดที่พวกเธออาศัยอยู่ ทั้งหมดต่างมีชื่อ หน้าตา และบุคลิกเป็นหนึ่งเดียวกันคือ แคร์เรน แซตต์แมน

แฝดทั้ง 7 คน มีชื่อไล่เรียงไปตามวันทั้ง 7 วัน ใน 1 สัปดาห์ คือ อาทิตย์-เสาร์ (Sunday-Saturday) ซึ่งเป็นที่มาที่ไปในการตามล่าตัวจากทีมนักล่าและนักฆ่าของกระทรวงควบคุมบุตร หลังจาก มันเดย์ หายตัวไป และทำให้แฝดทั้ง 7 ต้องเผชิญกับความเป็นและความตาย เพื่อปกปิดช่องโหว่ของความผิดพลาดของกระทรวง

ในภาพรวม บทภาพยนตร์พยายามเขียนให้ไล่เรียงส่งเหตุและผลรองรับกันเพื่อนำไปสู่ความกระจ่าง แต่ก็มีรอยตะเข็บและช่องโหว่ที่ทำให้เห็นความไม่รัดกุมในตัวละครและช่วงเหตุการณ์อยู่มากมายทีเดียว ซึ่งทำให้รสชาติของภาพยนตร์เรื่องนี้จะว่าดีก็ไม่เข้าขั้น แต่มีแนวโน้มในทิศทางบวก

ซึ่งว่าไปแล้ว ด้วยประเด็นของเรื่องที่ค่อนข้างแหลมคมในความรู้สึก แต่ด้วยโปรดักชั่น ที่ค่อนข้างเชยและไม่อลังการเพื่อตรึงอารมณ์ความรู้สึกของผู้ชม ทำให้พลังของตัวเรื่องหายไปส่วนหนึ่ง

นอกจากตัวละครหลักที่นำแสดงโดย นูมิ ราเพซ ซึ่งรับบทเป็นแฝด 7 บุคลิก เธอทำได้ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ที่ดีมากเลยทีเดียว ในการแสดงออกทางอารมณ์ความรู้สึกในหลายๆ แบบ ของตัวละครแฝด ช่างท้าทายความสามารถและถือว่าสอบผ่านแบบน่าชื่นใจ

ส่วนตัวละครที่แทรกเข้ามามีบทบาท อย่างคุณตาของแฝด 7 ที่รับบทโดย วิลเล็ม ดาโฟ ซึ่งเป็นการปูเรื่องของตัวละครแฝด 7 ในภาคเด็กที่จะเจริญเติบโตขึ้นมา โดยเฉพาะในฉากที่มีการตัดนิ้ว ถือว่าเป็นฉากสะเทือนอารมณ์ที่เป็นจุดสูงสุดของเอกภาพที่แสดงให้เห็นเป็นหนึ่งเดียวของแฝดทั้งหมด

หัวหน้ากระทรวงควบคุมบุตร นิโคเล็ตต์ เคย์แมน ที่รับบทโดย เกลนน์ โคลส ถือว่าออกมาไม่มากฉากนัก แต่ก็เป็นฉากสำคัญที่เปิดเรื่องและปิดเรื่องอย่างสมบูรณ์

ตัวละครอีกตัวที่ดูเหมือนเป็นกุญแจสำคัญและความหมายของเรื่อง อย่าง เอเดรียน ที่รับบทโดย มาร์วาน เคนซารี กลับดูอ่อนยวบและไม่ทรงพลังพอที่จะขับเคลื่อนให้เรื่องราวเดินไปอย่างมีคุณภาพได้ ถือเป็นจุดอ่อนอย่างมากของตัวละครตัวนี้ ขาดมิติและขาดความน่าเชื่อถืออย่างเพียงพอที่จะนำไปสู่จุดสิ้นสุดเรื่องได้อย่างน่าประทับใจ

สรุปโดยรวม "Seven Sisters" ซึ่งเป็นอีกชื่อหนึ่งของภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่ในเกณฑ์ของภาพยนตร์ที่มีประเด็นทางสังคมและสัมพันธภาพของมนุษย์ในระดับที่น่าสนใจเป็นอย่างมาก ตัวแสดงนำก็เล่นดี แต่น่าเสียดายที่ขาดหายในเรื่องของการเล่าเรื่องที่รอบคอบจัดใหญ่ให้เต็มที่กว่านี้ ซึ่งน่าเสียดาย ถ้าเป็นฝีมือแบบหนังฟอร์มใหญ่ ฮอลลีวู้ดแบบเวอร์วังจะสนุกกว่านี้