พรทิวา เตรียมบินรัสเซียทวงหนี้ค่าข้าว

ครม.พิจารณาแนวทางการใช้หนี้ข้าวของรัสเซียเป็นเงิน 36 ล้านเหรียญสหรัฐ หลังค้างชำระมานาน 20 ปี ด้าน “พรทิวา” เตรียมบินรัสเซียลงนามข้อตกลง ได้เงินคืนภายใน 30 วัน

นางพรทิวา นาคาศัย รมว.พาณิชย์ เปิดเผยว่า คณะรัฐมนตรี (ครม.) ได้พิจารณาแนวทางการชำระหนี้ค่าข้าวของรัสเซียที่ค้างชำระไทยมาตั้งแต่ปี 2533 ตามแนวทางที่กระทรวงพาณิชย์เสนอ โดยเลือกให้รัสเซียชำระหนี้ค่าข้าวเฉพาะส่วนเงินต้นทั้งหมดเป็นเงินสดจำนวน 36.44 ล้านเหรียญสหรัฐ ภายใน 30 วัน หลังจากมีการลงนามในข้อตกลงปรับเงื่อนไขการชำระหนี้ ซึ่งเร็วๆ นี้ จะเดินทางไปรัสเซียเพื่อลงนามให้มีผลบังคับใช้ต่อไป

ทั้งนี้ แนวทางการชำระหนี้ค่าข้าวคืนเป็นเงินสด จะทำให้ไทยได้ประโยชน์สูงสุด เพราะที่ผ่านมาทั้ง 2 ฝ่าย ไม่สามารถตกลงเลือกสินค้า ราคา หรือบริษัทที่ยินยอมผลิตสินค้าที่เหมาะสม เพื่อส่งมอบให้ไทยได้ และไม่แน่ใจว่าหากรอเวลาไปอีกจะสามารถดำเนินการให้แล้วเสร็จได้ แต่การรับเงินสดในทันทีจึงมีความแน่นอน ชัดเจน และยังเป็นการแสดงความจริงใจของทุกฝ่ายที่จะยุติปัญหาที่เรื้อรังมานานโดยเร็ว

“หลังจากที่ครม. เห็นชอบแนวทางการรับชำระหนี้แล้ว จะเดินทางไปรัสเซียเพื่อลงนามในข้อตกลงปรับปรุงเงื่อนไขการชำระหนี้ และประเทศไทยจะได้รับเงินภายใน 30 วันหลังจากลงนาม โดยกระทรวงพาณิชย์จะนำส่งเข้าคลังเป็นรายได้แผ่นดินต่อไป” นางพรทิวา กล่าว

สำหรับหนี้ข้าวดังกล่าว รัสเซียซื้อข้าวจากไทยตั้งแต่ 2533 จำนวน 2 แสนตัน เป็นเงินเชื่อโดยจะชำระภายใน 2 ปี หรือเดือนมี.ค.2536 โดยจะจ่ายดอกเบี้ย 4% ต่อปี มูลค่าข้าวประมาณ 60 ล้านเหรียญสหรัฐ กรมการค้าต่างประเทศส่งมอบข้าวให้รัสเซียตั้งแต่ ม.ค.2534 แต่ปรากฏว่าผ่อนชำระได้เพียง 3.4 ล้านเหรียญสหรัฐ สหภาพโซเวียตรัสเซียก็ล่มสลาย แต่ก็ได้พยายามจะชดใช้หนี้ให้ โดยได้ทำสัญญาปรับโครงสร้างหนี้ใหม่ ในปี 2537 และได้ผ่อนชำระให้จนถึงเดือนก.ค.2541 รวมเป็นเงิน 39.53 ล้านเหรียญสหรัฐ

ในช่วงนั้นรัสเซียประสบปัญหาทางการเงินจึงหยุดชำระหนี้ รัฐบาลไทยได้ไปเจรจาปรับโครงสร้างหนี้อีกครั้ง โดยเซ็นสัญญาใหม่ ในปี 2546 โดยรัสเซียจะจ่ายเงินต้น 36.44 ล้านเหรียญสหรัฐ และดอกเบี้ย 2.5% ต่อปี โดยมีเงื่อนไขว่ารัสเซียจะชำระเป็นสินค้า โดยให้ฝ่ายไทยเลือกและตกลงกับผู้ผลิตของรัสเซียและชำระค่าสินค้าโดยหักจากหนี้ข้าว

ตั้งแต่ปี 2546 เป็นต้นมา ฝ่ายไทยพยายามจะซื้อสินค้าหลายครั้ง แต่ไม่สามารถตกลงได้ เพราะข้อจำกัดของทั้งสองฝ่าย คือ ฝ่ายไทยมีข้อจำกัดว่าหน่วยงานที่จะซื้อต้องตั้งงบประมาณไว้ก่อนจึงจะไปทำสัญญาซื้อได้ ซึ่งต้องตั้งงบประมาณล่วงหน้าจึงไม่สามารถดำเนินการได้ ส่วนฝ่ายรัสเซียเมื่อฝ่ายไทยแจ้งรายการสินค้าที่ต้องการไปก็ไม่สามารถตกลงกับบริษัทภายในได้ จึงทำให้ทั้งสองฝ่ายไม่สามารถดำเนินการตามเงื่อนไขของสัญญาปี 2546 ได้