AEC กับธุรกิจอสังหาริมทรัพย์

เผลอแป๊บเดียวเราก็ก้าวเข้าสู่การเป็นส่วนหนึ่งของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน หรือเออีซี อย่างเต็มตัว ซึ่งท่ามกลางความยินดีในความร่วมมือระดับภูมิภาคนี้ ย่อมนำมาซึ่งความคาดหวังถึงความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการค้าระหว่างประเทศในกลุ่ม ซึ่งก็จะมาช่วยชดเชยจากผลกระทบที่หลายๆ ประเทศสมาชิกได้รับจากภาวะเศรษฐกิจของโลกที่ยังเติบโตค่อนข้างช้าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

สำหรับธุรกิจอสังหาริมทรัพย์นั้น มีคนพูดถึงเสมอว่าประเทศไทยเป็นประเทศที่ได้เปรียบในด้านภูมิศาสตร์เพราะเป็นประเทศที่ตั้งอยู่ตรงกลาง ดังนั้นธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของประเทศไทยน่าจะได้รับแรงสนับสนุนในเชิงบวกโดยเฉพาะพื้นที่ซึ่งอยู่ติดกับเพื่อนบ้าน อย่างไรก็ดีจากการติดตามตลาดอย่างใกล้ชิดแล้วแรงสนับสนุนในเชิงบวกดังกล่าวยังไม่เกิดขึ้น อาจจะเป็นเพราะเศรษฐกิจของทุกประเทศยังไม่ฟื้น ผมมองว่าอานิสงส์จะมาได้ก็ต่อเมื่อโครงการคมนาคมต่างๆ เช่น การสร้างทางรถไฟเชื่อมต่อระหว่างประเทศ รวมถึงเส้นทางรถไฟที่เชื่อมต่อไปยังประเทศจีนต้องเสร็จก่อน

อีกปัจจัยหนึ่งที่ต้องจับตาดูต่อไปก็คือ การเปลี่ยนแปลงกฎหมายเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ต่างๆ ให้เป็นไปในทิศทางเดียวกัน เพื่อเอื้อประโยชน์ต่อการลงทุนข้ามประเทศ ซึ่งปัจจุบันรัฐบาลได้เริ่มมีการนำเสนอเรื่องการขยายเวลาการให้เช่าที่ดินระยะยาวสำหรับชาวต่างชาติจาก 30 ปี เป็น 99 ปีไปแล้ว แต่จะสามารถบังคับใช้ได้หรือไม่ก็คงต้องติดตามต่อไป เพราะเกิดกระแสการ
ต่อต้านพอสมควร

ส่วนตัวแล้วผมสนับสนุนนโยบายนี้อย่างเต็มที่ เพราะจะทำให้เศรษฐกิจสามารถเติบโตต่อไปได้ ซึ่งกรรมสิทธิ์ในที่ดินนั้นๆ ก็ยังตกเป็นของคนไทยอยู่เช่นเดิม ที่สำคัญเราอยู่ร่วมกับหลายประเทศอื่นๆ ในโลกซึ่งได้ปรับตัวกันในเรื่องนี้ไปเกือบหมดแล้ว หากบ้านเราไม่ปรับตัวให้เข้ากับสากลก็จะอยู่ลำบาก และถ้ากฎหมายต่างๆ มีการปรับเปลี่ยนให้เป็นมาตรฐานสากลและเอื้อประโยชน์ต่อการลงทุนแล้ว อนาคตเราคงจะเห็นการควบรวมบริษัทอสังหาริมทรัพย์ในภูมิภาคนี้มากขึ้น

อย่างไรก็ดี การควบรวมหรือการหาพันธมิตรทางธุรกิจนั้น จะเกิดผลดีได้ก็ควรที่จะมีการแลกเปลี่ยนความรู้ความชำนาญระหว่างกันเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด ซึ่งปัจจุบันที่เราเห็นก็จะมีการร่วมทุนหรือเป็นพันธมิตรเกิดขึ้นมากมาย เช่น ระหว่างบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์กับบริษัท ขนส่งมวลชน บริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์กับบริษัทก่อสร้างจากประเทศญี่ปุน หรือเป็นการลงทุนพัฒนาโครงการในประเทศเวียดนามและฟิลิปปินส์ เป็นต้น

สำหรับประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนนั้นเป็นเรื่องที่ดี แต่เป็นที่น่าเสียดายที่การเปิดเออีซีเกิดขึ้นในช่วงที่เศรษฐกิจของโลกไม่เอื้ออำนวย ทำให้ภาพความร่วมมือต่างๆ ยังไม่เห็นเป็นรูปธรรมออกมาอย่างชัดเจน ซึ่งคงต้องคอยเอาใจช่วยให้เศรษฐกิจโลกค่อยๆ ฟื้นตัวขึ้นอย่างแข็งแรง พอถึงช่วงนั้นแล้วเราคงได้เห็นประโยชน์ที่ได้จากการเปิดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนอย่างเป็นรูปธรรมมากขึ้นครับ