คู่แข่งที่น่ากลัว

ร้อนจริงๆ ครับ อุณหภูมิบ้าระห่ำ 39-40 องศาแทบทุกวันมันกระทบกับวิถีชีวิตผู้คนมากทีเดียว คนส่วนใหญ่หนีร้อนไปพึ่งแอร์ในห้างสรรพสินค้าทำให้กิจการร้านค้าภายในห้างคึกคักเป็นพิเศษ ส่วนร้านค้าริมถนนหรือในตลาดสดกลับแย่ลงไปถนัดตา กำลังซื้อหดหายไปกับความร้อน อิทธิพลของอากาศมีผลโดยตรงต่อการทำธุรกิจเอสเอ็มอี 

อย่างไรก็ตาม เรื่องอากาศร้อนไม่ใช่เรื่องใหม่ เราต้องเจอทุกปี ปีนี้ร้อนขนาดนี้ ปีหน้ายิ่งร้อนเพิ่มขึ้นอีก ปีนี้น้ำแล้ง ปีหน้าน้ำอาจแล้งมากกว่านี้อีก ฉะนั้นสำหรับท่านที่คิดจะลงทุนทำธุรกิจอะไรสักอย่าง ลองพิจารณาปัจจัยที่เป็นประโยชน์ในอนาคต บ้านเราเมืองร้อนหากทำธุรกิจที่แก้ปัญหาความร้อนและความแล้งให้กับผู้บริโภคได้ ตลาดก็เปิดกว้างและอยู่นานมากกว่าธุรกิจประเภทอื่น

สำหรับวันนี้ไม่ได้จะพูดถึงอุปสรรคการทำธุรกิจเรื่องของอากาศร้อนซึ่งอย่างเก่งก็เป็นแค่ช่วงสั้นๆ 2-3 เดือนเดี๋ยวก็ผ่านไป แต่อยากพูดถึงอุปสรรคที่ใหญ่กว่านั้น อุปสรรคขวากหนามที่กำลังเล่นงานธุรกิจน้อยใหญ่ในวงกว้างครอบคลุมธุรกิจตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ และมีพลังมากพอที่จะเล่นงานได้ตลอดทั้งปีไม่มีช่วงฤดูกาล นั่นคือการเข้ามาทำธุรกิจของนักธุรกิจจีน

คนจีนเก่งเรื่องการค้า มีความมุมานะอดทน มองตลาดเก่ง กล้าทำกล้าลงทุน มีความพร้อมในเรื่องเงินทุนและแหล่งผลิต ซึ่งถือว่าเป็นโรงงานผลิตสินค้าของโลก สินค้าทุกหมวดหมู่ตั้งแต่พืชผักผลไม้ สิ่งมีชีวิต เกษตรกรรมทุกอย่าง รวมตลอดไปถึงเครื่องจักรเครื่องมืออุปกรณ์ของใช้ในบ้านร้อยแปดพันเก้าชนิดล้วนมีแหล่งผลิตจากจีนทั้งสิ้น สินค้าเมดอินไชน่าครองโลกมานานแล้วมีใครไม่รู้บ้าง นักธุรกิจพ่อค้าคนไทยนำเข้าสินค้าจากจีนมาจำหน่ายเป็นล่ำเป็นสันจนร่ำรวยกันก็นานแล้วเช่นกัน

แต่วันนี้ไม่เหมือนเดิม วันนี้พ่อค้าจีนเข้ามาลุยตลาดเมืองไทยแบบเบ็ดเสร็จด้วยการนำสินค้าที่ตัวเองเป็นผู้ผลิตมาขายส่งและขายปลีกด้วยตัวเอง พูดง่ายๆ คือเจ้าของโรงงานตัดพ่อค้าคนกลางออกมาขายตรงเสียเอง ขาใหญ่ผลิตเอง ขายเอง ราคาถูกกว่า ของสดกว่า สะดวกกว่า คนไทยอยากซื้อไปขายต่อก็ไม่ต้องถ่อไปไกล ผู้บริโภคจะซื้อไปใช้ก็ได้ของดีในราคาถูกแบบเหลือเชื่อ เราจึงเห็นพ่อค้าจีนนำรถคอนเทนเนอร์ขนาดใหญ่ติดแอร์เย็นฉ่ำบรรทุกพืชผักผลไม้ตรงจากเมืองจีนวิ่งเข้าเมืองไทยไปเช่าพื้นที่น้อยๆ ในตลาดแถวคลองหลวงเปิดขายทั้งปลีกและส่ง ของสวยของสดราคาถูกกว่าของในบ้านเราเกือบครึ่ง

เราจะได้เห็นเสื้อผ้าร้องเท้ากระเป๋าราคาถูกจากเจ้าของโรงงานมาลงทุนเช่าหรือเซ้งที่ในสำเพ็ง ใบหยก โบ๊เบ๊ สินค้าจำพวกเครื่องมือวัสดุอุปกรณ์ช่างทั้งหลายในอาณาจักรคลองถม วรจักร สะพานเหล็ก เจอผู้ผลิตจากจีนมาลงทุนขายปลีกเอง นอกจากนี้ยังคลุมไปถึงกิจการร้านอาหาร ร้านขายของที่ระลึก โรงแรม ที่พัก ในเมืองท่องเที่ยวซึ่งเห็นได้ชัดว่าหลังจากทัวร์จีนเติบโตมากขึ้น ร้านเหล่านั้นก็กลายเป็นของคนจีนในรูปแบบการลงทุนเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวของตัวเอง

คู่แข่งธุรกิจที่น่ากลัวจะไม่ใช่คนหน้าตาเดิมอีกต่อไปแล้ว แต่เป็นคนตัวใหญ่แข็งแรงที่มีเงินทุนพร้อม มีแหล่งผลิตสินค้าพร้อม มีการทำการบ้านการตลาดพร้อม คำถาม...ผู้ประกอบการไทยพร้อมรับมือแล้วหรือยัง?