กระแสโลก กับไทยในปีลิง

ปี 2559 นี้ ทั่วโลกเตรียมพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงเกือบทุกประเภท จะเห็นว่ามีประเทศกำลังพัฒนา (Developing Country) ได้ยกระดับเป็นประเทศ “พัฒนาแล้ว” (Developed Country) แม้จะเป็นระยะแรกของการพัฒนาแล้วก็ตาม แต่ก็มีแววมีอนาคตจะก้าวไปไกลกว่านั้น เมื่อพัฒนาแล้วคุณภาพชีวิตของผู้คนในประเทศก็จะดีขึ้น

หนึ่งในประเทศนั้นคือ “ประเทศไทย” ที่ยูเอ็นจัดอันดับขึ้นนั้น การพัฒนาเป็นประเทศพัฒนาแล้ว เมื่อจะไปขอยกเว้นภาษีนำเข้าไปยังประเทศอื่นๆ ก็ถูกจัดอันดับว่าควรจะช่วยเหลือตัวเองได้แล้วเหมือนประเทศพัฒนาแล้วอื่นๆ แต่ความเป็นจริง ความเป็นอยู่และคุณภาพของคนไทยแม้จะดีขึ้นแล้ว แต่ก็ยังไม่กระจายไปสู่ผู้คนทุกระดับ

ตัวเลขสถิติเบื้องต้นที่น่าสนใจของไทยอย่างหนึ่ง คือ ปรากฏว่ามีคนชั้นกลางมากขึ้น มีการศึกษาดี มีงานทำ มีอนาคตที่แจ่มใส โดยเฉพาะในเมืองใหญ่ เช่น กทม. ยูเอ็นรายงานว่าจะเป็นเมืองมีประชากรร่วม 15.5 ล้านคน และเป็นเมืองใหญ่อันดับที่ 22-23 ของโลก ขนาดเดียวกับลอนดอน คนชั้นกลางใน กทม.เพิ่มขึ้น แม้ไม่มีตัวเลขชัดเจน แต่ประมาณได้ว่าผู้คนบวกลบ 30% พอจะมีคุณภาพชีวิตปัจจัยสี่ที่ก้าวหน้าขึ้น

ดูการเป็นอยู่ด้วยดัชนีที่อยู่อาศัยคุณภาพดีขึ้น ซึ่งคนชั้นกลางในบางประเทศราคาคุณภาพชีวิตวัดกันด้วยราคาบ้านแพงมากเมื่อเทียบกับรายได้ เช่น ประเทศกำลังพัฒนาอย่างลาว เมียนมา เวียดนาม เพื่อนบ้านเออีซีของเรา รายได้ต่อปีน้อยกว่าไทย 2 เท่า ใช้เวลาเก็บเงินก็ 2 เท่า เวลาคือ14 ปี เป็นต้น

หันมาดูกระแสการเปลี่ยนแปลงของโลก นักพยากรณ์เกือบทุกค่ายทั้งในยุโรปที่เรียกว่า Future Society ที่อเมริกาก็มี Future Watch มีความเห็นคล้ายกันว่า ในทศวรรษหน้านี้ “กระแสโลกที่มาแรงสุด” คือเรื่อง “Urbanization Process” คือผู้คนเข้ามาอยู่ในเมืองเป็นคนเมืองมากขึ้น มากกว่าครึ่งหนึ่งของประเทศชั้นนำจะเป็น Urban People คนไทยด้วย 67 ล้านคน อยู่ในเมืองเกิน 50% คือ 38 ล้านคน ผู้คนเข้าเมืองเหล่านี้เป็น “คนชั้นกลางส่วนใหญ่” ที่เข้ามาทำมาหากินในเมืองใหญ่ แม้จะเป็นคนรายได้น้อยเข้ามา เมื่อเพิ่มคุณภาพตัวเองด้วยการศึกษาจะยกระดับตัวเองให้เป็นคนชั้นกลางระดับล่างได้รวดเร็ว

ดังนั้น ประเทศไทยก็จะได้แรงผลักดันของ “คนชั้นกลางเข้าเมือง” เหมือนทั้งโลก สิ่งแรกที่ผู้คนเข้ามาก็ต้องการปัจจัยสี่แรกๆ คือ อาหารและที่อยู่ พร้อมความสะดวกสบายในการใช้ชีวิตในเมืองใหญ่ “กระแสโลก” หรือด้าน Urbanization ขึ้นมาแรงมาก ดังนั้นธุรกิจอาหารและที่อยู่อาศัยน่าจะเป็นธุรกิจแกนนำพัฒนาประเทศ

ขณะนี้เริ่มปีลิงอาจจะมองไม่เห็น คงต้องดูวิวัฒนาการของการพัฒนาประเทศอีกระยะ รองรับ “คนเมืองชั้นกลางรุ่นใหม่” รัฐบาลทุกรัฐบาลก็เข้าใจถึงความต้องการของคนรุ่นใหม่ที่มาอยู่ในเมืองใหญ่ การกระตุ้นเศรษฐกิจ เช่น การลงทุนด้านสาธารณูปโภค การเดินทาง และโลจิสติกส์ ก็เป็นทุนทั้งสนับสนุนการสร้างงานไปพร้อมกับยกระดับเมืองให้มีคุณภาพด้วย เราต้องดูคนชั้นกลาง และเฝ้าดูโดยเฉพาะสาขา พาพวกเรามีวิวัฒนาการไปได้อย่างไรด้วย อย่าทะเลาะกันเลย คือเบื้องต้นของการพัฒนา