ยกยวง

สัปดาห์ที่แล้วผมเดินทางไปโฮจิมินห์ซิตี้ของเวียดนามมาครับ เพื่อไปดูลู่ทางต่างๆ ก่อนที่ทางบริษัท โพสต์ พับลิชชิง บริษัท แอสเซท โปร แมเนจเม้นท์ (เอพีเอ็ม) และบริษัท อมตะ วีเอ็น จะร่วมกันจัดงานสัมมนา ณ โรงแรมอินเตอร์คอนติเนนตัล เอเชียน่า ไซ่ง่อน โฮม แอนด์ เรสซิเดนเซส ในเดือน ธ.ค.นี้

ช่วงหนึ่งของการสำรวจลู่ทาง พวกเรายกโขยงกันไปที่นิคมอุตสาหกรรมของทางอมตะ วีเอ็น ในจังหวัดดองไน สิ่งที่พบคือมีชาวญี่ปุ่นอยู่แน่นโครงการ ข้อมูลของอมตะ ระบุว่า จากจำนวน 145 บริษัทที่เข้ามาดำเนินกิจการในนิคม มีจำนวนถึง 69 บริษัท หรือเกือบครึ่งหนึ่งเป็นบริษัทญี่ปุ่น

เรื่องน่าสนใจของชาวญี่ปุ่นเหล่านี้คือ พวกเขาไม่ได้มากันเพื่อแค่ตั้งโรงงานครับ มีร้านอาหารญี่ปุ่นพร้อมบริการด้านหน้าสุดของโครงการ ภายในร้านมีนิตยสารแจกฟรีภาษาญี่ปุ่น และแผ่นพับของบริษัทจัดหาอสังหาริมทรัพย์สำหรับชาวญี่ปุ่นโดยเฉพาะ

ย้ำว่าทำขึ้นเพื่อชาวญี่ปุ่นโดยเฉพาะจริงๆ ครับ ภายในนิตยสารแจกฟรี Vetter Weekly ซึ่งตั้งชื่อให้คล้องกับคำว่า Better มีภาษาเวียดนามอยู่ในเล่มแค่คอลัมน์เล็กๆ คอลัมน์เดียวเท่านั้น

พอเวียดนามเปิดให้ชาวต่างชาติสามารถซื้อที่อยู่อาศัยในเวียดนามได้ภายใต้เงื่อนไขสัดส่วนการถือครองต่อทั้งโครงการ ชาวญี่ปุ่นก็เริ่มมาลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ของเวียดนามแล้ว โดยเฉพาะในโฮจิมินห์ซิตี้

กลายเป็นปรากฏการณ์ “ยกยวง” เกาะเกี่ยวกันมาแทบจะครบวงจร

ปรากฏการณ์ “ยกยวง” กันไปของชาวญี่ปุ่น ไม่ได้เกิดขึ้นแค่ในเวียดนามเท่านั้นครับ ในประเทศอื่นๆ เช่น กัมพูชา เราจะเห็นชาวญี่ปุ่นเข้าไปลงทุนคอนโดมิเนียมไว้บ้างแล้วเช่นกัน เพื่อรอคนญี่ปุ่นเข้ามาอยู่อาศัย

กลับมาดูวิธีการไปลงทุนของนักลงทุนไทยครับ สังเกตว่าน้อยครั้งมากที่เราจะไปต่างประเทศแบบครบวงจร เรามักไปแบบตัวใครตัวมัน ไปแบบเป็นคู่แข่งกัน ไม่ได้มองเรื่องการเติมเต็มความต้องการที่จะเกิดขึ้นเมื่อมีนักลงทุนไทยในต่างแดน

แม้บางครั้ง บางประเทศ อาจมีการไปกันในรูปแบบสมาคม แต่หากอุตสาหกรรมไหนมีสมาคมเยอะหน่อย ก็จะไปแบบสมาคมใครสมาคมมันเช่นกัน

ทำไมเราไม่ลองเปลี่ยนบ้างล่ะครับ มองหาโอกาสจากการ “เติมเต็ม” มากกว่าโอกาสจากการ “แข่งขัน” แบบไร้ทิศทาง มองหาโอกาสจากความร่วมมือ ความใส่ใจ เพื่อช่วยให้นักธุรกิจไทย รวมถึงตลาดที่จะเข้าไปลงทุนแข็งแกร่งทั้งวงจร

เราจะเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (เออีซี) ในไม่ช้า มาหาเพื่อนเกาะเกี่ยวยกยวงกันไป สบายใจกว่าเยอะครับ