รถไฟกับเครื่องบิน

โดย...ศาสตราจารย์ ดร.สุชัชวีร์ สุวรรณสวัสดิ์

ผมนั่งเครื่องบินมาประชุมต่างจังหวัดบ่อย สะดวกมาก เพราะมีสนามบินอยู่เกือบทุกจังหวัดหลัก สายการบินมีให้เลือกมากทั้งการบินไทยและโลว์คอสต์แอร์ไลน์สตั๋วก็ถูกมาก

หลายคนตั้งคำถามว่า ทำไมเราต้องมีรถไฟความเร็วสูงที่ต้องลงทุนมหาศาล ทั้งๆ ที่คนไทยก็มีความสะดวกในการเดินทางกว่าในอดีตมาก การลงทุนรถไฟความเร็วสูงจะคุ้มค่าหรือไม่ แค่ทำของเดิมให้ดี ทำทางคู่ก็น่าจะพอ การจะตอบคำถามนี้ได้อย่างยุติธรรมจะต้องมองในหลายมิติ

จีนสร้างรถไฟความเร็วสูงระหว่างกรุงปักกิ่งกับมหานครเซี่ยงไฮ้ 1,318 กิโลเมตร วิ่งด้วยความเร็ว 300 กม./ชม. ใช้เวลาเดินทางเกือบ 5 ชม. หากเดินทางโดยเครื่องบินใช้เวลา 2 ชม. แต่ต้องรอเช็กอิน รอกระเป๋า นั่งแท็กซี่เข้าเมือง รวมกันแล้วพอกัน แต่สะดวกน้อยกว่า จีนลงทุนก่อสร้างเส้นทางรถไฟสายนี้มากถึง 1 ล้านล้านบาท ดูน่าตกใจและยังเก็บค่าโดยสารถูกกว่าเครื่องบิน แต่จีนพัฒนาเทคโนโลยีใช้ได้เองในประเทศ เงินลงทุนหมุนอยู่ในอุตสาหกรรมภายในประเทศทั้งหมด ใช้แรงงานในประเทศเท่านี้ก็รู้ว่าคุ้มค่า

สหรัฐมุ่งพัฒนาทางอากาศมากกว่า อเมริกาไม่มีรถไฟความเร็วสูง มีแต่รถไฟธรรมดาที่ให้บริการมาเป็นร้อยปี อเมริกามีสนามบินทั้งใหญ่เล็กนับพันแห่งทั่วประเทศ เป็นผู้ให้กำเนิดสายการบินโลว์คอสต์เซาท์เวสต์แอร์ไลน์สอันเลื่องชื่อ อเมริกามีสายการบินมากที่สุดและยังมีบริษัทผลิตเครื่องบินมากที่สุดในโลก ทั้งโบอิ้งและลอกฮีด มาร์ติน จึงเป็นการทำเองขายเอง

ทั้งสองประเทศมุ่งพึ่งพาตัวเอง จีนทำรถไฟใช้เอง อเมริกาทำเครื่องบินใช้เอง ไปทางไหนมันก็คุ้ม

ไทยจะมุ่งไปทางไหนก็เสียเปรียบมุ่งไปทางอากาศก็ต้องซื้อเครื่องบิน จะมุ่งไปรถไฟความเร็วสูงก็ต้องพึ่งต่างชาติเกือบ 100% คนก็ไม่มี มีก็ไม่พร้อม หนีไม่พ้นต้องยืมจมูกคนอื่นหายใจ