แรงงานกัมพูชา

การหาพนักงานใหม่มาร่วมงานกับบริษัทเป็นงานหินอย่างหนึ่งสำหรับองค์กรในทุกวันนี้ ตั้งแต่แรงงานไร้ฝีมือ จนถึงระดับบริหาร ซึ่งในส่วนของแรงงานระดับล่างนี้ ประเทศไทยจำเป็นต้องพึ่งพาแรงงานต่างด้าวเป็นหลัก และตอนนี้พวกเขาเหล่านั้นก็อยากทำงานสบายๆ ขึ้นเหมือนกัน

ผู้ประกอบการชาวไทยรายหนึ่ง เล่าว่า เคยติดต่ออิมปอร์ตแรงงานกัมพูชาผ่านนายหน้า พาแรงงานมาทำงานกับบริษัท ซึ่งเป็นงานก่อสร้าง ต้องทำงานตากแดดทนร้อน แรงงานมาอยู่เมืองไทยได้ระยะหนึ่ง เริ่มรู้จักเครือข่ายมากขึ้น ได้ข่าวว่ามีงานก่อสร้างเหมือนกันแต่ทำในตัวอาคาร ก็พากันทิ้งงานเดิมไปทำงานใหม่แทน ปล่อยให้นายจ้างเก่าต้องหาลูกค้าใหม่กันอีก

นี่อาจเป็นหนึ่งตัวอย่างเล็กๆ ที่สะท้อนให้เห็นว่า เมื่อมีทางเลือกที่น่าจะดีกว่า แรงงานก็พร้อมจะผละงานได้เสมอ

จึงกลายมาเป็นคำถามว่า ถ้าอยากจะทำให้บริษัทเป็นที่ถูกตาต้องใจของแรงงานกัมพูชา ควรจะทำอย่างไรดี

สำหรับเรื่องนี้ ดร.เซียง เป๊ก นักการศึกษาชาวกัมพูชา ตอบคำถามนี้ว่า ปัจจัยหลักๆ ที่ชาวกัมพูชาใช้ตัดสินใจเมื่อต้องทำงาน คือ 1.เงินเดือน 2.สวัสดิการอื่นๆ และ 3.สภาพงาน

โดยทั่วๆไป หากลักษณะงานเหมือนกัน เงินเดือนและสวัสดิการสูสีใกล้เคียงกัน แต่มีนายจ้างต่างชาติหลายกลุ่ม ชาวกัมพูชาก็มักจะเลือกทำงานกับนายจ้างคนไทย เพราะรู้สึกว่า คนไทยกับกัมพูชามีอะไรคล้ายคลึงกัน พูดคุยเข้าใจกันได้ดีกว่า

นอกจากปัจจัย 3 อย่างที่มีผลต่อการตัดสินใจทำงานของชาวกัมพูชาแล้ว ดร.เซียง ยังแนะนำว่า หากผู้ประกอบการต้องการให้แรงงานชาวกัมพูชาอยู่กับบริษัทนานๆ ก็ต้องเลือกหัวหน้างานชาวกัมพูชาที่สามารถควบคุมดูแลแรงงานได้ดี ซึ่งหากมีหัวหน้างานดี คุมแรงงานอยู่ ทุกอย่างก็จะไปได้สวย ซึ่งสูตรนี้ใช้ได้ทั้งที่อิมปอร์ตแรงงานเข้ามาทำงานในเมืองไทย หรือออกไปตั้งฐานการผลิตในกัมพูชาโดยตรง

่ส่วนเรื่องจะเฟ้นหาหัวหน้างานมาจากไหน?

ดร.เซียง บอกว่า สามารถติดต่อที่สถาบันการศึกษาของกัมพูชาโดยตรง โดยเฉพาะกลุ่มอาชีวะ ที่ตอนนี้ในกัมพูชายังมีสถานประกอบการที่เปิดโอกาสให้นักศึกษาไปฝึกงานไม่เพียงพอ ดังนั้นผู้ประกอบการไทยก็อาจไปจับมือกับสถานศึกษา เปิดช่องให้นักศึกษาที่สนใจมาฝึกงานก่อน หากชอบใจในฝีมือการทำงาน ก็ดึงมาทำงานกันได้หลังเรียนจบ

นอกจากนี้ สถาบันการศึกษาของไทยหลายแห่งทั้งในกรุงเทพฯ และหัวเมืองใหญ่ๆ ก็มีชาวกัมพูชาเข้ามาเรียนต่อ รู้จักที่ไหน ใกล้ที่ไหน ก็สามารถรับมาฝึกงาน ร่วมงานกันได้