พฤติกรรมเสี่ยงทำลายระบบ ความปลอดภัยในองค์กร

จากสถิติการโจมตีระบบรักษาความปลอดภัยในองค์กรเราจะพบได้ว่ากว่า 80% ของการโจมตีทั้งหมดมาจากผู้ไม่หวังดีหรือการรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของพนักงานในองค์กรทั้งสิ้น โดยภัยคุกคามเหล่านี้มักจะแฝงมากับพฤติกรรมการใช้งานอินเทอร์เน็ตของพนักงานนั่นเอง วันนี้เราจะมาดูกันว่าพฤติกรรมแบบไหนที่สุ่มเสี่ยงและสามารถทำลายระบบรักษาความปลอดภัยขององค์กรลงได้

เว็บไซต์ที่มีเนื้อหาไม่เหมาะสม

ในทุกๆ ยี่สิบคน จะมีหนึ่งคนที่เข้าถึงเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมจากคอมพิวเตอร์หรืออุปกรณ์ดิจิทัลต่างๆ ของที่ทำงาน และการเข้าถึงเว็บไซต์เหล่านี้ทำได้ง่ายขึ้นมาก โดยประเทศจีนเป็นประเทศที่มีพนักงานหนึ่งในห้าคนที่เข้าถึงเว็บไซต์เหล่านี้และทำให้ข้อมูลที่เป็นความลับรั่วไหลออกจากองค์กร และคงพูดไม่ได้ว่าเกิดจากความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ส่วนประเทศไทยที่มีการใช้งานโซเชียลมีเดียติดหนึ่งในสิบของประเทศผู้ใช้โซเชียลมีเดียโลก ก็ติดโผการเจาะข้อมูลอยู่ในอันดับต้นๆ โดยผู้ประกอบการไม่รู้ตัว

หลอกลวงเหยื่อด้วย Phishing

สถิติจาก Thaicert (ศูนย์ประสานการรักษาความมั่นคงปลอดภัยระบบคอมพิวเตอร์ประเทศไทย) พบว่าอันดับ 1 ของภัยคุกคามประเภทฉ้อฉล หลอกลวง หรือโกงเพื่อผลประโยชน์ในเมืองไทยคือ Phishing ซึ่งเป็นเทคนิคหนึ่งในการหลอกลวงผู้ใช้งานให้มาเข้าที่หน้าเว็บไซต์ของตนเอง หรือเรียกง่ายๆ ว่าปลอมแปลงเว็บไซต์ผู้อื่นเพื่อให้ผู้ใช้งานเข้าใจผิดและได้มาซึ่งข้อมูลของผู้ใช้งาน โดยการทำ Phishing ในเมืองไทย จะพบได้มากกับเว็บไซต์ของธุรกิจการเงินต่างๆ สื่อสังคมออนไลน์ (Social Media)

โซเชียลมีเดียเป็นอีกช่องทางหนึ่งสำหรับการเข้าถึงข้อมูลขององค์กร อีกทั้งยังเป็นช่องทางที่องค์กรตรวจสอบข้อมูลได้ยากมาก  และปัจจุบันผู้ไม่หวังดีก็หันมาใช้ช่องทางนี้ในการเข้าถึงข้อมูลขององค์กรมากขึ้นถึง 41% ของการโจมตีในปัจจุบัน การเข้าถึงข้อมูลขององค์กรมาจากพฤติกรรมการใช้งานของผู้ใช้งานเอง เช่น การกดปุ่มเพื่อตอบคำถามชิงรางวัล หรือแม้
กระทั่งแอพพลิเคชั่นอย่างเกมส์ในสังคมออนไลน์ที่มักขอสิทธิในการเข้าถึงข้อมูลของผู้ใช้งานก่อนเล่นเสมอ

วิธีแก้ไขปัญหาที่ดีที่สุดในการป้องกันภัยคุกคามหรือความเสี่ยงต่างๆ คือการสร้างความตระหนักรู้ และเข้าใจพฤติกรรมการใช้งานของพนักงาน ผู้ดูแลการใช้งานอินเทอร์เน็ตในองค์กรควรจะหันมาใส่ใจและให้ความรู้กับพนักงานทุกคนเพื่อให้เข้าใจถึงภัยคุกคามที่อาจเกิดขึ้นจากพฤติกรรมการใช้งานที่สุ่มเสี่ยงอันเกิดขึ้นจากความไม่รู้ของพนักงานนั่นเอง