แรงงานเปลี่ยนทิศ

ประเทศไทยได้ชื่อว่า ใครใคร่ค้า...ค้า ใครใคร่ขาย...ก็ขายได้ ร้านรวงเปิดเต็มฟุตปาท ริมถนน บางพื้นที่กลายเป็นช็อปปิ้งสตรีท ดึงดูดชาวต่างชาติได้ไม่น้อย

เดี๋ยวนี้คนส่วนมากเรียนจบแล้วฝันอยากเป็นเจ้าของธุรกิจ เริ่มเดินตามฝันตั้งแต่ยังหนุ่มสาว น้อยคนนักที่จะมีความใฝ่ฝันรับราชการเพื่อจะเป็นเจ้าคนนายคนอย่างในอดีต เดี๋ยวนี้ใครประสบความสำเร็จทางธุรกิจตั้งแต่ยังหนุ่มสาวจะได้รับการชื่นชม

โลกสมัยใหม่เปลี่ยนไป แม้กระทั่งในชนชั้นแรงงาน (อย่างพวกเรา) ความใฝ่ฝันไต่เต้าตั้งแต่พนักงานระดับล่างไปจนถึงระดับบริหารมีน้อยลง ความบีบคั้นทั้งในภาวะเศรษฐกิจโดยรวม การแข่งขันกับคู่แข่งในธุรกิจเดียวกัน การบริหารองค์กรให้ประสบความสำเร็จ เป็นแรงกดดันให้พนักงานบางส่วนหันไปเดินในทางที่ขีดขึ้นเอง มากกว่าจะทำงานกับองค์กรจนประสบความสำเร็จ

ปัจจุบัน ลูกจ้างแรงงานไทยหายากขึ้น โดยเฉพาะในธุรกิจบริการ ส่วนใหญ่เป็นแรงงานต่างด้าว ซึ่งแรงงานต่างด้าวเหล่านี้เอง ก็มีพัฒนาการไม่น้อย จากที่เคยเป็นลูกจ้าง พัฒนาไต่เต้าจนเป็นเจ้าของธุรกิจก็มี รวมไปถึงการค้าขายสินค้าตามร้านรวงริมถนน ทุกวันนี้ผู้ขายเป็นชาวต่างชาติจำนวนมาก เป็นที่น่าสนใจว่าแล้วทุกวันนี้คนไทยส่วนใหญ่ประกอบอาชีพอะไรกันบ้าง

อย่างที่กล่าวไปแล้ว คนรุ่นใหม่ส่วนใหญ่ขณะนี้หันมองหาธุรกิจเป็นของตัวเอง ซึ่งส่วนใหญ่จะซื้อมาขายไปเป็นหลัก ทำให้แนวโน้มธุรกิจอีคอมเมิร์ซเติบโตสูงมากในช่วง 2-3 ปีมานี้ และไม่ใช่คนรุ่นใหม่ที่เป็นวัยรุ่นเท่านั้น สมัยนี้เด็กประถมก็ขายของผ่านอินสตาแกรมหรือไอจีกันแล้ว

เทค สตาร์ทอัพ หรือธุรกิจที่เริ่มต้นด้วยเทคโนโลยีขยายตัวสูงมาก โดยเฉพาะในประเทศไทย คนไทย ถือเป็นผู้ที่มีความสามารถในการเข้าถึงเทคโนโลยีสูงกว่าหลายๆ ประเทศ เห็นได้จากยอดการใช้เฟซบุ๊ก อินสตาแกรม หรือไลน์ สื่อสังคมออนไลน์เหล่านี้ กลายเป็นช่องทางทำมาหากินหลักของคนรุ่นใหม่

ธุรกิจเหล่านี้ใช้คนไม่มาก โอกาสประสบความสำเร็จและเสี่ยงสูงพอๆ กัน เพราะเป็นการใช้ช่องทางเทคโนโลยีที่ปรับเปลี่ยนเร็ว ดังนั้นต้องตามกระแสอยู่ตลอดเวลา พัฒนาตัวเองอย่างต่อเนื่อง หยุดนิ่งไม่ได้

ใครจะเลือกเส้นทางไหน ต้องศึกษาให้ดีและติดตามโลกเทคโนโลยีอยู่เสมอ ที่สำคัญการศึกษาต้องเปลี่ยนตาม ไม่เช่นนั้นจบมาก็เสี่ยงตกงานสูง สวัสดีวันแรงงาน