ร่วมกอบกู้รถไฟ

โดย...บากบั่น บุญเลิศ

วันนี้ผมชวนคิดชวนคุยว่าด้วยเรื่องการปฏิรูปรถไฟที่รัฐบาลยุคที่ผ่านมา และรัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ที่มีอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ตั้งธงว่าจะปฏิรูปการทำงานขององค์กรที่บรรพบุรุษเราสรรค์สร้างไว้แต่ลูกหลานไทยไม่เอาไหน ไม่มีการพัฒนาเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่ม หรือเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารจัดการ จนรถไฟไทยกลายเป็นสุสานของการขาดทุนและมีหนี้สินบักโกรกอยู่กว่าแสนล้านบาท

ขณะนี้กระทรวงคมนาคมกำลังเร่งทำประชาพิจารณ์ในการจัดตั้ง “กรมการขนส่งทางราง” ขึ้นมา โดยพยายามทำความเข้าใจกับประชาชนและพนักงานการรถไฟฯ เพื่อหาทางแก้ปัญหาระบบการขนส่งทางรางในเมืองไทยให้มีประสิทธิภาพในการให้บริการ มีประสิทธิภาพในการจัดการเดินรถในอนาคต

แต่ดูเหมือนว่าสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจรถไฟแห่งประเทศไทย กลับตั้งป้อมไม่เห็นด้วยกับการจัดตั้งกรมการขนส่งทางรางขึ้นมา เพื่อเข้ามากำกับดูแลระบบการขนส่งทางรางให้ดีขึ้น

แกนนำสหภาพฯ บอกว่า การใช้ พ.ร.บ.บริหารการขนส่งทางรางขึ้นมา จะทำให้ทรัพย์สินที่เคยเป็นของการรถไฟฯ จะถูกโยกย้ายไปสู่หน่วยงานที่เป็นผู้กำกับดูแล โดยการรถไฟฯ มีสิทธิเพียงการถูกว่าจ้างให้ซ่อมบำรุงเท่านั้น สหภาพฯ จึงเห็นว่าเป็นเรื่องไม่ถูกต้อง เพราะทรัพย์สินทั้งหมดแต่เดิมเป็นของการรถไฟฯ แต่เพียงผู้เดียว

ไม่ต้องแปลความหมายก็บอกได้ว่า สหภาพฯ การรถไฟฯ ที่ถือเป็นองค์กรที่แข็งแกร่งที่สุด หวงแหนสมบัติเจ้าคุณปู่ไม่ยอมให้ใครมาแตะต้อง โดยลืมไปว่าการรถไฟฯ ไม่ใช่ทรัพย์สมบัติของสหภาพฯ แต่ถูกสร้างขึ้นมาให้เป็นของคนไทยทุกคน

ผมว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ที่คนไทยทั้งประเทศจะต้องมาช่วยกันขบคิดในการยกระดับ พัฒนา สมบัติของชาติให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น เพื่อส่งมอบคุณภาพในการบริการที่ดี มีประสิทธิภาพไปสู่ลูกหลานไทยให้ได้ใช้บริการในอนาคต

คนไทยทุกคนต้องตระหนักในภารกิจร่วมกันว่า ถ้ารัฐบาลกำลังจะกู้เงินจำนวนมหาศาลมาลงทุนระบบรางในบ้านเรา เชื่อมเหนือ เชื่อมใต้ พาดผ่านอีสานยันตะวันออก แล้วยังมีการบริหารงานในแบบเดิม เราจะยอมรับได้หรือไม่ ถ้ายอมรับกับการทำงานแบบเดิมไม่ได้ก็เลิกแนวคิดว่า “ธุระไม่ใช่” มาเป็น “ธุระของเรา” เพราะนี่คือบ้านเมืองของเรา

เราต้องผนึกกำลังคนไทย ระดมพลังสมองคนที่่มีความรู้ออกมาเพื่อสรรค์สร้างสิ่งที่ดีกว่า ส่งมอบให้กับคนรุ่นหลังของเรา และต้องทำในยุคเรานี่แหละ ไม่ต้องรอคอยให้ใครมาชี้นิ้วให้เราทำ ยื่นมือ ยื่นสมอง ยื่นความรู้ของเราออกมาช่วยกันคิด ช่วยกันหาวิธีที่ดีมาผลักดันให้รัฐบาลแก้ปัญหาการขนส่งระบบรางให้มีประสิทธิภาพ ทำด้วยสองมือเรานี่แหละ

เพราะขณะนี้ไม่มีประเทศไหนที่การรถไฟฯ จะไร้ประสิทธิภาพในการจัดการ และไร้ซึ่งการพัฒนาเท่าประเทศไทย ยกเว้น อินเดีย ทั้งๆ ที่การรถไฟฯ ของไทยมีระบบการบริหารจัดการตามอำนาจหน้าที่แบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ทั้งการจัดการการเดินรถ การจัดหารถ การพัฒนาที่ดินที่มีอยู่หลายแสนไร่

แต่สิ่งที่คนไทยได้เห็นและสัมผัสจนชินตา คือ ความไร้ประสิทธิภาพในการเดินรถ ความไร้ประสิทธิภาพในการบริหารระบบราง การบริหารสต๊อก ความไร้ประสิทธิภาพในการบริหารจัดการสถานียันที่ดิน ไปที่ไหนรถไฟก็สกปรกเลอะเทอะ เหม็นหึ่งทุกสถานี เดินรถก็ไม่เคยตรงเวลา ทั้งๆ ที่รถยนต์ต่างหยุดให้ตามแยกที่ตัดผ่าน แถมยังตกรางบ่อยมาก จนทุกคนเอือมระอา เบือนหน้าหนี

เราจะปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปหรือไร โปรดถามใจคุณดู