ตราดกับเกาะกง

โดย...ชนิตร

ฉบับที่แล้วผมชวนคิดเกี่ยวกับการจัดตั้งเขตเศรษฐกิจพิเศษ จ.ตราด ของรัฐบาลไทย ที่ประชิดกับเขตเศรษฐกิจพิเศษ เกาะกง ซึ่งทั้งพื้นที่ของไทยและกัมพูชาห่างกันนิดเดียว

สิทธิพิเศษที่รัฐบาลไทยให้ก็น้อยมากกล่าวคือ สิทธิประโยชน์ทางภาษี ได้รับสิทธิประโยชน์ทางภาษีเทียบเท่ากับกรอบสิทธิประโยชน์ของเขตส่งเสริมการลงทุนเขต 3 (บีโอไอ เขต 3 พลัส) โดยยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลเพิ่มเติมเป็นเวลา 3 ปี แต่รวมแล้วไม่เกิน 8 ปี ยกเว้นอากรขาเข้าสำหรับเครื่องจักร ยกเว้นอากรขาเข้าสำหรับวัตถุดิบ หรือวัสดุจำเป็นที่ผลิตเพื่อส่งออกเป็นระยะเวลา 5 ปี

อนุญาตให้หักค่าติดตั้งหรือก่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกจากกำไรสุทธิ 25% ของเงินลงทุนในกิจการที่ได้รับการส่งเสริมและอาจขยายเวลาหรือเพิ่มเติมสิทธิประโยชน์อื่นๆ

ผลประโยชน์อื่นที่ไม่ได้อยู่ในรูปของสิทธิประโยชน์ทางภาษีโดยตรง อาทิ มาตรการผ่อนผันให้แรงงานจากประเทศเพื่อนบ้านเข้ามาทำงานในไทย ใช้บัตรผ่านแดนชั่วคราวในการเดินทางข้ามฝั่งไปมา

การให้บริการแบบจุดเดียวเบ็ดเสร็จ ซึ่งจำแนกเป็น 2 รูปแบบ ได้แก่ การให้บริการแบบจุดเดียวเบ็ดเสร็จบริเวณชายแดน และการเข้าออกของแรงงานต่างด้าว

การให้บริการแบบจุดเดียวเบ็ดเสร็จบริเวณนิคมอุตสาหกรรม เพื่ออำนวยความสะดวกทางด้านเอกสารและให้คำปรึกษาแก่นักลงทุนตั้งแต่ขั้นตอนอนุมัติโครงการ จนกระทั่งสิ้นสุดกระบวนการ

หากพิจารณาสิทธิประโยชน์ของเขตเศรษฐกิจพิเศษในประเทศข้างเคียงของไทยกับกัมพูชาแล้ว ที่เหนือกว่าคือ การให้สิทธิประโยชน์ในด้านการเช่าที่ดินหรือการถือหุ้นของนักลงทุนต่างชาติ นอกจากนี้ก็เส้นทางคมนาคมขนส่งและสาธารณูปโภคพื้นฐานฝีมือแรงงานและระบบไฟฟ้าที่เหนือกว่ากัมพูชา 

แต่การลงทุนในกัมพูชาสามารถใช้ประโยชน์สิทธิพิเศษทางภาษีศุลกากรเป็นการทั่วไป (GSP) และไม่โดน NTB เหมือนกับที่ไทยโดนอย่างหนักในขณะนี้ แถมเขามีสิทธิพิเศษมากมายที่จูงใจ เช่น ยกเว้นภาษีกำไร 9 ปี ของไทย 8 ปี ไม่จำกัดการนำกำไรในการส่งกลับประเทศ

นอกจากนี้ การลงทุนในกัมพูชายังมีค่าแรงงานถูกมากแค่ 85-100 เหรียญสหรัฐ ขณะที่ค่าแรงของไทยตก 300 บาท และกำลังมีการเรียกร้องขอขึ้นค่าแรงงานอีก

ที่ควรขบคิดคือเราจะสู้เขาได้อย่างไร เพราะสิทธิด้านการส่งออก ไม่มีการกีดกันทางการค้า เราสู้ไม่ได้เลยแม้แต่น้อย เพราะกัมพูชาเป็นประเทศที่ได้รับสิทธิพิเศษอย่างเต็มที่จากทั่วโลก

เราเอาอะไรไปสู้เขารัฐบาลต้องตอบโจทย์ให้ได้