พึ่งตัวเอง

สถานการณ์เศรษฐกิจปีนี้คงเป็นอะไรที่คาดเดายาก แต่ที่แน่ๆ คู่ค้าในต่างประเทศไม่ดีนักโดยเฉพาะจีน แม้สหรัฐจะดีขึ้น แต่ยังไม่ดีมาก รวมทั้งปัญหาในฝั่งยุโรปทำให้ตลาดส่งออกซึ่งเป็นที่พึ่งพาหลักหดตัวอย่างน่าใจหาย

ขณะที่กำลังซื้อภายในประเทศเองก็ทรงๆ เพราะปัญหาใหญ่ คือ เม็ดเงินลงทุนจากภาครัฐไม่ออก เอกชนชะลอลงทุน ยิ่งซ้ำเติมปัญหาที่มีอยู่เดิม คือ กำลังซื้อรากหญ้าที่มีปัญหา แม้คนไทยจะปรับตัวได้เร็ว แต่ปัญหาหนี้ที่ค้ำคออยู่ทำให้ดิ้นได้ลำบาก ภาคอุตสาหกรรมจึงอยากให้ภาคธนาคารช่วยในเรื่องอัตราดอกเบี้ยที่ลดลง

สิ่งที่เกิดขึ้น ศูนย์พยากรณ์เศรษฐกิจและธุรกิจ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย จึงปรับลดคาดการณ์การเติบโตของเศรษฐกิจ โดยจีดีพีปีนี้คาดว่าจะขยายตัวอยู่ที่ 3.2% จากเดิมคาดว่าจะขยายตัว 4% การส่งออกจาก 4.1% คาดว่าจะขยายตัว 0.4% เท่านั้น และอย่างที่กล่าวไปข้างต้น การฟื้นตัวคงยากเพราะเศรษฐกิจโลกก็หดตัวเช่นเดียวกัน

สำหรับผลการวิจัยความคิดเห็นของผู้ประกอบการ พบว่า ผู้ประกอบการ 39% เห็นว่ายอดขายลดลงเมื่อเทียบกับ 3 เดือนที่ผ่านมา 40.2% ตอบว่ายอดคำสั่งซื้อลดลง 36.3% ตอบว่าต้นทุนเพิ่มขึ้น โดยปัญหาที่ธุรกิจต้องเจอสูงสุดใน 3 อันดับแรก ได้แก่ ปัญหาด้านการเงิน รองลงมา คือ ภาษี การตลาด บุคลากร และด้านเทคนิคการผลิต ตามลำดับ

อย่างไรก็ตาม ผู้ประกอบการส่วนใหญ่ 30.4% ตอบอย่างมีความหวังว่า ธุรกิจจะฟื้นตัวในช่วงไตรมาส 3 ของปี 2558 นี้ ขณะที่อีก 28.8% ตอบว่าน่าจะฟื้นตัวในช่วงไตรมาส 4 ของปี

ช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมา ผู้ประกอบการให้ความเห็นเป็น 2 แนวทาง ด้านหนึ่งหวังว่ากำลังซื้อจะฟื้นคืนมา หลังจากเห็นความคึกคักที่เกิดขึ้น แต่อีกด้านหนึ่งให้ความเห็นว่าจากนี้ไป ภาวะเศรษฐกิจไทยจะเจอกับของจริง จากปัญหาต่างๆ ที่ถาโถมเข้ามา ดังนั้นการที่รัฐบาลพยายามออกมาให้ความมั่นใจ สร้างความเชื่อมั่นว่าเศรษฐกิจ การลงทุน กำลังจะเดินเครื่องนั้นอาจไม่เพียงพอ แต่ต้องพยายามทำให้เห็นจริงว่าเครื่องยนต์นั้นเดินแล้ว

ถึงกระนั้น การที่เราจะตั้งความหวังกับรัฐบาลเพียงอย่างเดียวก็อาจจะเสี่ยงเกินไป การพยายามช่วยตัวเองถือเป็นสิ่งที่ต้องเร่งกระทำที่สุดในตอนนี้