กอบกู้ ‘ความเชื่อมั่น’ ฝ่ามรสุมเศรษฐกิจโลกซบ

ในช่วง 4 เดือนที่ผ่านมา ต้องถือว่า จักรมณฑ์ ผาสุกวนิช รมว.อุตสาหกรรม ได้สะสางปัญหา ที่ค้างคาในกระทรวงอุตสาหกรรมสำเร็จไปขั้นหนึ่ง โดยเฉพาะการเร่งรัดออกใบอนุญาตต่างๆ เช่น ใบ ร.ง.4 แต่ในแง่การปรับโครงการผลิตภาคอุตสาหกรรมยังไม่มีความเป็นรูปธรรมแต่อย่างใด

หลายปีที่ผ่านมาการผลิตในภาคอุตสาหกรรมของไทยเผชิญกับความท้าทาย ทั้งจากปัจจัยการเมืองในประเทศ และภาวะเศรษฐกิจของประเทศคู่ค้าที่อยู่ในภาวะย่ำแย่ แต่ประเด็นที่สำคัญมากกว่านั้น คือ สินค้าอุตสาหกรรมของไทยอยู่ในภาวะที่แข่งขันไม่ได้

เห็นได้จากดัชนีผลผลิตอุตสาหกรรม (MPI) ของไทยติดลบต่อเนื่องกันถึง 20 เดือน นับตั้งแต่เดือน เม.ย. 2556 จนถึงเดือน พ.ย. 2557 ใน ขณะที่จีดีพีภาคอุตสาหกรรมขยายตัวต่ำกว่าอัตราการขยายตัวจีดีพีของประเทศ โดยในปี 2556 จีดีพีภาคอุตสาหกรรมขยายตัว 0.1% เทียบกับจีดีพีประเทศที่เติบโต 2.9% ขณะที่ไตรมาส 1-3 ของ ปีนี้จีดีพีอุตสาหกรรมติดลบที่ 2.7% 1.6% และ 0.7% ตามลำดับ เทียบกับจีดีพีประเทศในไตรมาสแรกที่ติดลบ 0.6% ก่อนกลับมาเป็นบวก 0.4%  ในไตรมาส 2 และบวก 0.6% ในไตรมาส 3

ต่างจากเมื่อปี 2553-2555 ที่จีดีพีอุตสาหกรรมขยายตัวได้สูงกว่าจีดีพีโดยรวม โดยมีการเติบโตที่ 13.8% ในปี 2553 เติบโต 4.3% ในปี 2554 และเติบโต 7% ในปี 2555 เทียบกับจีดีพีประเทศ ปี 2553-2555 ที่ขยายตัวที่ระดับ 7.8% 0.1% และ 6.4% ตามลำดับ

อุดม วงศ์วิวัฒน์ไชย ผู้อำนวยการสำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม (สศอ.) ระบุว่า การผลิต ในภาคอุตสาหกรรมส่วนใหญ่จะเป็นการผลิตเพื่อส่งออก ดังนั้นเมื่อเศรษฐกิจโลกขยายตัวได้ดี จีดีพีภาคอุตสาหกรรมจะขยายตัวสูงกว่าจีดีพีของประเทศ แต่ในช่วง 2 ปีที่ผ่านมาเศรษฐกิจโลกอยู่ในภาวะตกต่ำ ทำให้จีดีพีภาคอุตสาหกรรมขยายตัวในอัตราที่ต่ำ แม้ว่าจะมีนโยบายรถคันแรกมาช่วยพยุงในช่วงเวลาหนึ่งก็ตาม

“หากโครงสร้างอุตสาหกรรมของเรายังเหมือนเดิม เราก็ยังมีความเสี่ยงจากปัจจัยเศรษฐกิจโลก และแม้ว่าในปีนี้มีการประเมินว่าเศรษฐกิจโลกจะขยายตัว 3.5-3.8% จาก 3.3% ในปีที่แล้ว และทำให้การค้าโลกขยายตัว 5% แต่ทั้งหมดก็ขึ้นอยู่กับเศรษฐกิจสหรัฐจะดีขึ้นตามที่คาดหรือไม่ อีกทั้งยังต้องจับตาปัจจัยแทรกซ้อน เช่น ปัญหารัสเซียว่าจะพัฒนาไปสู่สงครามหรือไม่” อุดม กล่าว

ด้าน สมชาย หาญหิรัญ รองปลัดอุตสาหกรรม ให้ความเห็นว่า นับตั้งแต่เกิดเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ปลายปี 2554 ภาคอุตสาหกรรมได้รับผล กระทบอย่างรุนแรง โดยเฉพาะการที่ผู้ผลิตลดความเสี่ยงโดยการขยายฐานผลิตไปยังประเทศเพื่อนบ้าน และเมื่อเศรษฐกิจโลกตกต่ำลง ทำให้ภาคอุตสาหกรรมได้รับผลกระทบเพิ่มขึ้นอีก ส่งผลให้ผู้ผลิตบางรายต้องปรับตัว โดยแยกภาคบริการ ที่เคยรวมอยู่กับอุตสาหกรรมไปตั้งเป็นบริษัทใหม่ หรือเอาต์ซอร์สงานบริการออกไปเพื่อเป็นการ ลดต้นทุน

ในขณะที่ภาคเอกชนมองว่า สาเหตุหลักที่ทำให้การผลิตในภาคอุตสาหกรรมขยายตัวลดลง เป็นผลจากความไม่เชื่อมั่นต่อเสถียรภาพการเมืองของไทยในช่วง 4-5 ปีที่ผ่านมา และรัฐบาลยังไม่สามารถกอบกู้ความเชื่อมั่นตรงนี้กลับมาได้

“อุตสาหกรรมไทยพึ่งพาการเติบโตจากอีสเทิร์นซีบอร์ดมานานกว่า 30 ปี หากยังไม่สามารถเปิดแหล่งอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ใหม่ๆ ได้ การที่จะได้เห็นอุตสาหกรรมเติบโตอย่างรวดเร็วคงเป็นไปได้ยาก” แหล่งข่าวจากสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ส.อ.ท.) เปิดเผย

นี่คือโจทย์หินของรัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ที่ต้องเผชิญในปีนี้ื