“สตัทเตอริง คิง” ทางเลือกธุรกิจของผู้ป่วยออทิสติก

โดย...ชาลินี ลงกานี

เมื่อแมทท์ คอทเทิล ขอหัวหน้าให้ได้ทำงานร้านเบเกอรี่ของซูเปอร์มาร์เก็ต เจ้านายสาวกลับปฏิเสธกลับไปพร้อมบอกว่าคอทเทิลคงทำอะไรไม่ได้ไปมากกว่าเก็บรถเข็นที่ลูกค้าทิ้งไว้ไปเข้าที่ แต่ภายหลังจากเอาสินค้าใส่ถุงและเก็บรถเข็นนานกว่า 6 ปี คอทเทิลก็อยากจะก้าวหน้ามากกว่านี้ ประกอบกับได้เรียนรู้วิธีการทำขนม

เรื่องราวดังกล่าวนี้คงเป็นเรื่องแปลกที่เจ้านายไม่ยอมเลื่อนขั้นพนักงาน และปล่อยให้ทำงานต๊อกต๋อยยาวนานกว่า 6 ปี แต่ในกรณีของคอทเทิลนั้นพิเศษเสียหน่อย เพราะแมทท์ คอทเทิล จากเมืองสกอตส์เดล รัฐแอริโซนา มีความบกพร่องด้านการพัฒนาการ หรือที่เรียกว่าออทิสติก

หลังจากลาออกจากงานอันซ้ำซากจำเจในซูเปอร์มาร์เก็ต คอทเทิลก็ได้เปิดร้านเบเกอรี่โดยใช้ชื่อว่า “สตัทเตอริง คิง เบเกอรี่” ล้อกับอาการตัวเอง เพราะมีความหมายว่าราชาขนมผู้ติดอ่างนั่นเอง ในทุกๆ วัน ราชาจะอบคุกกี้ บราวนี่ และสโกนเพื่อส่งให้กับคาเฟ่ และรับจัดอาหารว่างให้บริษัทและงานต่างๆ

คอทเทิลเป็นหนึ่งในผู้ป่วยออทิสติกไม่กี่คนที่เป็นเจ้าของกิจการ และถึงแม้ว่ามีความเคลื่อนไหวของภาคส่วนต่างๆ ที่ต้องการยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือผู้ใหญ่ที่เป็นออทิสติกให้มีงานทำ กระนั้น คอทเทิลและครอบครัวกลับคิดว่าการออกมาเปิดร้านของตัวเองเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

แน่นอนว่าต้องมีการฝึกฝนและศึกษาตลาดก่อนเริ่มลงทุนจริงจัง แต่สำหรับผู้ป่วยที่มีปัญหาด้านการพัฒนาการแล้ว อุปสรรคก็ดูเหมือนจะมากมายกว่าคนทั่วไป เพก คอทเทิล แม่ของแมทท์เล่าว่าระหว่างที่ลองทำงานในร้านเบเกอรี่ ลูกชายก็ต้องเจอกับคนที่ไม่เข้าใจ และถูกตะโกนใส่หน้าด้วยความไม่พอใจ พอจะลงสมัครเรียนในโรงเรียนสอนทำอาหาร ผู้อำนวยการก็บอกอย่างนิ่มนวลว่าคงเป็นไปไม่ได้

อย่างไรก็ตาม ผู้ที่มุ่งมั่นมักไม่ถูกโอกาสทอดทิ้ง เพราะสถาบันวิจัยโนคออทิสม์ของเซาธ์เวสท์ได้จัดหาเชฟขนมมาฝึกสอนคอทเทิลในปี 2000 และในปี 2012 ก็มีเซอร์ไพรส์อย่างแรงเมื่อคาเฟ่แห่งหนึ่งต้องการสั่งซื้อขนมของคอทเทิลไปวางขาย และนั่นคือจุดเปลี่ยนทำให้ความตั้งใจที่จะเปิดร้านดูไม่ไกลเกินจริง

หากพบสิ่งที่สนใจมากๆ ทักษะก็จะถูกพัฒนาตามมา และข้อบกพร่องต่างๆ ก็กลายเป็นเรื่องเล็กน้อย ทั้งนี้ทั้งนั้น ผู้ป่วยออทิสติกก็ยังไม่สามารถบริหารร้านเพียงลำพังได้ และครอบครัวก็คือเสาหลักที่ให้พึ่งพิงได้ดีที่สุด อย่างเช่นเพก คอทเทิลที่เป็นคนรับออร์เดอร์และทำการตลาดให้สตัทเตอริง คิง เบเกอรี่เพราะการคุยโทรศัพท์ยังเป็นปัญหาสำหรับเจ้าของธุรกิจตัวจริง

“เขานี่แหละตัวจริง ขนมก็อร่อยสุดยอด ความบกพร่องไม่ใช่เรื่องสำคัญเลยแม้แต่น้อยสำหรับผม” คริส นอร์ครอส ผู้จัดการทั่วไปของบริษัทก่อสร้างที่สั่งคุกกี้จากสตัทเตอริง คิง เบเกอรี่ครั้งละ 300 ชิ้น ยืนยันความสำเร็จ และความอร่อย

นอกจากคอทเทิลแล้ว ยังมีผู้ป่วยออทิสติกอีกหลายรายที่ก้าวข้ามอุปสรรคมาเป็นเจ้าของกิจการ ยกตัวอย่างเช่น โจ สเตฟฟี่ ที่นอกจากจะเป็นออทิสติกแล้วยังพ่วงมาด้วยดาวน์ซินโดรม ทำให้ไม่สามารถถูดได้ แต่ก็เปิดร้านขายป๊อปคอร์นชื่อดังในแคนซัสมาเกือบ 10 ปี

วินนี่ ไอร์แลนด์ ก็มีปัญหาด้านการสื่อสาร ทว่าได้กลายเป็นเจ้าของกิจการรับจัดสวนในนอร์ธ แคโรไลน่า และทำงานร่วมกับผู้ช่วย เช่นเดียวกับคริสโตเฟอร์ ทิดมารช์ ซึ่งแม้จะเรียนจบมหาวิทยาลัย แต่ก็พบว่าโลกการทำงานไม่เอื้อต่อคนที่มีสภาพเช่นนี้ จึงได้เปิดบริษัทปลูกผักโดยใช้น้ำ หรืออรควาโพนิกส์