เอทานอลแพง 3 เท่า

พลันที่ รังสรรค์ ศรีวรศาสตร์ ปลัดกระทรวงการคลัง และกรรมการบริษัท ปตท. ระบุว่า ได้เจรจากับบริษัท ปตท. ให้รับซื้อข้าวสารเสื่อมสภาพ 1 แสนตัน สำหรับนำไปผลิตเป็นเอทานอล เช่นเดียวกับก่อนหน้านี้ที่ พันศักดิ์ วิญญรัตน์ อดีตประธานที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ได้เสนอแนวคิดดังกล่าวต่อรัฐบาลยิ่งลักษณ์เช่นกัน

แต่แนวคิดการนำข้าวเสื่อมสภาพไปผลิตเป็นเอทานอลนั้น มีการตั้งคำถามถึงความคุ้มค่าของต้นทุนและความพร้อมโรงงานผลิตเอทานอล

สิริวุทธิ์ เสียมภักดี นายกสมาคมผู้ผลิตเอทานอล บอกว่า การนำข้าวเน่าไปผลิตเป็นเอทานอล เป็นช่องทางหนึ่งในการช่วยแก้ปัญหาข้าวเน่า เพียงแต่ต้นทุนการนำข้าวไปผลิตเป็นเอทานอลจะสูงมากเมื่อเทียบกับการผลิตเอทานอลจากกากน้ำตาล (โมลาส) หรือมันสำปะหลัง

“หากรับซื้อข้าวในราคาจำนำตันละ 2.4 หมื่นบาท หรือกิโลกรัมละ 24 บาท ในขณะที่การนำมาผลิตเอทานอลจะใช้ข้าวในอัตรา 2.52.6 กิโลกรัม จึงจะได้เอทานอล 1 ลิตร ดังนั้นต้นทุนในการผลิตเอทานอลจากข้าวจะอยู่ที่ลิตรละ 6062 บาท ในขณะที่ราคากลางเอทานอลที่ซื้อขายกันตอนนี้อยู่ที่ 26 บาท/ลิตร ซึ่งแพงกว่ากันถึง 3 เท่า” สิริวุทธิ์ ระบุ

นอกจากนี้ ประเด็นที่ต้องระมัดระวัง คือ ต้องรู้ว่าข้าวเน่าที่รับซื้อมาผลิตเป็นเอทานอลอยู่ในพื้นที่ใดบ้าง มีคุณภาพเป็นอย่างไร และอยู่ใกล้กับโรงงานเอทานอลแหล่งใดบ้าง เพราะนอกจากต้นทุนการขนส่งแล้ว การผลิตเอทานอลจากข้าวนั้น จะต้องใช้โรงงานที่ผลิตเอทานอลจากมันสำปะหลังเท่านั้น และต้องมีการปรับปรุงกระบวนการผลิตบางส่วนในโรงงานด้วย

ขณะเดียวกัน แนวคิดการนำข้าวไปผลิตเป็นเอทานอล จำเป็นต้องขึ้นอยู่กับนโยบายและการตัดสินใจของบริษัท ปตท.

พรชัย รุจิประภา อดีตปลัดกระทรวงพลังงาน ในฐานะกรรมการบริษัท ปตท. กล่าวว่า ขณะนี้คณะกรรมการ ปตท.ยังไม่มีการหารือกันเรื่องนี้ ซึ่งแนวคิดการผลิตเอทานอลจากข้าวเสื่อมสภาพ มีหลักการคล้ายกับการผลิตเอทานอลจากมันสำปะหลัง ส่วนจะต้องใช้เงินเท่าไหร่หรือมีราคาอย่างไรนั้น อยากให้มองเป็นเรื่องของซีเอสอาร์มากกว่า

คงไม่ง่ายเสียแล้วกับแนวคิดการนำข้าวเน่ามาผลิตเป็นเอทานอล