จัดระเบียบ

สัปดาห์นี้ชาวอินโดนีเซียได้รู้แล้วว่า ใครคือผู้นำคนใหม่ของพวกเขาและนำรัฐนาวาลำนี้ให้โลดแล่นต่อไปในเวทีโลก ท่ามกลางทุนต่างประเทศที่กำลังจับจ้อง “อินโดนีเซีย” ว่าเป็นขุมทองอีกแห่งที่น่าลงทุน

ระหว่างรอผลการเลือกตั้งอย่างเป็นทางการ ในอินโดนีเซียก็มีการเปลี่ยนแปลงที่ถือว่าเป็น “การจัดระเบียบ” คล้ายกับประเทศไทยเหมือนกัน

นั่นคือการจัดระเบียบหาบเร่แผงลอยในกรุงจาการ์ตา ที่มีการย้ายพวกพ่อค้าแม่ค้าที่เคยยึดทำเลข้างถนนเป็นแหล่งทำมาหากินให้ไปอยู่ในพื้นที่ซึ่งทางการจัดไว้ให้ ซึ่งฝ่ายบริหารเมืองหวังว่าการย้ายผู้ค้าจะช่วยบรรเทาปัญหารถติดและการทิ้งขยะไม่เป็นที่เป็นทางได้อีกทางหนึ่ง

ระบบใหม่ของกรุงจาการ์ตาจะออกเดบิตการ์ดเอทีเอ็มให้กับพ่อค้าแม่ขายทุกคน ซึ่งจะมีข้อมูลชื่อ สินค้า และทำเลค้าขาย ขณะที่ผู้ค้ามีภาระต้องจ่ายค่าเช่าที่ให้ราชการประมาณ 2,0004,000 รูเปียห์

แน่นอนว่าการเปลี่ยนแปลงทุกครั้งไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ไหน ย่อมมีทั้งคนพอใจและคนไม่พอใจ ซึ่งคนที่ไม่พอใจก็หนีไม่พ้นเจ้าของหาบเร่แผงลอย เพราะไม่อยากถูกย้ายที่ทำกินไปอยู่ห่างไกลจากลูกค้า ซึ่งไม่รู้ว่าจะมีรายได้ในอนาคตมากน้อยแค่ไหน

แม้ว่าระบบใหม่จะกำหนดให้จ่ายค่าตอบแทนให้รัฐน้อยลงมาก จากปัจจุบันที่ต้องจ่ายค่าเช่าพื้นที่ให้กับ “ผู้ประสานงาน” หรือเรียกง่ายๆ ว่า ผู้มีอิทธิพลคุมพื้นที่ สูงถึงวันละ 1.5 หมื่นรูเปียห์ก็ตาม แต่คนส่วนนี้มองว่าค่าเช่าแพงไม่ใช่ปัญหา แต่ถ้ารายได้น้อยลง หรือไม่มีรายได้คือปัญหาใหญ่จริง

ก็ต้องติดตามกันว่า การจัดระเบียบหาบเร่แผงลอยในกรุงจาการ์ตารอบนี้จะมีผลอย่างไรบ้าง เพราะหากย้าย “คนขาย” ไปอยู่ในทำเลที่ไม่มี “คนซื้อ” ต่อให้ค่าเช่าถูกแค่ไหน ก็คงไม่คุ้ม คนบริหารต้องคิดไว้ล่วงหน้าด้วยว่า จะทำอย่างไรเพื่อจะดึงดูด “คนซื้อ” หรือหากการจัดระเบียบไม่ได้ผลตามที่คาดหวังไว้ จะทำอย่างไรต่อไป

หากต้องย้ายทำเลทำกินกันจริง พื้นที่ใหม่ก็ไม่ควรจะอยู่ไกลจากทำเลเดิมมากนัก หรือไม่ก็ต้องมี “คนซื้อ” ไม่มากไม่น้อยกว่าที่เดิมมาก

แต่หากคิดแล้วว่า เป็นนโยบายที่ดีต่อส่วนรวมจริงๆ ก็ต้องมีการบังคับใช้ และดำเนินการอย่างจริงจัง