ควรทำให้เหมือนกัน

ผ่านไปหมาดๆ กับการประมูลรถยนต์ของกลางของกรมศุลกากร ที่มีการนำรถยนต์หรูระดับราคาหลักสิบล้านบาทเข้ามาประมูลหลายคัน และอีกจำนวนไม่น้อยที่เป็นรถตลาดที่อยู่ในกระแสความต้องการ

การประมูลดูเหมือนจะไม่คึกคัก จากราคาเปิดประมูลที่แลดูจะสูงลิบลิ่วจากการตั้งเป้าหมายด้านรายได้ของการประมูลในครั้งนี้ที่สูงถึง 600 ล้านบาท ซ้ำยังในช่วงเวลาการประมูลมีกระแสการตรวจสอบแหล่งที่มาของรายได้และการเสียภาษีสำหรับผู้ที่ครอบครองรถยนต์เกิน 3 ล้านบาทขึ้นไป

ที่กล่าวถึงประเด็นนี้ขึ้นมาไม่ใช่อยู่ที่ว่ากระแสจะคึกคักมากน้อยเพียงไรการตั้งรายได้การประมูลจะเป็นอย่างไร หรือจะมีการตรวจสอบแหล่งที่มาจนมีผลกระทบหรือไม่ เพราะในที่สุดแล้วก็ได้มีการยกเลิกการตรวจสอบแหล่งที่มาไปในที่สุด

สาระสำคัญอยู่ที่ชื่อการประมูลก็บอกอยู่แล้วว่าเป็น “ของกลาง” ที่มีการกระทำผิดกฎหมายไม่ว่าจะทางใดก็ตาม ซึ่งที่เห็นจะมีมากที่สุด คือ การหนีภาษีการนำเข้า ฉะนั้นการนำมาเปิดประมูลอีกครั้งก็เสมือนการ “ฟอก” ให้ “ของกลาง” กลายเป็นของถูกกฎหมายที่เคยจดทะเบียนไม่ได้ก็จดได้

ถึงแม้การประมูลหลายฝ่ายจะมองเห็นเป็นการสร้างรายได้เข้ารัฐ หากแต่รายได้ที่เพิ่มขึ้นมาดั่งตัวอย่างที่ยกขึ้นมาเพียง 600 ล้านบาท คงเทียบไม่ได้กับมูลค่าของรายได้ที่ประเทศชาติเสียหายไปจากการกระทำผิดกฎหมาย

คงจะดีถ้าของผิดกฎหมายได้รับการปฏิบัติเช่นในลักษณะเดียวกัน อย่างเช่น เหล้าเถื่อนยังทุบทิ้งได้ ... ปืนเถื่อนยังเอาไปหลอมละลายได้ ... แล้วไฉนเลยรถยนต์เถื่อน ... จะทำลายไม่ได้

เพราะอย่างไร “ของผิดกฎหมาย” ก็คือ “ของผิดกฎหมาย” อยู่วันยังค่ำ