ธุรกิจลำไยอบแห้ง

ปัญหามาเฟียในวงการลำไยมีการพูดกันมานาน แต่ไม่เคยมีการจัดการอย่างจริงจัง จนกระทั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) โดย พล.อ.ยอดยุทธ บุญญาธิการ ที่ปรึกษา พล.อ.ฉัตรชัย สาริกัลยะ รองหัวหน้า คสช. ต้องยกประเด็นนี้ขึ้นมาหารือเป็นกรณีพิเศษหลังจากมีการร้องเรียน ทำให้ทั้งกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และกระทรวงพาณิชย์เริ่มนั่งไม่ติด

เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า การค้าลำไยใน 8 จังหวัดภาคเหนือ ที่แต่ละปีมีผลผลิตประมาณ 4-5 แสนตัน ถือว่ามากกว่าการบริโภคในประเทศปีละ 4 แสนตัน ทำให้เกิดธุรกิจการค้าลำไยแห้งขึ้นมา

การทำธุรกิจค้าลำไยอบแห้ง เดิมนั้นดำเนินการผ่านพ่อค้าคนกลางในประเทศ กับเอเยนต์นำเข้าลำไยอบแห้งในจีนที่รู้ลู่ทางการนำเข้าเป็นอย่างดี แต่ต่อมาพ่อค้าจีนเริ่มรู้ทิศทางลมจึงไม่ใช้บริการพ่อค้าไทย หันไปไล่ซื้อจากเจ้าของสวน และสหกรณ์ผู้แปรรูปลำไยอบแห้งโดยตรง ทำให้พ่อค้าไทยเริ่มถอยจากการส่งออกลำไยอบแห้งไปจีน

ส่งผลให้การส่งออกลำไยอบแห้งของไทยตกอยู่ในมือพ่อค้าจีนกลุ่มนี้ซึ่งจากการตรวจสอบพบว่า มีอยู่ไม่เกิน 6 รายเท่านั้น เมื่อไม่มีผู้ค้ารายอื่นเข้าคานอำนาจในระบบตลาด ทำให้การค้าลำไยอบแห้งตกอยู่ในมือขาใหญ่ในการกำหนดราคาแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด

ขณะที่เมื่อตรวจสอบบริษัทที่ทำหน้าที่รับซื้อลำไยอบแห้งและมีการส่งออกไปจีนจะมีเพียง 11-12 ราย แต่รายใหญ่ประกอบด้วย 1.บริษัท ทีอี อินเตอร์เนชั่นแนล 2.บริษัท ซีเต๋อ 3.บริษัท อะโกรโปรดักส์ เน็ทเวิร์ค 4.บริษัท ป.เฮง อินเตอร์เทรด 5.บริษัท อีเจิ้ง