คัดผู้โดยสาร

ในช่วงที่เกิดการระบาดของโรคไข้หวัดนกในประเทศไทยเมื่อปี 2547 และการระบาดของโรคไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ 2009 บริษัท ท่าอากาศยานไทย หรือ ทอท. กำหนดมาตรการคัดกรองผู้โดยสารที่เข้าข่ายติดเชื้อเพื่อป้องกันการแพร่เชื้อโรค

เพราะที่ผ่านมา ทอท.ยังไม่มีการติดตั้งระบบเอกซเรย์และคัดกรองโรคของผู้โดยสารที่เดินทางเข้าออกสนามบินที่อยู่ในความรับผิดชอบทั้ง 6 แห่งอย่างเป็นระบบ มีเพียงการตั้งจุดคัดกรองผู้โดยสารเท่านั้น

ล่าสุด ผู้บริหาร ทอท. ระบุว่า ในปี 2558 ทอท.จะจัดสรรงบประมาณ 1,300 ล้านบาท จัดหาระบบการคัดกรองโรคของผู้โดยสาร หลังความเสี่ยงจากโรคติดต่อเพิ่มขึ้น เช่น โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ 2012 และโรคติดเชื้อไวรัสอีโบลา ตลอดจนการก่อการร้ายโดยใช้อาวุธเชื้อโรค

อย่างไรก็ตาม ทอท.ยังไม่ได้เปิดเผยวิธีการจัดซื้อจัดจ้างระบบดังกล่าวจากที่ก่อนหน้านี้ ทอท.ได้ดำเนินการโครงการจัดจ้างระบบตรวจสอบและคัดกรองผู้โดยสารล่วงหน้า (เอพีพีเอส) 8,313 ล้านบาท หรือระบบตรวจสอบ คัดกรองและบันทึกประวัติผู้โดยสารขาเข้าและขาออกโดยอัตโนมัติ

ต่อมาโครงการดังกล่าวถูกคณะกรรมการติดตามและตรวจสอบการใช้จ่ายงบประมาณภาครัฐ (คตร.) ที่มี พล.ท.อนันตพร กาญจนรัตน์ ปลัดบัญชีทหารบก เป็นประธาน สั่งระงับ เนื่องจากเห็นว่าราคากลางที่ตั้งไว้สูงเกินความเป็นจริง ทอท.ต้องกลับไปทบทวนราคากลางใหม่

ขณะที่สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน (สตง.) ท้วงติงวิธีการคำนวณราคากลางโครงการจัดหาระบบเอพีพีเอส ที่ทำให้ราคากลางสูงเกินจริง

เนื่องจาก ทอท.อ้างว่าเป็นราคากลางที่คำนวณจากผู้โดยสารขาเข้าขาออก 42 ล้านคน/ปี คูณด้วยระยะเวลา 5 ปีของสัญญา คูณด้วยค่าจ้างที่คณะกรรมการการบินพลเรือน (กบร.) กำหนดไว้ไม่เกิน 32 บาท/คน/เที่ยว ทำให้ราคากลางสูงถึง 8,113 ล้านบาท

ทว่า การคำนวณราคากลางของ ทอท.ดังกล่าว กลับแตกต่างไปจากการประเมินค่าใช้จ่ายและการคำนวณราคากลางตามหลักเกณฑ์ทั่วไป ซึ่งจะคำนวณจากค่างานต้นทุน เช่น วัสดุสิ่งของและอุปกรณ์ที่ผู้รับจ้างต้องลงทุน บวกกับค่าจ้างแรงงานบุคลากรที่ต้องใช้บริการตลอด 5 ปี และค่าใช้จ่ายอื่นๆ ในการดำเนินงาน อาทิ ค่าดอกเบี้ย กำไร และภาษี

จึงต้องติดตามว่าระบบคัดกรองโรคผู้โดยสารของ ทอท. 1,300 ล้านบาท จะมีวิธีการกำหนดราคากลางอย่างไร