‘Sell in May’ จะขลังอีกหรือไม่

สัปดาห์ที่ผ่านมา กระแสเงินยังคงไหลเข้าภูมิภาคเอเชียติดต่อกันเป็นสัปดาห์ที่ห้า พร้อมด้วยปริมาณการซื้อที่เพิ่มขึ้นเป็น 1,679 ล้านเหรียญสหรัฐ จาก 879 ล้านเหรียญสหรัฐในสัปดาห์ก่อนหน้า เม็ดเงินส่วนใหญ่ยังคงไหลเข้าตลาดหุ้นเกาหลีใต้และไต้หวันเหมือนในช่วง 34 สัปดาห์ที่ผ่านมา และมีการเพิ่มน้ำหนักการซื้อในอินโดนีเซียอีกเล็กน้อย ตลาดหุ้นไทยจึงได้รับอานิสงส์จากเม็ดเงินที่ยังคงไหลเข้ามาในภูมิภาค แม้ว่าปัจจัยพื้นฐานทางเศรษฐกิจ การเมือง และกำไรของบริษัทจดทะเบียนจะไม่สนับสนุนก็ตาม หากตลาดหุ้นไทยจะปรับขึ้นไปมากกว่านี้จึงเป็นความเสี่ยงตรงที่ค่า PE Ratio จะยิ่งดูแพงขึ้น ยกเว้นบริษัทจดทะเบียนจะทำกำไรได้ดีกว่านักวิเคราะห์คาดการณ์ไว้ ซึ่งดูแล้วเป็นไปได้ยาก ขณะที่เดือน พ.ค.นี้เป็นเดือนที่ท้าทายมากทีเดียวทั้งเรื่องคดีทางการเมืองและเป็นเดือนที่ตลาดหุ้นมักตกแรงที่สุดจากสถิติในอดีต ท่านที่ต้องการจะลงทุนในบรรยากาศที่ความเสี่ยงเพิ่มขึ้น อย่าลืมพก “ความกล้า” มาด้วย ไม่เช่นนั้นหาจังหวะลดพอร์ต ถือเงินสดไว้รอซื้อรอบถัดไป

ในช่วง 4 ปีที่ผ่านมา (ปี 2553-2556) เดือน พ.ค.เป็นเดือนที่ตลาดหุ้นไทยปรับลงทุกปี (ลดลงเฉลี่ย 3% จากสิ้นเดือน เม.ย.) หรือจะย้อนถอยหลังไป 10 ปี มีอยู่เพียง 4 ปี (น้อยกว่าครึ่ง) ที่ตลาดหุ้นในเดือน พ.ค.เป็นบวก แต่หากไม่รวมปี 2552 ซึ่งตลาดหุ้นทั่วโลกปรับตัวสูงขึ้นเพราะได้รับอานิสงส์จากสภาพคล่องส่วนเกินจาก QE ที่ระดมกันออกมาจากหลายประเทศ จะถือว่า 6 ใน 9 ครั้งที่ตลาดหุ้นในเดือน พ.ค.ติดลบ (น้ำหนักการปรับตัวลงยิ่งมากขึ้น) หากพิจารณาการซื้อขายของนักลงทุนต่างชาติ เดือน พ.ค.เป็นเดือนที่แรงขายมีมากที่สุดของปี ตามด้วยเดือน มิ.ย. ปรากฏการณ์ดังกล่าวจึงเป็นที่มาของคำพูดที่ว่า “Sell in May and Go Away” เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นกับราคาของสินทรัพย์เสี่ยงทั่วโลก ไม่ลำพังเฉพาะตลาดหุ้นไทยเท่านั้น

คดีทางการเมืองที่สำคัญที่เกี่ยวพันถึงการอยู่หรือไปของนายกฯ รักษาการ มีอยู่ 2 คดี คือ กรณีโยกย้ายคุณถวิล เปลี่ยนศรี ซึ่งจะครบกำหนดที่คุณยิ่งลักษณ์ต้องชี้แจงต่อศาลรัฐธรรมนูญในวันศุกร์นี้ หลังจากนั้นน่าจะใช้เวลาพิจารณาไม่นานนัก เพราะมีคำวินิจฉัยของศาลปกครองสูงสุดเป็นบรรทัดฐานมาแล้ว และคดีทุจริตจำนำข้าว หลังจากสอบพยานไปแล้ว 4 ปาก น่าจะใช้เวลาอีกไม่นานเช่นกัน เดือน พ.ค.นี้จึงเป็นเดือนที่ท้าทายทีเดียว

หากพิจารณาถึงความถูกความแพงของหุ้นโดยดูจากค่า PE Ratio ที่นักวิเคราะห์หลายสำนักเตือนมาระยะหนึ่งแล้วว่า ตลาดหุ้นไทยมี PE สูง (แพง) เอาเป็นว่าถ้าอิงตัวเลขค่าเฉลี่ย EPS (กำไรต่อหุ้น) ของตลาดสิ้นปีนี้จากที่หลายสำนักวิจัยคาดการณ์ อยู่ที่ 104 บาท ดัชนีตลาดวานนี้ที่ 1,411 จุด จึงคิดเป็น PE 13.6 เท่า หากเทียบกับตลาดหุ้นในภูมิภาคเอเชียที่ปัจจุบันซื้อขายเฉลี่ย 14.0 เท่า หรือเทียบกับอินโดนีเซียและฟิลิปปินส์ที่ซื้อขายที่ 1618 เท่า อาจดูว่าตลาดหุ้นไทยถูก แต่หากคำนึงถึงเศรษฐกิจของเราในปีนี้ที่น่าจะขยายตัวไม่เกิน 3% ต่ำที่สุดในภูมิภาค เราก็ไม่ควรซื้อขายที่ PE ระดับเดียวกับตลาดอื่นที่เศรษฐกิจเติบโตได้ดีกว่าเรา

นอกเหนือจากนั้น EPS ของตลาดหุ้นไทยที่ 104 บาท ยังมีแนวโน้มถูกปรับลง เห็นตัวอย่างจากกำไรของกลุ่มธนาคารที่ต่ำกว่าคาดการณ์ของตลาด (และมีการปรับประมาณการลงแล้ว) ซึ่งจะยิ่งทำให้ PE ของตลาดหุ้นไทยแพงขึ้นไปอีก ทั้งนี้ ในช่วงที่กระแสเงินไหลเข้าตลาดในภูมิภาคเอเชียมากๆ ผลักดันให้ PE ของตลาดหุ้นไทยปรับขึ้นไปสูงถึง 1516 เท่า แต่เป็นช่วงระยะเวลาไม่นาน (2 สัปดาห์) ดังนั้น PE ของตลาดหุ้นไทยในปัจจุบัน 13.6 เท่า จึงจัดว่าแพงเมื่อเทียบกับความสามารถในการทำกำไรของเราเองและเมื่อเทียบกับตลาดหุ้นประเทศอื่น จึงไม่น่าแปลกใจว่ากองทุนที่เปิดขายในปีนี้ หากเป็นกองหุ้นส่วนใหญ่มักไปลงทุนในตลาดต่างประเทศแทบทั้งนั้น