ทำธุรกิจอย่าง...นักท่องขั้วโลกใต้

ทักทายคุณผู้อ่านรับปีใหม่ไทยค่ะ ปีนี้หลายท่านคงหยุดยาวไปเที่ยวกันเต็มอิ่มช่วงสงกรานต์มาแล้ว ขอให้ทุกท่านมีพลังกาย พลังใจ และพลังสมองเต็มเปี่ยมมารับความท้าทายใหม่ๆ หลังวันหยุดยาวนี้ค่ะ ส่วนดิฉันก็เหมือนเดิมค่ะ ช่วงหยุดยาวนี้ก็เฟ้นหาสิ่งดีๆ มาเติมพลังให้กับคุณผู้อ่านเช่นเคยค่ะ

ช่วงหยุดยาวนี้ ดิฉันไปเจอหนังสือที่น่าสนใจเล่มหนึ่งชื่อว่า “The 21 Irrefutable Laws of Leadership” ที่เขียนโดย John C. Maxwell ซึ่งกล่าวถึงกฎ 21 ข้อของผู้นำที่เป็นเลิศ และสามารถพาองค์กรและธุรกิจไปสู่ความสำเร็จได้ค่ะ โดยวันนี้จะขอนำเสนอกฎข้อ 4 ว่าด้วยเรื่อง “การนำทาง” หรือ The Law of Navigation มาฝากคุณผู้อ่านค่ะ

ในกฎข้อที่ 4 นี้ ลักษณะของผู้นำที่มีความเป็นผู้นำทางที่ดีนั้นจะเป็นคนที่มีความรอบคอบสูงมาก เป็นนักวางแผนและนักบริหารความเสี่ยงที่ดี ทั้งนี้ ผู้นำที่ดีในสายตาของ Maxwell ตามกฎข้อ 4 นั้น จะต้อง “คาดถึงปัญหา” ก่อนการดำเนินงานเสมอ ต้องมีการคิดล่วงหน้าก่อนลงมือทำงานแล้วว่าจะเกิดปัญหาอะไรในการทำงานบ้าง และเตรียมตัวเสียแต่เนิ่นๆ

ตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุดในกรณีนี้ ดิฉันจะยกกรณีศึกษาของ “การเดินทางไปขั้วโลกใต้” ของนักเดินทาง 2 คน คนแรกก็คือ Robert Falcon Scott เป็นชาวอังกฤษ อีกคนคือ Roald Amundsen เป็นชาวนอร์เวย์ ซึ่งกรณีของสองคนนี้เป็นที่นิยมมากในการบรรยายกรณีศึกษาทางธุรกิจทั่วโลก

การเดินทางไปขั้วโลกใต้ของ Scott นั้น เป็นการเดินทางที่ไม่ได้มีการเตรียมการอะไรมากนัก คณะของ Scott นั้น ไม่ได้คาดว่าจะเจออะไรบ้างข้างหน้าระหว่างเดินทางไปขั้วโลกใต้ ซึ่งมีอากาศแปรปรวนและอันตรายมาก ซึ่งผลสุดท้ายเขาก็ไปเสียชีวิตลงที่ชั้นน้ำแข็ง Ross Ice Shelf

ขณะที่กรณีของ Amundsend แตกต่างอย่างสิ้นเชิง ตัว Amundsend เองนั้นไปถึงขั้วโลกใต้ก่อน Scott เขาตระเตรียมทุกอย่างอย่างรอบคอบ ทั้งอุปกรณ์ เสื้อผ้าที่เหมาะสม ความชำนาญในการใช้อุปกรณ์ การเตรียมเสบียง และการวางแผนเตรียมการต่างๆ เพื่อรับมือล่วงหน้า เขาทำกระทั่งลงทุนไปคุยสอบถามกับเอสกิโมด้วย ซึ่งนั่นทำให้การเดินทางไปขั้วโลกใต้ของเขาผ่านไปได้ด้วยดี และถึงก่อน Scott

ทีนี้เมื่อเรามองกลับมาดูที่ความเป็นจริงของการทำธุรกิจในปัจจุบัน คุณผู้อ่านจะเห็นว่าโลกธุรกิจในยุคนี้ไม่ได้ง่ายเหมือนแต่ก่อนค่ะ ภายใต้กระแสโลกาภิวัตน์และความเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วในทุกๆ ด้าน ทำให้โจทย์การทำธุรกิจยุคนี้ไม่ใช่การ “ทำกำไรสูงสุด” อีกต่อไป แต่กลายเป็นการ “จำกัดความเสี่ยงให้เหลือน้อยที่สุด” ซึ่งผู้บริหารที่ดีต้องมีการตื่นตัวและระลึกอยู่ตลอดเวลาว่าการทำธุรกิจในห้วงเวลานี้นั้น

ต้องพร้อมที่จะเผชิญปัญหาต่างๆ อย่างต่อเนื่อง และต้องมีการตระเตรียมมาตรการล่วงหน้าก่อนเสมอ การระบุปัญหาและเตรียมการล่วงหน้านั้น ไม่ใช่แต่จะทำให้เราพร้อมรับมือกับความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้นได้เท่านั้น แต่เป็นการทำให้เรามีความพร้อมที่จะฉกฉวยตักตวงโอกาสทางธุรกิจมากมายเมื่อถึงจังหวะเหมาะสมด้วยค่ะ