ขุมทรัพย์ กสทช.

หลังผ่านการประมูลระดับประเทศครั้งใหญ่ ได้แก่ การประมูลใบอนุญาตให้บริการคลื่นความถี่ 3จี 2.1 กิกะเฮิรตซ์ รวมมูลค่า4.16 หมื่นล้านบาท และการประมูลใบอนุญาตช่องรายการทีวีดิจิทัล 24 ช่องรายการ ที่ได้เงินมากกว่า 5 หมื่นล้านบาท ส่งผลให้คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) กลายเป็นองค์กรที่กุมขุมทรัพย์ที่มีมูลค่าหลักแสนล้านบาท

ตาม พ.ร.บ.กสทช. 2553 กำหนดให้ กสทช.มีหน้าที่ต้องจัดสรรคลื่นความถี่ที่ถือเป็นทรัพยากรของประเทศด้วยการเปิดประมูล และมีหน้าที่เรียกคืนคลื่นความถี่จากหน่วยงานรัฐต่างๆ ที่ไม่ได้มีการใช้งาน เช่น ทีโอที กสท โทรคมนาคม อสมท กรมประชาสัมพันธ์ มาจัดสรรใหม่ เพื่อให้เกิดการใช้งานสูงสุดต่อประชาชน

ดังนั้น นอกจากคลื่นความถี่ 3จี และทีวีดิจิทัลแล้ว กสทช.ยังจะต้องเปิดประมูลคลื่น 1800 เมกะเฮิรตซ์ และ 900 เมกะเฮิรตซ์ ในเดือน ส.ค.และ พ.ย.นี้

นี่ยังไม่นับรวมคลื่นความถี่ย่านอื่นๆ ที่จะเปิดประมูลในอนาคต เช่น คลื่นความถี่ย่าน 2.3 กิกะเฮิรตซ์ 2.6 กิกะเฮิรตซ์ คลื่นความถี่วิทยุดิจิทัล รวมไปถึงใบอนุญาตประกอบกิจการดาวเทียมด้วย

อย่างไรก็ตาม แม้เงินประมูลที่ได้จากกิจการโทรคมนาคม กสทช.ต้องนำส่งคืนเป็นรายได้แผ่นดิน และเป็นประเด็นที่ กสทช.หยิบยกขึ้นมากล่าวอ้างเสมอว่า กสทช.เป็นเพียงองค์กรที่ทำหน้าที่จัดสรรคลื่นตามกฎหมาย ไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียกับรายได้ที่ได้มาแต่อย่างใด

แต่อย่าลืมว่า คลื่นความถี่ทั้งหมดนั้น ประชาชนเป็นเจ้าของร่วมกันและมีสิทธิในขุมทรัพย์มหาศาลของ กสทช.เช่นกัน แต่ดูเหมือนว่า การจัดสรรใบอนุญาตที่ผ่านมากลับถูกกำหนดเงื่อนไขที่มีแนวโน้มเอื้อให้กับผู้ประกอบการในตลาดที่มีอยู่เพียงไม่กี่รายเท่านั้น

ส่งผลให้ไม่ว่าจะเปิดประมูลใบอนุญาตหรือความพยายามปลดล็อกการผูกขาดในกิจการที่เกี่ยวกับคลื่นความถี่มากเท่าไร แทนที่ประชาชนจะได้ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรที่ตัวเองเป็นเจ้าของร่วม กลับกลายเป็นว่า ขุมทรัพย์คลื่นความถี่กลับตกเป็นของนายทุนรายใหญ่ที่มีสายป่านยาวมากกว่าจะเป็นไปเพื่อผลประโยชน์ประชาชนที่แท้จริง

นี่เป็นโจทย์ใหญ่ที่ กสทช.ต้องทบทวนในการดูแลขุมทรัพย์