หน้าที่

สมัยที่ผมเรียนมัธยมก็ไม่ทันได้เรียนวิชาหน้าที่พลเมืองนะครับ แต่จากความเข้าใจที่ได้จากประสบการณ์ทำงานที่ผ่านมาก็สรุปใจความสำคัญได้ง่ายๆ ว่า หน้าที่และความรับผิดชอบนั้นคือหัวใจสำคัญในการทำงานทุกอาชีพ

สัปดาห์นี้ถ้าไม่พูดถึงเหตุบ้านการเมืองก็เห็นจะล้าสมัยอย่างมาก ผมกำลังเกิดอาการใจเรรวนกับการไปร่วมชุมนุมกับเพื่อนๆ เพื่อต่อต้าน พ.ร.บ.นิรโทษกรรม แต่หน้าที่ที่ผมต้องดูแลลูกน้องและลูกค้าที่จะทำให้เรามีกินมีใช้อันไหนมันหนักกว่ากันหนอ?

อันที่จริงก็อยากไปร่วมฟังความคิดเห็นของผู้คนเป็นพันเป็นหมื่นว่าเขาจะทำอะไรกัน แต่ลูกน้องบอกว่าถ้าเชฟไม่อยู่ผมก็ทำคนเดียวไม่ได้นะครับ แล้วอย่างนี้ผมจะละความรับผิดชอบในองค์กรเล็กๆ ของผม หรือจะออกไปร่วมกับคนอื่นๆ ที่พ้องด้านความคิดกับผมโดยไม่สนใจว่าลูกค้าจะได้รับประทานอาหารในคุณภาพไหนดีกว่ากัน

และนี่แหละครับคือที่มาของหน้าที่และความรับผิดชอบในตำแหน่งงานที่เกี่ยวข้องกับผลผลิตรายวันหรือรายสัปดาห์ ถ้าตัวกลไกไม่ทำงานเสียจุดหนึ่งผลกระทบในองค์รวมจะเป็นอย่างไร

การวางแผนในระบบขององค์กรเล็ก กลาง ใหญ่ ต้องมีการวางแผนทดแทนให้ชัดเจน ไม่ใช่ว่าขาดใครสักคนแล้วผลของงานต้องเปลี่ยนไปหรือหยุดชะงักหรือมีปัญหา ลองมาดูการวางแผนในองค์กรเล็กที่เป็นร้านอาหารกันครับ

การซื้อของสด เช่น เนื้อสัตว์ต่างๆ

ต้องถูกคำนวณเผื่อเหลือเผื่อขาดจากการขายในแต่ละอาทิตย์ที่เก็บในอุณหภูมิที่ถูกต้อง ทำให้มีอายุการใช้งานได้นานที่สุด เช่น การแบ่งจัดเก็บในการแช่เย็นและแช่แข็งพื้นที่ในตู้เย็นวิธีการจัดเก็บไม่ให้ทับซ้อน การนำออกจากช่องแข็งมาเพื่อละลายสะดวกในการเตรียมปรุงโดยเผื่อเวลาให้พอเหมาะ ภาชนะ เช่น กล่องพลาสติก ถาดสเตนเลส อ่างสเตนเลส

การซื้อของแห้ง

ง่ายกว่าของสดแต่มีโอกาสขาดของได้อย่างไม่น่าเชื่อ เพราะการซื้อในจำนวนมากต้องหาที่เก็บ เก็บไปมาทำให้ลืมบ่อยๆ ถ้าไม่บันทึกลงสต๊อกแล้วใช้ความจำก็มีการผิดพลาดได้อย่างแน่นอน เกิดขึ้นเป็นประจำในทุกๆ ครัว

การจัดเวรทำงานและวันหยุด

พนักงานที่เข้ากะต้องเตรียมสำหรับคนที่จะเจ็บป่วยหรืออุบัติเหตุที่เป็นเรื่องกะทันหันหลีกเลี่ยงไม่ได้

การเตรียมตัววางแผนหลักๆ แล้วไม่ได้มีอะไรพิเศษไปกว่าสิ่งเหล่านี้เลยนอกจากหน้าที่ของแต่ละบุคคลประจำตำแหน่งนั้นๆ ส่วนมากแล้วในการทำงานแบบคนไทยสิ่งที่ได้ยินติดปากติดหูและชอบกระทำกันจนเป็นนิสัยก็คือ “ช่วยๆ กัน” ก็คือ ช่วยกันทำงานแบบงานกลุ่มแล้วใครไม่มาช่วยก็จะกลายเป็นคนไร้น้ำใจไปในที่สุด แต่งานในส่วนที่ตนเองต้องรับผิดชอบนั้นไม่เรียบร้อย เพราะมัวคิดว่าจะมีคนมา “ช่วยๆ กัน”

ฉะนั้น ทำงานในหน้าที่ของตัวเองให้สมบูรณ์แบบก่อนนะครับ แล้วค่อยเรียงลำดับความสำคัญก่อนออกไปช่วยกันแบบคนที่รักประเทศชาติโดยเป็นตัวของตัวเอง อย่าให้กลุ่มใดข้างใดมาชักนำไปจนเกิดความเดือดร้อนกับตัวเรา อาชีพการงาน ครอบครัวจนไปถึงประเทศชาติได้สวัสดีครับ