ชวนจ่ายตลาด

สัปดาห์ที่แล้วทิ้งท้ายไว้กับการไปจ่ายตลาดนะครับ ในสภาพเศรษฐกิจโลกจะผกผันแปรผันอย่างไร ใครจะรบกับใครก่อน ใครจะอ้างกรรมสิทธิ์ในดินแดนใคร ฯลฯ ผมไม่เคยเดือดเนื้อร้อนใจเลยครับ

แต่สิ่งที่น่ากลัวและชวนให้กังวลใจ ก็คือ ไปตลาดแล้วเจอของแพงขึ้นอย่างไม่ธรรมดา เอ้า! ก็รับสภาพกันไป ถ้าอะไรมันไม่ไหวก็เลิกกินเลิกซื้อครับ เก็บสตางค์ไว้ซื้อกินในโอกาสพิเศษๆ เช่น ฉลองตกงาน เลี้ยงดีใจรีไฟแนนซ์ผ่าน หรือหางานใหม่ไม่ได้...อย่าเครียดคร้าบ

นอกจากวัตถุดิบราคาแพงขึ้นอย่างน่ากลั้นใจตายแล้วนั้น สิ่งที่แย่ที่สุดคือเงินที่จ่ายมากขึ้น กลับได้ของคุณภาพต่ำลงและถูกโกงน้ำหนักด้วยกลวิธีสารพัดจากผู้ขาย ซึ่งไม่รู้ว่าคนไทยโกงกันเองหรือชาติอื่นมาร่วมโกงด้วย ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างขำๆ ที่ผมเคยเจอมาด้วยตัวเองทั้งในและนอกประเทศ ลองอ่านเอาไว้เป็นข้อสังเกตเวลาซื้อของนะครับ เผื่อเป็นประโยชน์ไม่มากก็น้อยกับท่านผู้อ่านที่ไปตลาดเองครับ

l ผมและเพื่อนๆ ชอบกินกุ้งแม่น้ำมากพอสมควรเลยครับ เมื่อก่อนก็ไปกินแถวอยุธยา สิงห์บุรี ฉะเชิงเทรา ไปใต้ก็ต้องกินกุ้งสุราษฎร์ฯ หลังๆ ไม่ได้ไปไหนก็ซื้อกุ้งแม่น้ำมาทำกินเอง ทั้งเผา อบเนย ต้มยำ พล่าแบบโบราณ ทอดกระเทียมพริกไทย ราดซอสมะขาม แกงคั่ว โอ๊ย! สารพัดเมนูจะสรรทำกินเลยครับ เมื่อก่อนก็เคยได้ยินว่าเจอตะกั่วตกปลายัดในหัวกุ้งอยู่เสมอ แรกๆ ก็พอทนนะครับ เจอบ่อยๆ ก็รำคาญเหมือนกัน เพราะมันยัดไว้ลึกมาก จะอยู่บริเวณหัวใต้มันกุ้ง ถ้ากินไม่ระวังก็จะเจอได้ แต่เวลาทำความสะอาดกุ้งนั้น ผมจะเอาถุงขี้กุ้งในหัวออกทุกครั้ง ก็จะเจอตะกั่วก่อนปรุงอาหารทุกครั้งไป

ตอนหลังสร้างสรรค์มากขึ้น เลยใช้ตะกั่วถ่วงล้อแบบเก่า (ชนิดที่หนีบกับขอบล้อน่ะครับ) บีบจนเล็ก แล้วยัดเข้าปลายหางแทน พอดีจริงๆ ยังไม่หมดแค่นั้นครับ ล่าสุดนี่ต้องขอเจอตัวเลยครับ ปกติแล้วเนื้อในก้ามกุ้งจะเหนียวอร่อยและหวาน ส่วนมากผมจะแกะเอาไปผัดกับผัก บางทีก็เอาไปใส่พาสตา วิธีการแกะก็คือใช้ผ้าหนาๆ จับแล้วหักด้วยมือ เพราะถ้าทุบแรงเกินไปเปลือกก้ามจะแตกเป็นเศษเล็กๆ ติดกับเนื้อก้าม กินไม่อร่อยครับ

ครั้งนี้ผมก็หักตามปกติ แต่ไม่ออก ตอนแรกคิดว่านิ้วไม่มีแรง หักยังไงก็ไม่ออก เลยเอาสากหินทุบเข้าไปอย่างแรง เปลือกแตกละเอียดครับ แต่ก้ามยังอยู่เป็นทรงเดิม ผมเลยค่อยๆ ดึงเปลือกก้ามออก ก็ตามภาพละครับ มีตะปูตัดหัวอยู่สองตัวด้านขวา ซ้ายเจออีกดอก คาดว่าคงยัดเข้าทางข้อต่อก้ามครับ สุดยอดจริงๆ คาดว่าคงเป็นงานอาร์ตจากต่างประเทศครับ

l ต่อไปเป็นขบวนการที่เกี่ยวข้องกับศรัทธาและความเชื่อครับ ลองอ่านดูแล้วบอกผมหน่อยว่ารู้สึกอะไร ก็ซื้อไข่ไก่สดยกแผงมาจากตลาด กะจะทำชีสเค้ก บราวนี่ มัฟฟิน ตามประสาขนมคนขี้เกียจ ทำได้ไม่กี่อย่างหรอกครับ เตรียมของเสร็จสรรพก็หันมาตอกไข่ใส่อ่างผสม ไข่ไก่ 1 ถาดมี 30 ฟอง เป็นไข่ต้มไป 4 ฟองแล้วครับ คาดว่าคงมาจากไข่ต้มแก้บนตามศาลต่างๆ อย่างนี้เรียกว่าอาหารขั้นเทพได้ไหมครับ?

l ซื้อผลไม้ยกลังจากต่างประเทศมาจากแถวสะพานไม่ดำ เปิดกล่องมาชั้นแรกยังกับนางงาม พออีกชั้นเท่านั้นละครับ นึกว่าหนอนกระทู้เจาะทั้งสวนแอปเปิล อันนี้โง่เองเต็มๆ ที่ไม่ยอมเปิดดูทุกชั้น

สุดท้ายนี้คงฝากอะไรใครไม่ได้ นอกจากให้ท่านผู้อ่านดูแลตัวเองนะครับ แล้วมีข้อมูลอะไรก็ส่งมาแลกเปลี่ยนกันตามประสาผู้ถูกกระทำ ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว แผ่นดินของเราแสนอุดมสมบูรณ์

อันนี้คงทำเป็นบริษัท ที่ดำเนินงานแบบอธรรมาภิบาล เลยแท็คทีมกันเหนียวแน่นไม่มีช่องโหว่ให้ตรวจเจอ มีตลาดใหญ่อยู่แห่งหนึ่งที่เราซื้อเนื้อสัตว์ ไม่ว่าจะเป็นหมูหรือเนื้อ 1 กก. (10ขีด) ในทุกๆแผงค้า พอเราเดินทางกลับบ้าน สสารจะเกิดปฏิกิริยาฟิวชั่นควบแน่นจุดยืน อะไรไม่ทราบได้ เอาไปชั่งที่บ้านจะเหลือ 9 ขีดหรือกว่าๆทุกครั้งไป ยิ่งสั่งเยอะยิ่งหายเยอะครับ สงสัยมันทับกันแล้วกลายเป็นไอได้ แถมราคาขาย ตัวอย่างเช่น เนื้อวัวหั่นแกง 230 บาท/กก. (9ขีดกว่า ตามมาตรฐานส้วม) ไปตลาดใกล้กันได้ราคา210บาท/กก.(10ขีดเป๊ะ) ผู้ดูแลเกี่ยวข้องทำอะไรอยู่คร้าบ เค้าขายกันมานานแล้ว หรือว่าไอ้พวกนี้มันเป็นบริษัทในเครือของท่านเอง จะไปตรวจตลาดน่ะไม่ต้องมีหนังสือแจ้งเอิกเกริกหรอกครับ ตรวจไปก็เจอแต่ผักชีเต็มตลาด แนะนำให้ลดธงฟ้าครึ่งเสาทุกร้านนะครับถ้ายังจัดการพวกเอาเปรียบประชาชนผู้บริโภคไม่ได้(อยากรู้ตลาดไหนถามมานะครับ)

เรื่องนี้เกิดขึ้นหลายพันไมล์จากกรุงเทพฯ ผมกับพี่ๆน้องๆทีมตะลุยเคนย่า ตอนไปเมืองมอมบาซ่า เมืองติดทะเล ก็สั่งปลาหมึกสดๆมาทำอาหารกินกันครับ พ่อครัวก็เอามาให้เราหลังจากที่คนหาปลามาส่งไว้แล้วหายตัวไปอย่างเร็วมาก ปลาหมึกกล้วยน่ากินมาก ตัวใสปิ๊งไม่ใหญ่มาก แต่เนื้อแน่น ผมก็เอามาล้างทำความสะอาดควักไส้ ถึงบางอ้อ!ที่เคนย่าในทันที มันมีแต่ทรายเต็มท้องเลยครับ เลยเนื้อแน่นหนัก ผมก็เลยคิดว่าไอ่ชาวเรือคนนี้มันต้องเคยมาฝึกงานเมืองไทยแน่ๆเลยครับ

สุดท้ายนี้คงฝากอะไรใครไม่ได้ นอกจากให้ท่านผู้อ่านดูแลตัวเองนะครับ แล้วมีข้อมูลอะไรก็ส่งมาแลกเปลี่ยนกันตามประสาผู้ถูกกระทำ ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว แผ่นดินของเราแสนอุดมสมบูรณ์/เชฟดอล์ฟ