เฟ้อฟุ้ง

วันก่อนคุณ ชาลี ลอยสูง ประธานคณะกรรมการสมานฉันท์แรงงานไทย (คสรท.) ออกมาเปิดเผยผลการสำรวจค่าครองชีพแรงงาน พร้อมเสนอให้ขึ้นค่าแรงขั้นต่ำของไทยเป็น 400 บาท เพราะค่าครองชีพพุ่ง รายได้ไม่พอกิน

เพื่อเปรียบเทียบให้เห็นภาพ จึงขอพาทุกท่านมาดูข้อมูลค่าครองชีพในอาเซียน Xpatulator.com เว็บไซต์ที่รวบรวมสถิติค่าครองชีพทั่วโลก ระบุว่า สิงคโปร์เป็นแชมป์ค่าครองชีพสูงของอาเซียน แถมควบที่ 4 ของเอเชียแปซิฟิก

ข้อมูลจาก Mercer บริษัท ที่ปรึกษาธุรกิจระดับโลก ระบุด้วยว่า ค่าเช่าอพาร์ตเมนต์หรู 2 ห้องนอนแบบยังไม่ได้ตกแต่งในสิงคโปร์สูงถึง 3,794.94 เหรียญสหรัฐ กางเกงยีนส์สีน้ำเงินทั่วไปตัวเดียวราคาสูงถึง 129.11 เหรียญสหรัฐ แม้กระทั่งกาแฟถ้วยเล็กๆ ถ้วยหนึ่งก็ปาไปเกือบ 5 เหรียญสหรัฐ

ขณะที่สถิติของประเทศอื่นๆ ในปีนี้ กรุงเทพฯ อยู่อันดับที่ 46 ของเอเชียแปซิฟิก มะนิลา 47 บันดาร์เสรีเบกาวัน 48 ย่างกุ้ง 53 จาการ์ตา 56 เวียงจันทน์ 59 กัวลาลัมเปอร์ 62 และฮานอย 69 ส่วนกัมพูชา ไม่มีเมืองใดติดโผ

แต่เมื่อพลิกมาดูเงินเฟ้อ ฮานอยท้ายตารางกลับมีแนวโน้มเงินเฟ้อสูงถึง 7% ในขณะที่เมืองอื่นในประเทศอื่นเฉลี่ยอยู่ราว 34%

เรื่องค่าครองชีพกับเรื่องเงินเฟ้อ นับเป็นเรื่องเศรษฐกิจและสังคมที่ประชาชนไม่ว่าตาสีอะไรก็ตาม (ไม่เฉพาะแค่ตาดำๆ) ล้วนต้องเผชิญ “เงินเฟ้อที่ฟุ้งๆ” จะยิ่งทำให้เรื่องค่าครองชีพเป็นเรื่องยุ่งๆ ในปีต่อไป

กลับมาที่คุณชาลี ผมเข้าใจเรื่องรายได้ไม่พอใช้ แต่กลัวอย่างเดียวว่าถ้าขึ้นค่าแรง แล้วไม่มีใครคุมราคาสินค้าไม่ให้ขยับตาม เดี๋ยวรายการค่าครองชีพและเงินเฟ้อพุ่งก็จะโคจรกลับมาสู่ “อีหรอบเดิม”

ต้องทำให้คนพอใจกำไรน้อยๆ ได้ก่อน ไม่อย่างนั้นเงินเฟ้อจะฟุ้งจนกางเกงยีนส์เราอาจแพงเท่าสิงคโปร์