ไปรษณีย์ในปัจจุบัน

หลังจากเขียนบทความแล้วเรื่องโอกาสทองของไปรษณีย์ไทย ผู้เขียนคิดว่าจะเขียนเรื่องอื่น แต่มีบางอย่างเกิดขึ้นช่วงเตรียมการเดินทางไป Zambia Botswana และ Zimbabwe (ซึ่งเข้าไปไม่ได้) และเกี่ยวข้องกับไปรษณีย์ จึงขอเขียนเรื่องที่เกี่ยวกับการบริการไปรษณีย์ในโลกปัจจุบันสักช่วงหนึ่งค่ะ

รับรองว่าสนุกค่ะ...

ผู้เขียนเห็นว่ากิจการไปรษณีย์ในโลกเป็นกิจการที่มีการเปลี่ยนแปลงเร็วมาก จากการที่ครอบครัวผู้เขียนได้สัมผัสและใช้บริการไปรษณีย์หลายแห่งในโลกบ่อยครั้ง เห็นว่ามีพัฒนาการที่น่าศึกษาหลายๆ ด้าน จึงขอหยิบเรื่องเกี่ยวกับบริการที่น่าศึกษามาให้อ่านกันนะคะ

ครอบครัวผู้เขียนมีประสบการณ์กับบริการไปรษณีย์อยู่พอสมควร แม้ในวันนี้ดูเหมือนว่าครอบครัวผู้เขียนจะพึ่งไปรษณีย์น้อยลง เพราะปัจจุบันแค่ถือ Notebook ไปตัวเดียวก็ส่งงานและติดต่อผ่าน Email โดยไม่ต้องพึ่งพาจดหมายอีกต่อไป

จนคนทั่วไปนึกว่า กิจการไปรษณีย์จะต้องกลายเป็นตำนานหรือบันทึกแห่งอดีตไปอย่างแน่นอน

แต่ไม่ใช่ค่ะ...

ทุกวันนี้ผู้เขียนไปเที่ยวที่ประเทศไหนๆ ก็ยังเห็นคนมาใช้บริการไปรษณีย์หนาแน่นเหมือนเดิม และไปรษณีย์ทั่วโลกเปลี่ยนไปรวดเร็วมาก จนผู้เขียนสงสัยมากค่ะว่า

เอ ทำไม Email จึงไม่สามารถล้มไปรษณีย์ได้?

กิจการไปรษณีย์สามารถยืนหยัดอยู่ได้อย่างไร?

เพราะอยากรู้เรื่องนี้จริงๆ จึงเข้าไปหาข้อมูลเชิงลึกทั้งจากข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ ขอสัมภาษณ์พนักงานไปรษณีย์ ไปจนถึงขอสัมภาษณ์ อานุสรา จิตต์มิตรภาพ กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท ไปรษณีย์ไทย

ตกใจค่ะ... เมื่อทราบว่ากิจการไปรษณีย์นอกจากจะถูก Email คว่ำไม่ลงแล้ว ยังเติบโตและทำกำไรอย่างน่าสนใจอย่างยิ่ง ชั้นเชิงในการหารายได้ในกิจการของไปรษณีย์น่าศึกษามาก และเพิ่งทราบค่ะว่า ปัจจุบันไปรษณีย์ไทยเป็นผู้นำที่สำคัญในย่านนี้ของเอเชีย

ส่วนตัวผู้เขียนได้ใช้บริการไปรษณีย์ไทยล่าสุดช่วง 2 เดือนที่ผ่านมาเองค่ะ เพราะต้องการไปเที่ยวน้ำตก Victoria จึงต้องส่งเอกสารไปขอวีซ่าที่ประเทศ Zimbabwe เพราะไม่มีสถานทูต Zimbabwe ในประเทศไทย

เกิดเหตุฉุกละหุกต้องมีการเปลี่ยนแปลงในการดำเนินการของคณะเดินทางของผู้เขียนเล็กน้อย หลังจากไปส่งจดหมายที่ไปรษณีย์ที่แครายแล้ว คุณต๋องผู้จัดการเดินทางส่งเสียงกระหืดกระหอบโทรมาบอกคุณสามีว่า “พี่ไปส่งจดหมายแล้วยัง?”

คุณสามีบอกว่า “ไปส่งเรียบร้อยแล้ว”

คุณต๋องบอกว่า “เดี๋ยวจะไปขอจดหมายที่ไปรษณีย์คืน”

ก็งงกันอยู่พักหนึ่ง ว่าแล้วคุณต๋องก็โทรไปที่ไปรษณีย์ว่า อย่าเพิ่งส่งจดหมายที่คุณจักรพันธุ์ไปส่งเมื่อกี้นะครับ เดี๋ยวจะไปขอรับคืน ทางไปรษณีย์ก็กลัวมีการแอบอ้าง ก็สอบถามหลักฐานการส่งจดหมาย อีกส่วนหนึ่งเขาก็รีบให้พนักงานอีกคนวิ่งไปค้นหาจดหมายของเราทันที และบอกว่า “พบแล้วครับ ขอให้มารับคืนได้ จะเก็บไว้ให้”

คุณต๋องก็เอาเอกสารนำฝากจากคุณสามีไปรับจดหมายคืน เรารู้สึกว่าบริการที่ได้รับในกรณีที่เกิดเหตุการณ์ไม่ปกติหรือยามวิกฤตอย่างนี้ หากใครช่วยทำให้เราได้ เราจะมีความรู้สึกที่ดีทันที

เรื่องนี้หากพนักงานไปรษณีย์ที่แครายคนนั้นถือว่าธุระไม่ใช่ ไม่ตามหาจดหมายคืนหรือจะบ่ายเบี่ยงก็ทำได้ แต่สิ่งที่เขาทำให้ลูกค้าที่กำลังมีปัญหาคลี่คลายปัญหาได้ ทำให้เราประทับใจ ก็หวังว่าการไปรษณีย์ที่สาขาอื่นจะมีพนักงานที่กระตือรือร้นเช่นนี้นะคะ

แต่สิ่งที่ประทับใจสำหรับคุณสามีที่มาเล่าให้ฟังถึงอีกอย่างหนึ่ง คือ ตอนไปส่งจดหมายทีแรกนั้น เขาพูดกับพนักงานที่รับจดหมายที่จะส่งไปขอวีซ่าที่ประเทศ Zimbabwe ว่า “ไปรษณีย์เปลี่ยนไปเยอะนะครับ”

พนักงานที่รับจดหมายพูดว่า...

“ถ้าไม่เปลี่ยนเราอยู่ไม่ได้ค่ะ”

ฟังแล้วน่าดีใจไหมคะ ท่านกรรมการผู้จัดการใหญ่ ท่านอานุสรา

(อ่านต่อวันอังคารหน้าค่ะ)