รัฐคุมราคาเบี้ยบิดเบือน!

โดย...วารุณี อินวันนา

สำนักงานอัตราเบี้ยประกันวินาศภัย (TID) ได้ทำการศึกษาราคาเบี้ยประกันภัยรถยนต์ที่กำหนดโดยภาครัฐ หรือพิกัดอัตราเบี้ยประกันภัย ที่ใช้มาตั้งแต่ปี 2548 กับต้นทุนความเสียหายที่เกิดขึ้นระหว่างปี 2553-2556 พบว่า บิดเบือนความจริง ถึงเวลาปรับปรุง

ทั้งนี้ การกำหนดราคาเบี้ยตามอายุรถยนต์นั่ง หรือรถยนต์ส่วนบุคคลของรัฐตามกรมธรรม์ประเภท 1 ให้คิดราคาเพิ่มขึ้นได้ตามอายุรถยนต์

ขณะที่ราคาที่รัฐคิดกับอัตราส่วนความเสียหายที่เกิดขึ้นจริงก็ยังไม่สอดคล้องกัน โดยรถที่มีอายุตั้งแต่ 2 ปี ไปจนเกิน 10 ปี ตามกรมธรรม์ประเภท 1 มีการคิดราคาต่ำกว่าความเสียหายที่เกิดขึ้นจริงระหว่างปี 2553-2556 เช่น รถอายุ 2 ปี คิดเบี้ยต่ำกว่าความเสียหายจริง 9% อายุ 3 ปี คิดเบี้ยต่ำกว่าความเสียหายจริง 10% รถอายุ 4 ปี คิดเบี้ยต่ำกว่าความจริง 11%

สำหรับกรมธรรม์ประเภท 2 และประเภท 3 ภาครัฐไม่ให้คิดราคาเพิ่มจากอายุรถยนต์ที่เพิ่มขึ้น ทั้งๆ ที่ความจริงที่เกิดขึ้นอายุรถที่เพิ่มขึ้น จะทำให้ความเสี่ยงในการเกิดความเสียหายสูงขึ้นด้วย

นอกจากนี้ การคิดเบี้ยตามขนาดรถยนต์นั่งตั้งแต่ 2,000 ซีซีลงไป ในส่วนของกรมธรรม์ประเภท 1 ตรงกัน แต่มาบิดเบือนที่กรมธรรม์ประเภท 2 มีความเสี่ยงน้อยกว่ารถยนต์นั่งขนาดใหญ่ตั้งแต่ 2,000 ซีซี ขึ้นไปอยู่ 26% แต่รัฐกลับมองว่าความเสี่ยงของรถเล็กน้อยกว่ารถใหญ่เพียงแค่ 13% ทำให้คิดเบี้ยเล็กต่ำกว่าความเสียหายจริงที่เกิดขึ้น

รถยนต์โดยสาร รถบรรทุก ขนาดเล็กไม่เกิน 20 ที่นั่ง มีความเสียหายที่เกิดขึ้นจริงต่ำกว่าพิกัดอัตราเบี้ยประกันภัยรถยนต์ค่อนข้างมาก เช่น รถยนต์โดยสารไม่เกิน 20 ที่นั่ง ตามกรมธรรม์ประเภท 1 มีความเสียหายที่เกิดขึ้นจริงต่ำกว่าที่รัฐกำหนด 42%

สำนักอัตราเบี้ยประกันวินาศภัยแนะนำว่า ก่อนที่ไทยจะทำการเปิดเสรีเบี้ยประกันภัย ควรจะต้องมีการปรับปรุงราคาเบี้ยประกันภัย เพื่อสะท้อนความเสี่ยงที่แท้จริงของตลาดก่อน รวมถึงความพร้อมด้านความเชี่ยวชาญคณิตศาสตร์ประกันภัย การจัดทำฐานข้อมูล และการพิจารณารับประกันภัย

ทั้งนี้ การเปิดเสรีเบี้ยประกันภัยในสหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น เกาหลี และอินเดีย ก็ใช้ขั้นตอนข้างต้น โดยได้ว่าจ้างผู้เชี่ยวชาญด้านคณิตศาสตร์ประกันภัยเข้ามาทำการศึกษา และเสนอข้อมูลที่แท้จริง และค่อยเปิดเสรีเบี้ยในบางผลิตภัณฑ์ หลังจากนั้นจึงเปิดเสรีเบี้ยทุกผลิตภัณฑ์ เช่น ญี่ปุ่น ใช้เวลา 3 ปี ในการเปิดเสรีเบี้ยประกัน เกาหลี ใช้เวลา 8 ปี และอินเดีย ใช้เวลา 3 ปี

ในกรณีของการประกันภัยรถยนต์ เช่น สหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น เกาหลี และอินเดีย พบว่า ในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา การเปิดเสรีเบี้ยประกันภัยไม่ได้ทำให้บริษัทประกันภัยมีความแตกต่างด้านผลกำไรมากนัก จึงน่าจะถึงเวลาที่ไทยจะต้องเปิดเสรีเบี้ยประกันภัย เพื่อทำให้เกิดความเป็นธรรมต่อประชาชนและต่อบริษัทประกันภัย ซึ่งแน่นอนผู้ที่มีความเสี่ยงสูงย่อมไม่ชอบใจแน่ที่จะต้องจ่ายเบี้ยมากขึ้น